TXT - Komentarze do notki "Mam już dość, ja wysiadam"

DB,

tecumseh — Sat, 24 Jan 2009 11:22:03 +0000

nie no czemu?
Do autora tekstu i o tekście komentarz mój acz fakt, enigmatyczny trochę:)

Pozdrówka.

Jest Pan wielki

marekpl — Sat, 24 Jan 2009 09:29:48 +0000

Ziggi

Chyba się pochlastam…

Topię się w tym nadmiarze chrześcijańskiego miłosierdzia…
:-(

jak Andrzejewski

pozdrawiam z herbertowskim ukłonem

grześ

KriSzu — Sat, 24 Jan 2009 08:27:17 +0000

tecumseh

znaczy chyba zainteresowanie tamtym konfliktem i wspólczucie dla ofiar nie wyklucza zainteresowania rzeczywistością polską?

To było do mnie?

Kolejnemu odwaliło...

Ziggi — Fri, 23 Jan 2009 23:43:40 +0000

Chyba się pochlastam…

Topię się w tym nadmiarze chrześcijańskiego miłosierdzia…
:-(

Trochę nie rozumiem,

tecumseh — Fri, 23 Jan 2009 18:20:19 +0000

znaczy chyba zainteresowanie tamtym konfliktem i wspólczucie dla ofiar nie wyklucza zainteresowania rzeczywistością polską?

Pozdrówka.

Panie Marku, zgłasza się imiennie wywołany do tablicy

KriSzu — Wed, 21 Jan 2009 19:08:57 +0000

Tylko domyślam się, czemu to zasługuję. Odpowiadam: nie jestem samozwańczym autorytetem moralnym tekstowiska. Z tych trzech słów mogę się zgodzić tylko na jedno – samozwańczy. Sam się w to wpakowałem.
Ja bardzo dużo rzeczy nie wiem i nie potrafię.
Dlatego potrzebni są i Bagińscy i Olżyńscy.

panie Marku

JacekKa — Wed, 21 Jan 2009 15:38:15 +0000

Ja potrafię sobie to wyobrazić i potrafię wczuć się w niejedno.
Tylko co z tego?

Pytanie – co możemy z tymi rzeczami co powyżej zrobić?
Ma pan jakieś sugestie?

pozdrawiam

no cóż

docentstopczyk — Wed, 21 Jan 2009 15:27:35 +0000

nie, ja nie potrafię.

Panie Marku,

oszust1 — Wed, 21 Jan 2009 15:17:21 +0000

Jest w ludzkiej naturze dążenie do upraszczania obrazu otaczającego świata.

Łatwiej interesować się tym, co podano w postaci gotowej.
Najlepiej już z gotowymi wnioskami. Przeżute i przetrawione.
Bez potrzeby zagłębiania się w źródła, analizy, przypisy i takie tam.
Bez konieczności ujawniania własnego zdania.

Poza tym pewne dramaty sprzedają się medialnie lepiej od innych.

Bo jak kogoś wycyckali w białych rękawiczkach z oszczędności całego życia, to to nie wygląda tak spektakularnie jak płacząca nad zburzonym domem staruszka.

Ponieważ niusami ociekającymi krwią jesteśmy atakowani codziennie, to jednostkowe dramaty mało nas ruszają... Albo może inaczej. Ruszają nas dramaty, które sami wokół nas widzimy. Z naszego osiedla czy ulicy. Innych, “opowiedzianych” jest może za dużo.