TXT - Komentarze do notki "Osiem popularnych (3)"

O masz ci los,

Pino — Mon, 19 Jan 2009 06:32:11 +0000

jakiś Docent się plącze bez puenty :D

A propos bez puenty, jest taki wiersz Achmatowej, który w normalnym tłumaczeniu brzmi np. tak:

Zwarła dłonie żałobnie pod szalem.
Czemuś blada, choć oczy bez łez?
Bo mu duszę goryczą i żalem
Napełniłam po brzegi, po kres.

Zataczając się wyszedł ode mnie
Gorzkim skurczem ból usta mu zwiódł
(i tu coś o tym, że wybiega z domu)
Biegłam za nim bez tchu aż do wrót.

Zawołałam: “To żart! Tyś mi drogi!
Wróć! Nie wrócisz – więc nie chcę już żyć!”
I ten uśmiech męczeński i wrogi
I te słowa: “Zaziębisz się. Idź.”

No właśnie – a jest też inne tłumaczenie, kompletnie absurdalne, w którym ta jedna linijka, co mi z pamięci wypadła, brzmi tak:

Bez poręczy zbiegłam nieprzytomnie…

Zawsze mnie to bawiło do łez :D

pururu

>Pino

docentstopczyk — Sun, 18 Jan 2009 21:00:23 +0000

podsumujmy

Panie Jerzy,

Pino — Sun, 18 Jan 2009 20:36:05 +0000

w sumie racja. Zresztą, finał nie jest taki smutny przecież :)

Docent – hi hi, a jakże!

pururu

Margot powinna

docentstopczyk — Sun, 18 Jan 2009 18:16:33 +0000

dla samoobrony nosić za pazuchą moździerz kaliber 50 mm. to lepsze niż akido.

Pani Olgo!

jjmaciejowski — Sun, 18 Jan 2009 17:52:27 +0000

Ślepą ufność można ewentualnie przypisać kotkowi, ale nie o nim jest piosenka. A Margot była niewinna i nie mogło jej przyjść do głowy, że faceci są tak prymitywni, a baby tak okrutne. Ale to inna historia.

Pozdrawiam

Panie Jerzy,

Pino — Sun, 18 Jan 2009 13:35:17 +0000

interpretacja jest zawsze dowolna, ale moim zdaniem sporo. Proszę spojrzeć:

A niewinna Margot przypuszczała, że do kotka…

Tymczasem z treści utworu można wywnioskować, że bynajmniej nie do kotka. Podmiot liryczny wykazuje tu zatem naiwność, czyż nie?

Zakończenie jest melancholijne, bo niewinność nieuzbrojona zawsze przegra na tym świecie, który niewiele ma wspólnego z Rajem:

Każda chwyciła tęgi kij i zatłukły biedne maleństwo z żądzy krwi.

Gdyby Margot była mądrzejsza, to albo nie pchałaby się z kotkiem w miejsca publicznie odwiedzane, albo zorientowałaby się, po reakcji tych wszystkich nauczycieli, ministrantów i kmieci, że coś nie gra – i wtedy by sobie jednego z nich wybrała, żeby bronił ją zusammen ze zwierzątkiem.

Ewentualnie poszłaby na kurs aikido. No nie wiem, możliwości jest wiele. Ona wybrała najgorszą, czyli dała się wypadkom ponieść biernie.

Tak to widzę.

Pozdrawiam

Pani Olgo!

jjmaciejowski — Sun, 18 Jan 2009 08:06:56 +0000

Żeby nie być marudnym. Co ma dzielna Margot do ślepej ufności? Niewinność, to tak, ale ślepa ufność?

Pozdrawiam

Panie yayco,

Pino — Sat, 17 Jan 2009 20:50:38 +0000

to miała być audycja pouczająca i ku przestrodze, mimo wszystko.

Dlatego nie pytam.

pozdrawiam dyskretnie

Pani Pino,

yayco — Sat, 17 Jan 2009 20:33:49 +0000

jakoś tak podejrzewałem.

