TXT - Komentarze do notki "Różnice. Część druga: powrót do konstytucji"

Panie Yayco

max — Mon, 26 Jan 2009 17:48:34 +0000

nic nie poradzę że lubię te teksty o k. chociaż mało się na tym znam, tzn. widzę conieco w czym mnie ogranicza, ale chętnie poczytam kolejnych części, chocby i niewiadomo kiedy :)

_{prezes,traktor,redaktor}

Szanowna lub szanowny MAW

odys — Wed, 21 Jan 2009 22:52:37 +0000

Czy ten tekst nie jest jednak o czymś innym?

W kwestii tytułowej jeszcze

odys — Wed, 21 Jan 2009 22:48:35 +0000

Taka mi przyszła refleksja…

Szukałem w głowie wzorcowego tekstu normatywnego — nasunął mi się Dekalog i Szema Izrael.

Tam jest tak, jak Pan mówi, Panie Yayco: każde zdanie niesie konkretny nakaz lub zakaz. I ustanawia normę jak się patrzy.

Ale też zwróciło moją uwagę, że, wbrew tradycyjnej formule z katechizmu, przykazania te nie są sformułowane w trybie rozkazującym, ale w oznajmującym, w czasie przyszłym. Nie nie kradnij, ale: nie będziesz kradł. Itd.

Niby nic. A chyba ważne.

To jest kreacja nowej rzeczywistości.
To nie tyle jest dla adresata przykazań prawo w sensie zakazów i sankcji, ile… coś jakby kontrakt, tylko jednostronny. Deklaracja: oto będzie jak mówię.

I zdaje mi się, że nasi konstytucjonaliści — idealiści, pisząc marzycielski tekścik o tym, że RP zapewnia wszechświatowy pokój i dostatek, oraz wysoki iloraz inteligencji wszystkim swym podwładnym, by żyło się lepiej, wszystkim, to właśnie naśladują Biblijny wzorzec.

Oni go nawet wyprzedzili, bo użyli nie czasu przyszłego, a teraźniejszego. Ich wersja dekalogu wyglądałaby jakoś w tym stylu: pozostając w przekonaniu, że zabór mienia jest występkiem przeciw przyrodzonym prawom człowieka i obywatela… (etc.) w Rzeczypospolitej Polskiej się nie kradnie.

Nasza Konstytucja odzwierciedla pragnienia jej autorów, którzy po prostu chcą stworzyć nową rzeczywistość. Być może nie starczyło im wyobraźni, by pojęli, że mogą rzeczywistość w ten sposób jedynie zaklinać. Ale być może mieli nadzieję na skutek metafizyczny. Skutek ten być może założony jest w dalszej perspektywie.
Eschatologicznej, na przykład.
Ludzkość, oświetlona blaskiem takich wspaniałych deklaracji, w końcu dozna wewnętrznej przemiany, weźmie się — i zrobi.
I oto wszystko jest nowe.

Pozdrawiam apokaliptycznie

konstytucja z 1997

MAW — Wed, 21 Jan 2009 18:55:17 +0000

zgadzam sie z yaycem – ta konstytucja jest marna, z trzech co najmniej powodow :

1. nieprecyzyjny podzial wladzy wykonawczej (premier-prezydent), przez co potym mamy klotnie o samolot
2. rozwleklosc (ponad 240 artykulow, dluzsza ustawe zasadnicza ma w Europie chyba tylko Portugalia)
3. przeladowanie gwarancjami socjalnymi , ktorych nie idzie wyegzekwowac (rozdzial 2)

tak na marginesie … jestem zwolennikiem ustroju prezydenckiego.
1.juz to dlatego, ze prezydent ma najsilniejszy mandat do rzadzenia (jako jedyny osobnik moze powiedziec “mnie wlasnie wybral bezposrednio caly narod”,
2.juz to dlatego, ze frekwenaja wyborcza jest w Polsce wyzsza na wyborach prezydenckich niz parlamentarnych (patrz wybory 2005), ***
3.juz to dlatego, ze prezydent ponosilby odpowiedzialnosc polityczna tylko przed narodem, bez gabinetowych gier i gierek.

