TXT - Komentarze do notki "Na marginesie /Tłumaczenie z naszego na wolski/"

joteszu

ererka — Mon, 26 Jan 2009 12:56:28 +0000

A wiesz jak ja się wklurzałam, gdy to pisałam?
Ale musi być adekwatne do oryginału. Musi odnosić się do poszczególnych pytań panów dziennikarzy i odpowiedzi prezesa.
Inaczej nie byloby tłumaczeniem – :-)))))))))

Pozdrowionka

tarantulo

ererka — Mon, 26 Jan 2009 12:54:34 +0000

Myślę, że oboje mamy rację.
Że występuje rzadkie połączenie wiary w głupotę swoich zwolenników z wiarą w swoją wielkość i z cynizmem.

Określenie wojskowe stanowi swoisty synonim “żoliborskiej nteligencji”.
Jest dość precyzyjne.

Pozdrawiam serdecznie

Renato - jak Cię lubię!

chamopole — Mon, 26 Jan 2009 07:52:57 +0000

No to Ci wygarnę – nie cierpię czytać TAK długich kobył! Zwłaszcza z rana. Może wrócę do tej epopei wieczorkiem. Choć czy mi się zechce katować siebie samego bełkotem prezesa?

Renato!

analityk — Mon, 26 Jan 2009 07:29:34 +0000

Rzeczywistość niestety jest bardziej ponura. Gdyby Ważniejsza Część Lechujarka tak była przeżarta cynizmem, to można było by mieć nadzieję na koniunkturalne zwroty w deklaracjach programowych. Bo to byłoby pragmatyczne.
Ja sądzę, (a jest to możliwość przerażająca) że on w te wygłaszane “prawdy” po prostu wierzy. I przez to jest bardziej niebezpieczny.
Jako fanatyczny dogmatyk.
Chciałbym się mylić, ale pełne pasji erupcje szczerości dla mnie są swoistym zwycięstwem prawdziwego Prezesa, który mimo napomnień, odrzuca porady i scenariusze, i podczas wystąpień zrywa krępujący go pancerz hipokryzji i po prostu jest sobą.
Z mojego pobytu w wojsku pamiętam określenie, które tam było zniewagą ostateczną : “Chamski sznurek!”

Serdecznie pozdrawiam!

tarantula

merlocie

ererka — Mon, 26 Jan 2009 02:21:35 +0000

Oczywiście – takie rozwiązanie przyjmuję. Przecież nie jest moim celem gnębić Cię i skupiać się na Twojej niekonsekwencji i lapać Cię za zbyt nierozważnie rzucane słówka.

Jednak muszę dodać, że zabawnie brzmi, gdy mówisz, że masz do mnie pretensje.

Zabawne to jest dlatego, że nie przypominam sobie bym kiedykolwiek Ciebie czy w ogóle kogokolwiek starala się przekonać do tego co piszę. Prezentuję moje poglądy, moją wiedzę, którą staram sie starannie weryfikować i oczywiście mój osobisty stosunek do spraw, które opisuję.
Wolna wola moich Czytelników decyduje czy po lekturze moich tekstów nad czymś się zastanowią lub nabiorą wątpliwości czy wręcz przekonania, że mam rację lub jej nie mam.

Tylko BARDZO CIĘ proszę – nie stosuj takich tandetnych sztuczek – mówiąc o tym, że “nie lubię Kaczyńskich”. Tu nie ma czego lubić lub nie lubić. Żadne emocje nie wchodzą w grę.
Jeśli jak znow powiadasz – chcesz rozmawiać merytorycznie, od zera. Od nastepnego tekstu kogoś z nas.

Opisuję zdarzenia polityczne dotyczące osób publicznych, jakimi z wlasnej woli i bardzo o to się starając – stali się bracia Kaczyńscy – a nie jakichś moich osobistych znajomych, do których mogę zywić najprzeróżniejsza uczucia.

To, że poświęcam swój czas na interesowanie się przypadkiem braci Kaczyńskich – nie świadczy w zadnym przypadku o tym, ze kieruje mną coś więcej, niz czysto publicystyczny wybór tematu do tekstów o polityce. A konsekwencja wynika ze swoistej konsekwencji w byciu osobami publicznymi samych Kaczyńskich.
Mam zamiar zgłębiać nadal ten temat, jako, że uważam go za pasjonujący przypadek w polskim życiu politycznym – i żeby dopowiedzieć: przypadek dowodzący upadku etyki w polityce.

Tak, jak Ciebie interesuje kondycja intelektualna Twoich rozmówców – tak mnie interesuje etyka. Ale nie tyle moich rozmówcow, chociaz to też mogloby być niezmiernie ciekawe, ale etyka w polityce. Bracia Kaczyńscy stanowią idealny do analizowania przykład jawnego i calkowicie bezwstydnego odrzucenia zasad etycznych.

Tak więc idę do kuchni po moje gorące mleko.
Dobrej nocy merlocie.

PS. Jeszcze tytulem mojej sympatii i szczerości do Ciebie merlocie – nie licz na taryfę ulgową. Kobieciątkiem – to ja bywam tylko wtedy, kiedy chcę.