Wolę pierwszy, choć z drugim się łączy dramatyczna w moim życiu historia, wychodzenie przez okno na pierwszym piętrze i zbite szkło.

Pozdrawiam, kręcąc bębenkiem

Panie yayco -

Pino — Sat, 17 Jan 2009 19:38:45 +0000

oraz

Pozdrawiam, przepraszając za zapach napalmu

Nawet nie wiem, jakie to filmy,

yayco — Sat, 17 Jan 2009 19:15:27 +0000

Pani Pino.

Ale ja już w ogóle nic nie wiem, przyznam szczerze, pozdrawiając.

Gretchen,

Pino — Sat, 17 Jan 2009 18:43:08 +0000

może i tak. Powiedzmy, że zakłamanie to diagnoza zewnętrzna, wstyd – wewnętrzna.

Nie ma problemów nierozwiązywalnych, rowków nie do przeskoczenia. Logistyka jest królową nauk.

pururu

Madzie,

Pino — Sat, 17 Jan 2009 18:36:42 +0000

dlatego przenigdy bym nie umieściła w katalogu dwulicowości. Ani hipokryzji.

Masz być twardy jak bruk. Nie jak skała, bo skały kończą tak:

http://sheisdevil.wrzuta.pl/audio/h2CBIGgDFO/

Panie yayco – dlaczego przychodzą mi na myśl tytuły dwóch filmów słynnych i czemu oba te filmy traktują o Wietnamie?

Ot, zagadka. Na szczęście nie oglądałam żadnego.

pokrzepiona tą myślą pozdrawiam

Pino

Gretchen — Sat, 17 Jan 2009 18:28:20 +0000

Ja nie twierdzę, że nie odróżniasz tylko, że akurat z tego, co napisałaś pod hasłem zakłamanie, nie wynika zakłamanie tylko wstyd.

Dla mnie zakłamanie jest nie tylko robieniem źle , że tak to ujmę w uproszczeniu, ale też wypieraniem się tego, że tak właśnie się postąpiło. No.

Poza tym niestety wcale nie mam pewności czy tak od razu każdy się wstydzi za to co zrobił. Niestety…

NIby tak,

yayco — Sat, 17 Jan 2009 18:26:55 +0000

i jeszcze mi przyszło, że jest taki stan między rezygnacją a agresją, kiedy jeszcze nie wiem, w którą stronę mi się potoczy.

Lubię ten stan…

A potem spada ziarenko piasku…

Dwulicowość

maddog — Sat, 17 Jan 2009 18:21:02 +0000

Okazuje się, że nie zawsze jest zła:

_...

Gretchen,

Pino — Sat, 17 Jan 2009 18:17:36 +0000

mylenie się mam wliczone w koszta.

Może dlatego, cholera, w całym życiu pomyliłam się tak mało razy?

Konkretnie, tylko cztery.

I każdy z tych błędów gorzko żałował, że mi się przytrafił, hi hi.

Ale to była dygresja. Wróćmy do tematu.

Nie pomyliłam zakłamania ze wstydem. Już nie będę epatować wynikami mojej matury z polskiego oraz całokształtem osiągnięć w tym przedmiocie, ale ogólnie biorąc – znam znaczenie rzeczowników różnych. Trust me.

Natomiast masz rację, że zakłamanie ze wstydem jest związane ściśle.

Właśnie dlatego, gdy robiłam źle, to z jasnym czołem i pełną świadomością, że oberwę za to.

I właśnie dlatego…

Panie yayco – a trójeczka właśnie jest najsympatyczniejsza.

Tylko trzeba jej zdjąć tę opaskę z oczu.

pururu kierunkowane

Do trójeczki,

yayco — Sat, 17 Jan 2009 17:58:37 +0000

Pani Pino, nikt się nie chce przyznawać.

A zaraza się szerzy, mimo wszystko. No

Pozdrowienia

Ja jednak w sprawie błędów jeszcze Pino

Gretchen — Sat, 17 Jan 2009 17:57:47 +0000

Z opóźnieniem lekkim, ale wciąż głowa mi słabo działa.