co oczywisciew nie oznacza, ze jestem fanem obecnego polskiego prezydenta (Gruzja jest JEDYNYM znanym mi krajem, gdzie ten polityk cieszy sie uznaniem)

w wyborach 2005 przezydenta wybieralo 50% uprawnionych, a parlament 40%. my Polacy juz tak mamy, ze wolimy glosowac na osobe niz na liste.

pozdrawiam, MAW
gupek stereotypy lubiacy :)

A ja się, Panie Yayco, cieszę

odys — Tue, 20 Jan 2009 00:25:55 +0000

Poczytam sobie, jak zawsze, a przy okazji nauczę się czego. Kto wie, może więcej pojmę nawet niż ze zgryźliwości o różnych niedostrzeżonych przeze mnie wątkach naszego ulubionego portalu.
Może nawet (ho,ho) pogląd zacznę sobie wyrabiać.
W sprawach, na których się nie znam.

Póki, rzecz jasna, rozbieżność poglądów np. na prawa autorskie, nie uniemożliwi Panu komunikacji ze mną.

( Dzięki różnicom wiem, które blogi chcę czytać i z kim rozmawiać. )

W następnej wolnej chwili przeczytam następny artykuł.

Tymczasem, dobrej nocy.

Panie Zbigniewie,

yayco — Sun, 18 Jan 2009 10:02:59 +0000

dwie kwestie.

Pierwsza jest taka, że Pańskie intuicje są słuszne, ale z nieco innych powodów. Wększość skarg składanych w trybie art. 79 Konstytucji, stanowiącego namiastkę actio popularis, nie jest rozpatrywana przez Trybunał, a to dlatego, że uznaje się je za niekonstytucyjne.
Miedzy 1997 a 2006 rokiem do Trybunału trafiło 4969 skarg, z czego 3065 zostało odrzuconych ze względów formalnych.

Na posiedzenia TK trafiły tylko 343 skargi, wydano wyroki w 174 przypadkach. Strona skarząca wygrała w 57.

Dane te zaczerpnąłem z raportu Między policentrycznością a fragmentaryzacją kończącego badania panów Staweckiego, Staśkiewicza i Winczorka Jr.

Jeśli jest Pan tą problematyką zainteresowany, to bardzo Panu polecam ten raport, tym bardziej, że jest dostępny na stronach programu Sprawne Państwo

Co zaś do obowiązywania przepisów zaskarżonych i uchylonych, to albo Pana nie zrozumiałem, albo się Pan myli. W tej kwestii Konstytucja jest jednoznaczna i określa terminy, po których akty , które zostały uznane za niezgodne z aktami wyższego rzędu, tracą moc (art 190).

Problem polega na tym, że uchylenie takich aktów niekoniecznie oznacza uchylenie aktów, które zostały wydane na ich podstawie.

Ale to są rzeczy trudne, na których się raczej nie znam i mogę pleść głupstwa

Pozdrawiam

PS Jeśli chciałby Pan kontynuować dyskusję, to chciałbym prosić, abyśmy przenieśli się pod ten drugi post, bezpośrednio związany z Konstytucją. Z góry dziękuję.

@yayco

Ziggi — Sat, 17 Jan 2009 23:40:17 +0000

Dziękuję za rozwinięcie – bardzo pouczające.

Co do formuły actio popularis, to zastanowiłbym się jednak nad możliwością buforowania skarg obywatelskich przez instytucję w rodzaju RPO, lecz istota rzeczy nie jest w tym, kto skarży, lecz jakie realne skutki mają rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego, który w realiach polskich jest słabiutki a i te jego uprawnienia są kwestionowane jako “dyktat”. A tymczasem większość z orzeczeń naszego TK nie może od lat doczekać się formalnej impementacji a w praktyce nadal obowiązują zaskarżone przepisy niższej rangi.

Panie Zbigniewie,

yayco — Sat, 17 Jan 2009 23:17:37 +0000

zaletą modelu “francuskiego”, zdaniem jego zwolenników (do których ja sam się nie zaliczam) jest wyznaczenie pewnych zasadniczych cech politycznych ustroju, które mają nadawać prawu kierunek i służyć jego interpretacji.