Renato,

merlot — Mon, 26 Jan 2009 00:23:20 +0000

mam pomysł taki, żebyśmy sobie już na dziś odpuścili, natomiast przy następnym Twoim, albo, co mniej prawdopodobne, moim tekście pogadali od zera – merytorycznie i bez didaskaliów.

Może wtedy łatwiej mi będzie Cię uświadomić, że nie mam do Ciebie pretensji o to, że nie lubisz kaczorów, tylko o to, w jaki sposób usiłujesz nas do tego przekonać.

Zgoda?

merlocie

ererka — Mon, 26 Jan 2009 00:00:47 +0000

Nie obrażaj mojej sympatii do Ciebie.
Po pierwsze – troglodyci, to żaden przeciwnik, ani tym bardziej partner do dyskusji.

Po drugie – sam sobie zaprzeczasz.Zdecyduj się czym są Twoje komentarze i jaką linie rozmowy ze mną proponujesz bo sie gubię w Twoich sprzecznościach. Czy: : “mogę sobie trochę popolemizować merytorycznie” czy “próba polemiki z Tobą nie na “fakty” lecz na zachowania, artykulacje i tym podobne”

Po trzecie – wątek personalny w naszych rozmowach jest obecny cały czas. Ja bym chciala, zebyż zostawił nie wątek personalny – a atak personalny w spokoju.

Po czwarte – “notoryczni aferzyści z PiS” , o ktorych wypisuję owe niestworzone i niepotwierdzone rzeczy – to czyste kłamstwo. I dobrze wiesz, że stosując po raz kolejny ogolnikowy zarzut – nie tylko nie masz racji, ale mówisz celowo nieprawdę.
Ponieważ to co opisuję zawsze ma pokrycie w faktach i nie jest wynikiem mojej swbodnej interpretacji.

Jeśli zdecydujesz się na rozmowę merytoryczną – rada bym byś podał jakiekolwiek konkrety na potwierdzenie Twoich slów. Obawiam sie, że będziesz z tym mieć powazne trudności.

Rozumiem tez, że poziom dowolnej “artykulacji, zachowań i takietam” bardziej Ci odpowiada, bo zwalnia z obowiązku rzetelności co do faktów i konkretnego argumentowania.

Ta rozmowa jest tego dobitnym przykładem.
Mnie to nie przeszkadza – możemy i tak rozmawiać – tylko ustalmy sobie na wstępie, że nie ma żadnej merytorycznosci i obrzucamy się ogólnikowymi zarzutami, nie zawracając sobie głowy jakimkolwiek ich uzasadnieniem zgodnym z prawdą. Wtedy podejmę taką zabawę we wzajemne badanie naszej kondycji intelektualnej.
Na początek będę mogla zadać Ci pytanie dość podstawowe: Czy mamy jakieś granice naszej nierzetelności, stronniczości, subiektywizmu i logki – czy sadząc po wstępie, jakim są Twoje komentarze stosujemy wolną amerykankę.

Piszę to po to by stworzyć Ci szansę określenia MOICH granic “radzenia sobie z Tobą”. Nie chcę za to brać wyłącznej odpowiedzialności.

Renato,

merlot — Sun, 25 Jan 2009 21:49:29 +0000

to wcale nie jest takie proste.

Ty piszesz zazwyczaj dość długie posty, w których używasz argumentacji, którą sama sobie zadekretowałaś jako oczywistą i niepodważalną. I tak np. Pisiarze często-gęsto są u Ciebie jednoznacznie charakteryzowani jako notoryczni aferzyści.

Nie potwierdza tego ani historia, ani współczesna działalność służb powołanych do tropienia afer.

Nie mam najmniejszej ochoty odpłacać Ci się pięknym za nadobne, bo mnie to zbyt mało kręci. Interesuje mnie mnie natomiast kondycja intelektualna moich rozmówców, stąd próba polemiki z Tobą nie na “fakty” lecz na zachowania, artykulacje i tym podobne takietam, jak by to ujął Grześ.

Radzisz sobie z troglodytami z salonu, dlaczego nie miałabyś poradzić sobie ze mną?

Zostawiając wątek personalny w spokoju…

merlot

ererka — Sun, 25 Jan 2009 21:32:33 +0000

Cały czas mówię poważnie.
Wybacz nie rozumiem – wyjaśnij mi, proszę, co merytorycznego jest w rechocie na boku i Twoim zerkaniu ostrożnym na guzik?

Ja widzę w tym, jak najbardziej konwencjonalne ( i co tu kryc – brzydkie) środki używane w wojnie na wyniszczenie.

Gdybyś chcial być merytoryczny – nic nie stoi na przeszkodzie.
Nawet nie trzeba do tego budowania nici sympatii, czyli uwodzenia…Chociaz to bardzo mile.
Wystarczy przedstawić swoje racje.

Witaj Delilah

ererka — Sun, 25 Jan 2009 21:25:12 +0000

Rzecz calkiem dla mnie normalna w realu.
I pozbawiona owej “ornamentacji stylistycznej”.