Konkretnie to ja w sprawie dwóch błędów:

ślepa ufność

Czasem nie oczekujemy takiej samej reakcji ze strony bliźnich. I wcale nie dlatego się do nich uśmiechamy, żeby koniecznie nam to odwajemnili.
Z rachunków może wyniknąć, że bardziej się opłaca zaryzykować z tą ufnością.
Tak czy inaczej więcej prawdziwych rzeczy się dostaje w prezencie.

Natomiast wiadomo, że prezenty bywają różne.

zakłamanie

Mam wrażenie, że pomyliłaś je ze wstydem Pino.
Jedna rzecz to czegoś żałować, wstydzić się tego, uważać jakieś swoje przeszłe doświadczenia za niekoniecznie dobrze o nas świadczące.

Inna rzecz to mimo tego, że to coś sami żeśmy zrobili, udawać przed innymi, że gdzieżby i skąd? Myyyy? Nie, w żadnym razie.

Piosenki nie znalazłam mimo wysiłków, więc tylko

pururu

Panie yayco,

Pino — Sat, 17 Jan 2009 17:50:56 +0000

do pierona ciężkiego, bym dodała wręcz.

Ja z kolei przyznaję się do wszystkiego z wyjątkiem trójeczki.

Wielkich upadków więcej widzieliśmy niż wzlotów,
Byliśmy oczywiście na uczcie Baltazara,
Uczyliśmy się mowy zwycięskich Wizygotów
Na służbie ostatniego przepiwszy żołd Cezara.
Przeżyliśmy Rolanda, by świadczyć śmierć Karola,
Pozostałościom mocarstw nie oczekiwać łaski.
Razem z Ludwikiem Świętym widząc się w aureolach
Wyrzygiwaliśmy krew w jerozolimskie piaski.
Co było wszechpotężne – zdaje się niedorzeczne.
Gdzie słodka woń Arabii? Gdzie tajemniczy Syjam?
Religie tysiącletnie też nie są dla nas wieczne
I demokracja kwitnie, dojrzewa i przemija…

Pozdrawiam, przepraszając za pesymizm i cytowanie Kaczmarskiego

Przejrzałem proponowany zestaw,

yayco — Sat, 17 Jan 2009 17:44:35 +0000

wraz suplementem pana Docenta i wyszło mi, że tylko na pacyfizm nie cierpię.

Wciórności.

Pozdrawiam jednakże

"trzynaście to bardzo ładna liczba"

docentstopczyk — Sat, 17 Jan 2009 17:28:35 +0000

to samo chciałem napisać :) ... znaczy żeby zbastować ;-)

Docent,

Pino — Sat, 17 Jan 2009 17:05:45 +0000

nie, Deicide akurat nie znałam. Ale ten, prawda, liryczny przekaz trafił mi do serca :P

No… moim zdaniem trzynaście to bardzo ładna liczba w tym kontekście. Nie psujmy jej, basta.

Proponuję przejść do tego, co warto.

Zaczynam:

Bład XII - Rezygnacja

docentstopczyk — Sat, 17 Jan 2009 16:41:55 +0000

Błąd XIII – Agresja

naprawdę lubisz Deicide? :P

purux2

Panie Jerzy,

Pino — Sat, 17 Jan 2009 16:17:22 +0000

dziękuję. Diagnoza przez sieć wprawdzie, ale chyba trafna, skoro to samo, mniej więcej, powiedział mi pięć dni temu psychiatra face to face :P

Pan o tym wie, panie psychiatro
Kobieta to człowiek odporny
Ja wiem, w życiu nie ma tak łatwo
Nerwica w granicach normy

A których ilustracji Pan nie łapie?

Docent – o kurna, jak Ty to robisz, człowieku…

Wszystko, co wkleiłeś, też jest moje.

Radio młodych bandytów, my i wy na jednej fali ;)

Błąd XI… Choć diabli wiedzą, czy to akurat błąd?

Pururu…