Na przykład – świeckości państwa, albo jego socjalnego charakteru (w sensie bliskim na przykład skandynawskiego modelu państwa dobrobytu.

No i jeszcze argument podstawowy (jakoby). Idzie o to, że w klasycznym XIX wiecznym modelu państwa prawnego, każde prawo, choćby i naruszające podstawowe standardy, obowiązuje.

Gwarancje socjalne, postulaty i ogólne kierunki rozwoju mają, jakoby zabezpieczyć przed recydywą modeli totalitarnych, a choćby i autokratycznych.

Niemcy zresztą doskonale zdawali sobie z tego sprawę, tyle tylko, że rozwiązali to inaczej – przez wprowadzenie do konstytucji takich, egzekwowanych, praw, które pozwalają przeciwstawić sie tendencjom dyktatorskim.

Zasadnicze znaczenie ma tutaj z jednej strony_stan wyjątkowy dla ustawodawstwa_, z drugiej zaś – reglamentowane prawo do obywatelskiego nieposłuszeństwa.

O obydwu tych instytucjach pisałem już kiedyś na TXT.

Ja, podobnie jak pan, wolałbym konstytucję normatywną, której elementem było by też wprowadzenie actio popularis, umożliwiające obywatelom skarżenie do trybunału konstytucyjnego wszelkich naruszeń konstytucji. Zarówno w w sferze prawodawstwa (zgodność z aktami wyższego rzędu) jak i decyzji związanych z wykonywaniem prawa.

Wiem, że przyjęcie takiego rozwiązania ( actio popularis) nie najlepiej wpłynęło na dzialalność węgierskiego trybunału konstytucyjnego, który został zalany skargami obywatelskimi, ale jakoś mnie to nie odstrasza.

Pozdrawiam

@yayco

Ziggi — Sat, 17 Jan 2009 22:43:55 +0000

Oba Pana teksty przeczytałem z wielkim zainteresowaniem. Moje pytanie jest takie – dość łatwo daje się zauważyć zalety modelu niemieckiego – w sposób naturalny zmuszającego konstytuantę do odpowiedzialnego uchwalenia aktu, z którego zapisów Państwo jest w stanie się wywiązać jeśli obywatel na jego podstawie zechce czegoś dochodzić.

Rozumiem jednak, że są też jakieś zalety modelu francuskiego – zapewne mniej oczywiste. Czy może Pan nam je przybliżyć? Czy model niemiecki jest bez wad?

Specjalnie zadaję pytania otwarte, aby rozwinął Pan ten ciekawy wątek.

Pozdrawiam i zamieniam się w słuch (a raczej – wzrok)

Działa na wrony?

yayco — Sat, 17 Jan 2009 19:53:06 +0000

Surowa to musi być jednakże zima, u Pana.

Współczuję

Pani Pino,

yayco — Sat, 17 Jan 2009 19:52:06 +0000

jak Pani sobie życzy.

A subtelność kobiecie przysługuje, jak psu buda (proszę wybaczyć to, nie żeby nazbyt subtelne, porównanie.

Pozdrawiam

Ja proszę Pino

igla — Sat, 17 Jan 2009 19:48:35 +0000

teraz Działa Nawarony oglądam.
I jestem ten, no…
Gregory Peck.

Panie yayco,

Pino — Sat, 17 Jan 2009 19:40:58 +0000

no tak. Było się zgodzić na wycięcie.

I widzi Pan, jak to wychodzi, kiedy usiłuję być subtelna…

pozdrawiam

Pani Pino,

yayco — Sat, 17 Jan 2009 19:17:42 +0000

powiem tak: rozważam wprowadzenie zakazu wklejania piosenek w wątkach nie poświęconych przez autora piosenkom. No.

A szczwany plan nie dotyczy tej notki, tylko tej drugiej.

I działa.

Pozdrawiam

Pino,

txtroot — Sat, 17 Jan 2009 18:32:27 +0000

jedni mówią, że diabli wzięli, a inni, że diabli nadali.

Jak to mawiają, jeden czort, anyway.

