TXT - Komentarze do notki "A teraz z zupełnie innej beczki..."

Rafale,

chamopole — Thu, 29 Jan 2009 08:02:43 +0000

Pirx to jeden z najważniejszych bohaterów mej młodości. Postać zupełnie nowoczesna i w dzisiejszych czasach, ciekawsza niż wielu herosów najnowszego kina czy telewizji.

Jedyny film o nim, zrobiony w Polsce, był totalnym knotem!

Renato,

chamopole — Thu, 29 Jan 2009 08:00:08 +0000

pana Szymona czytywałem i coś z jego pisania mam w zbiorach. Był znakomitym gawędziarzem, co pamiętam z wielu jego audycji w telewizji, gdzie opowiadał i rysował. Kobyliński był znakomitym ilustratorem książkowym. Wspaniale sprawdzał się przy książkach historycznych, gdzie ważna była dbałość o kostium, uzbrojenie czy architekturę.

Jego ilustracje w pierwszym wydaniu “Bajek robotów” były inne niż rysunki, znane z ówczesnej “Polityki”. Tomik wydrukowano niezwykle starannie, na papierze kredowym, co w czasach przaśnego peerelu było rzadkością...

Joteszu

RafalB — Wed, 28 Jan 2009 16:37:16 +0000

Wiele lat temu poznałem Pirxa, później na wakacje wziąłem “Szpital przemienienia” i… pochłonąłem w ciągu kilku godzin.

Wspaniała książka nappisana w 1946 chyba (nie SF dodam dla niezorientowanych), za którą, jak słyszałem później, powinien dostać już Nobla.

Później oczywiście “Katar” i “Pamiętnik znaleziony w wannie”. Super zabawa!

Lem jest dla ludzi!

Pozdr

P.S.
Zupełnie szeptem dodam, że GW ostatnimi czasy ma bardzo dobre serie, bardzo dobre.
Ale to zupełnie szeptem, żeby Igła nie słyszał ;)

joteszu, a propos pereł..

ererka — Wed, 28 Jan 2009 15:52:39 +0000

Wspomniełeś Szymona Kobylińskiego…
S.f. – to jeden z niewielu rodzajów literatury, ktory dla mnie osobicie mółby nie istnieć.
Wyławianie metafor, dykteryjek czy filozoficznych rozważń z tekstu, który zawsze razi mnie naiwnością wyobrażeń autora i takimzałożeniem, że “wszystko wolno” bo nikt i tak sprawdzić nie moze – jest tym samym co łuskanie grochu. Nie lubię.
Nie lubię tez karykatur i ilustracji Kobylińskiego, maniery w jakiej rysował.
Ale uwielbiam jego ksiązki, wspomnienia, opowieści o sztuce, opisy rzeczywistości – i język, wspaniały, znacznie bogatszy warsztatowo niz jego rysunki.
Twierdzę, że niedoceniany literacko Kobyliński dorównuje Wańkowiczowi.
Skoro zachęcasz do lektury Lema, pozwól, że zachęcę do przeczytania “Zbrojnego psa”, “Krakowskiego rosolisu”, “Noniusza”, dowcipów zydowskich opsanych przez niego i potwierdzających cudowny dar wrażliwości na znaczenie i niuansowość słowa – a takze pisanych razem z Erykiem Liipińskim “Zdaniem pesymisty, Zdaniem optymisty” czy śwetnej wymiany listów z najbliższą Wańkowiczowi w ostatnich latach jego życia Aleksandrą Ziółkowską-Boehm.

Będziecie zachwyceni – a ile sie dowiecie o Polsce!

Pozdrawiam

Jacku,

chamopole — Wed, 28 Jan 2009 14:23:42 +0000

ja, też Jacek, nie tworzę z Lema swego literackiego boga. Ale jest ze mną od czasów, gdy byłem nastolatkiem i wtedy był objawieniem. Do dziś jest kimś bardzo ważnym. “Niezwyciężony” ma wartość nieprzemijającą. “Solaris” to absolutna klasyka światowa. “Bajki robotów” są do dziś i przezabawne i ciągle mądre. “Powrót z gwiazd” to materiał na hit hollywoodzki, który pewnie nigdy nie powstanie.

Podziwiam Rosjan za ich miłość i podziw dla Lema. Niekiedy mam wrażenie, że jest bardziej ceniony poza Polską, co nie powinno mnie dziwić...

Rynek literatury SF od lat jest przeładowany, zalany miernotą, w której nie chce mi się grzebać. W stosie makulatury łatwo przeoczyć perły.

Joteszu

JacekKa — Wed, 28 Jan 2009 13:21:38 +0000

Ja tam Lema lubię, ale nie jakoś tam tak bardzo :-).
Lem, to już historia. Tak samo Zajdel i paru innych.
Ale czyta się ich fajnie.

Z polskich pisarzy s-f, to Dukaj jest obecnie nr 1 jak dla mnie.
Z zagranicy Orson Scott Card.

Ale poza nimi jest sporo innych fajnych autorow…

pozdrowienia

PS – a czytac, to wiadomo, ze nie trzeba ;-)

Szanowni Czytelnicy,

chamopole — Wed, 28 Jan 2009 12:36:25 +0000

czytać każdy może, co zechce. Ja napisałem notkę po to, by zachęcić do nieznanego Lema. Zachęcić – nie zmusić...
:)

Panie Igło,

chamopole — Wed, 28 Jan 2009 12:34:46 +0000

ja do dziś nie czytuję Dostojewskiego oraz nie spożywam anyżu w żadnej postaci.

Lema zawsze darzyłem estymą i jest jednym z najważniejszych dla mnie autorów! Mam do dziś wiele pierwszych wydań jego książek. Na “Bajkach robotów”, ilustrowanych przez Szymona Kobylińskiego, jest autograf Mistrza, zdobyty zaraz po wręczeniu mu doktoratu honoris causa Politechniki Wrocławskiej.

Co do czytania

marekpl — Wed, 28 Jan 2009 11:42:26 +0000

jak najbardziej.
Wybór rodzaju gatunku literackiego i autora pozostawiam decyzji czytelnika

serdecznie :)

Zgadzam się, że

igla — Wed, 28 Jan 2009 10:19:49 +0000

czytanie powinno sprawiać frajdę.

Panie Joteszu

igla — Wed, 28 Jan 2009 09:33:05 +0000

Ja jakoś Lema nigdy nie polubiłem.