Może dlatego zaskakuje mnie ona u merlota.
A nawet nie sam ornamentyka, ale wola jej użycia.

Cieżko na to pracuję, Del.

merlot — Sun, 25 Jan 2009 20:53:00 +0000

Od początku…

>Renata & Merlot

Delilah — Sun, 25 Jan 2009 20:39:49 +0000

Nie wiem czy zdajecie sobie sprawę z tego, że Wasze wzajemne relacje moga być zaczątkiem całkiem nowej jakości stosunków pomiedzy zwolennikami PO i PiS.

Przeca nieomal z dzióbków sobie pijecie:)))

Takie rzeczy to tylko na TXT !

Renato,

merlot — Sun, 25 Jan 2009 20:37:28 +0000

jeżeli mówimy poważnie,
to dlatego, że istnieją między nami różnice w oglądzie świata.

Poprzednio moje pisanie dotyczyło głównie osobistej sympatii wobec Ciebie i starannie omijało tematy zapalne.

Uznałem, że złożyłem Ci już wystarczającą ilość dowodów tejże i mogę sobie trochę popolemizować merytorycznie.

I to jest ciekawe, bo złapałem się na tym, że mogę lubić ludzi z którymi się nie zgadzam. I nawet uważam, że to ma sens. Budowania większych całości.

Wyobraź sobie sobie, że lubisz prywatnie jakiegoś człowieka, a tu nagle – okazuje się być on PISianym aktywistą (to nie o mnie, spoko). Ale otwiera się pole do zmian. Ty wpływasz na niego, on na Ciebie. A w ramach rezonansu – Ty na PO, a on na PIS.

Brzmi infantylnie, wiem.
Ale konwencjonalna wojna na wyniszczenie nie przynosi rezultatów.

To tyle i masz się czym smucić, póki co…

merlocie

ererka — Sun, 25 Jan 2009 20:19:49 +0000

OK. Nie uniosę!
Ale jakos ostatnio ta ujawniona Twoja skłonność do ornamentacji stylistycznej robi na mnie spore wrażenie.
I jakoś tak zamiast wcześniejszego uśmiechu – “O, merlot napisał!” – pojawia się smutne “dlaczego”?

Renato,

merlot — Sun, 25 Jan 2009 20:03:30 +0000

w tym wypadku guzik był ornamentem stylistycznym.

Nie unoś nic, a już brwi w szczególności;-)

A rozmowę w innych miejscach przeczytałem, i owszem.

merlocie

ererka — Sun, 25 Jan 2009 19:49:24 +0000

Ależ tak! Prezes jest równiacha i swoj czlowiek – dla SIEBIE SAMEGO!
Przeciez to monolog wewnętrzny!

Tak więc – nie ma pomyłki w tłumaczeniu – przynajmniej w kwestii dodania charakteru osoby ktorej tekst tlumaczę.

To co “wiedzą przeciwnicy jak i zwolennicy”, czyli to “wręcz odwrotnie “ zawiera oryginał, z którego “między wierszami” dokonalam tlumaczenia i jest tlumaczone DOSŁOWNIE!

I jak łatwo sprawdzić tłumaczenie pojawiło sie w kilku miejscach. Sądząc po komentarzach raczej nie spełnia roli konspektu do uzytku wewnętrznego – chyba, że za wewnątrz uznać środowisko PiS, jako że to tam ten tekst glównie jest czytany i komentowany.

A czemu zerkasz na guzik? Czyzby w tym zerkaniu znów jakaś brzydka sugestyjka była? Że na przykład wycinam komentarze “niewygodne, wysoce merytoryczne, zawierające argumenty, których zbić nie potrafię, miażdżące mnie swoją logiką i oparciem w faktach”?

Jeśli za takowy uważsz wpis autora, który wlaśnie zostal usunięty – to i tak zerkania na guzik nie usprawiedliwia – co najwyżej możesz nieco się obawiać mojego uniesienia brwi w głębokim zdumieniu.

Pozdrawiam calkowicie bez ostrożności

Igło

ererka — Sun, 25 Jan 2009 19:36:09 +0000

Wiem, że mogę usunąc komentarz. Ale moje zwrócenie się w tej konkretnej sprawie miało…jakby to powiedzieć... charakter wychowawczo – pedagogiczny.
Dziękuję za reakcję.

Renato,

merlot — Sun, 25 Jan 2009 14:58:07 +0000

pomysł świetny, ale pozwól że skrytykuję tłumaczenie.

Czytając przekład ma się wrażenie obcowania z równiachą i swoim człowiekiem, a wszyscy – tak przeciwnicy jak i zwolennicy Prezesa wiedzą, że jest wręcz odwrotnie.

Z tego wnioskuję, że to nie tłumaczenie było, a raczej konspekt do użytku wewnętrzego;-)

Pozdrawiam ostrożnie, zerkając na guzik.

Pani Renato

igla — Sun, 25 Jan 2009 14:27:07 +0000

Pani ma, na swoim blogu, jako Gospodyni własny guziczek.