Maszyna idzie po gaśnicę, bo coś czuje siarkę :-)

Panie Igło,

Pino — Sat, 17 Jan 2009 18:25:16 +0000

odpowiem wieloznacznie.

Panie yayco – zdradzę Panu w tajemnicy, że zamierzam stosować miłosierdzie i lekki gest przedramienia w zależności od kaprysu mego.

Wczoraj jeden taki pan przed wojną urodzony chciał mi w ryja dać. A dziesięć minut później po rękach mnie całował i błagał wybaczenia. Kontekstu mojej wypowiedzi jakoby nie zrozumiał.

Orzekłam “phi” i poszłam.

I co pan możesz, jak mawiał dozorca jakiś podobno w jednym filmie. Ja nie oglądałam, to jedna z ulubionych jest odzywek mojej mamy.

I znowu diabli wzięli konstytucję...

Pozdrawiam, ubolewając nad Pańskim szczwanym planem

Panie Igło,

yayco — Sat, 17 Jan 2009 18:16:09 +0000

tak krawiec kraje… Czy coś.

Ale z drugiej strony starać się trzeba. No!

Pozdrawiam wzmacniająco

Pan jak zwykle

igla — Sat, 17 Jan 2009 18:11:56 +0000

zinterpretował mnie po swojemu.
Wiem, że ma pan z tym kłopot.
I dlatego się staram.

Pan mnie Panie Igło nie zrozumiał,

yayco — Sat, 17 Jan 2009 18:06:48 +0000

co jest częste, więc proszę się nie martwić zanadto.

Ja nie wiem jak będzie na trzy lata. I nawet nie chcę, obawiam się.

Ale jakby za te trzy lata nie było, to na pewno już ktoś mi tłumaczył, że tak będzie.

I dlaczego się powinienem bać.

I kogo.

A ja mam to w odwłoku, bo ja nie wiem czy dożyję, więc się nie zamierzam martwić.

Pozdrowienia

Pani Pino,

yayco — Sat, 17 Jan 2009 18:03:44 +0000

obawiam się, że musi Pani przywyknąć. Na onego Igłę to albo się obrazić można, albo miłosierdzie okazać.

Cóż zrobić?

W ostateczności może Pani przyjąć takie rozwiązanie, że wszyscy są dobrzy z natury i ich cmoktać bez zróżnicowania.

Mam wrażenie, że to skuteczne modius operandi, jak tak się rozglądam.

Ale jak Pani chce, to mogę to usunąć, żeby sobie nie myślał, że wszystkie ludzie takie łagodne.

Pozdrowienia

Panno Pino

igla — Sat, 17 Jan 2009 18:01:33 +0000

A skąd w pani taka prędkość jest?
Bo ja nie nadążam?

A nawet astmy nie mam.

Znaczy, panie Yayco

igla — Sat, 17 Jan 2009 18:00:10 +0000

Pan nawet z żoną rozmawiasz.
Skoro na 3 lata naprzód widzisz.
Co dobre dla pana jest.
I dla innych też.

Ekhem,

Pino — Sat, 17 Jan 2009 17:53:48 +0000

bo się znowu pogniewamy, Panie Igło…

Panie Igło,

yayco — Sat, 17 Jan 2009 17:48:16 +0000

mnie nic nie trzeba tłumaczyć.

Ja już mam wszystko wytłumaczone na trzy lata naprzód.

Pozdrowienia

Panie Yayco

igla — Sat, 17 Jan 2009 17:46:13 +0000

Czy ja panu, jako praskiemu cfaniakowi muszę tłomaczyć, że sprawy beznadziejne trwają najdłużej?
Może i nie wzbudzają zainteresowania?
One, te sprawy niby.

Ale na pewno ktoś je czyta.
A czy robi z tego pożytek?
To już inne pytanie jest.
I niech pan nie napada na sztudentki, na dodatek z Krakowa.
Be dania racji?
Cu już o nich dobrze świadczy, jako że tam kościół na każdej ulicy jest a nawet 3 jak opisuje niejaki Tarantula.
To niby gdzie one, te studentki znaczy, miałby cnotę stracić albo rozumu nabrać.
Między tymi kościołami.
Latając.