TXT - Komentarze do notki "Historia na celuloidzie."

@docent

Barbapapa — Tue, 10 Feb 2009 13:00:27 +0000

docentstopczyk

był sierżant Elias Gordin (Dafoe) – bohater jak najbardziej pozytywny i nie mdły … zresztą pod względem rysu postaci to ten film jest mistrzowski. niby nic nowego ale jest napięcie

Wszystkie wymienione tu filmy mają świetnie zbudowane postacie (i zwykle kilka, które jesteśmy w stanie polubić). Miałem na myśli to, że za punkt wyjścia dla części filmowców służy typowy “wietnamski” antybohater. Dla części (głównie tej starej, “mistrzowskiej”) – nudny i nieruchawy pomnik. Reszta robi “Złotopolskich” w konspirze.

Pozostanę jednak przy swoim zdaniu, że lepiej kiedy robią coś (nawet jeśli kiepskie), niż kiedy nie robią nic. Praktyka i szlifowanie umiejętności zwykle daje lepsze efekty niż wyciągnięcie z jakiejś szafy starego piernika, danie mu X milionów i oczekiwanie, że zrobi dobry film – a potem kiedy zawiedzie, narzekanie na wszystko i wszystkich. Praca organiczna.

Rollingpolu,

tecumseh — Tue, 10 Feb 2009 11:26:53 +0000

no ale co cię dziwi?
Kilka przykładów niefilmowych ale choćby ze świata blogerskiego: nie tak dawno, był konkurs na blog roku, z Blogiem Dymitra Bagińskiego o ludobójstwie na Wołyniu wygrały jakieś tam blogi o biustonoszach czy o gotowaniu.
Bo widać to bardziej ludzi interesuje.
A np. ile jest blogów, które rzetelnie np. przypominają czy traktują o ważnych i wybitnych Polakach i robią dobrą robotę?
Bez odniesienia politycznego i nie po to by dokopać?
itd

A w kulturze?
Trza mieć i pomysły i siłe przebicia i kasę.
Polska nie ma nic z tego w sumie.
Zresztą innych dobrych filmów też wiele nie kręcimy.

w Plutonie

docentstopczyk — Tue, 10 Feb 2009 10:53:55 +0000

był sierżant Elias Gordin (Dafoe) – bohater jak najbardziej pozytywny i nie mdły … zresztą pod względem rysu postaci to ten film jest mistrzowski. niby nic nowego ale jest napięcie

Krótki komentarz...

Barbapapa — Tue, 10 Feb 2009 08:40:19 +0000

Filmy o bohaterach robić trzeba tak, aby bohaterów dało się lubić. Nie tylko główne, ale też całą gamę postaci drugoplanowych.

A to, z niewiadomych dla mnie przyczyn, jest dla polskich współczesnych filmowców koszmarnie trudne. Albo idą na łatwiznę biorąc aktorów “znanych i lubianych” z seriali, bo myślą że to załatwi sprawę za scenariusz, albo zaczynają jakies koszmarne komplikowanie postaci, licząc na to, że jeśli nie sympatyczna, to postać będzie przynajmniej “głęboka”.

No cholera, taki “Ryan”. Postać amerykańskiego snajpera. Przecież to burak, “redneck” z “Bible Belt”. Normalny moher. Taka postać w polskim filmie jako pozytywna? A tu zarysowana i zagrana tak, że się ją lubi. I wcale nie przez nabijanie się z postaci.

Serialowo? Proszę bardzo, “Sztrafbat”. “Rotny”, wor. Przebitki na melinę i morderstwo kumpla, normalnie widzę “Celinę” i starego Staszewskiego. Czy ten klasyczny “wiejski głupek” który znajduje bunkier z generalskimi zapasami, po czym pijąc rum “Żamaisa” (Jamaica), pożerając frankfurterki i paląc fajki rozmarza się, że tylko mu tu baby brakuje. Po czym wszystko to, jak w bajce, traci.

Polscy scenarzyści kiedyś umieli tworzyć takie postacie. “Jak rozpętałem”, “Stawka”, “4 Pancerni”, “Gdzie jest generał”. Ale w pewnym momencie to utracili, nie wiem czy to ukąszenie “Czasem Apokalipsy”, ‘Plutonem” czy “Łowcą Jeleni”.

Co do serialu o cichociemnych. No kaszan, telenowela ze stenami w dłoni. Ale nie pastwiłbym się nad nim aż tak bardzo. Przynajmniej coś się dzieje – i są możliwości poprawy w przyszłości.

Delilah

andy661 — Sun, 01 Feb 2009 13:21:33 +0000

Ale najlepsze jest to , ze my takich ew. filmow wcale nie musielibysmy “udramatyzowywac” na sile. Te polskie historie maja w sobie taki ladunek emocji, ze zaden makijaz im nie jest potrzebny.
Ale jak to udowodnic, skoro wiekszosc publikatorow i dziennikarzyn wmawia nam, ze “nikogo to nie zainteresuje”.
Nikogo?! Z ciekowosci zerknalem na ten klip pod muzyke “Sabatonu”, ten w ktorym o bitwie pod Wizna spiewaja. 2 miliony wejsc! Nie liczac innych linkow z tym samym kawalkiem.
Faktycznie, nikogo nie interesuje.

DLACZEGO Z FAŁSZOWANIEM HISTORII NALEŻY WALCZYĆ

Delilah — Sat, 31 Jan 2009 17:55:37 +0000

http://www.michalkiewicz.pl/tekst.php?tekst=648

Ci wymienieni..

igla — Fri, 30 Jan 2009 09:39:00 +0000

Wajda etc…kręcili filmy dla inteligencji. Bo to nie były filmy o wojnie to był sfilmowany los człowieka na tle wojny.
No może poza Pokoleniem.
Nie, nie tylko.
Ale o co mi chodzi.
To byli ludzie, którzy wojnę znali, dotknęli jej albo ona ich dotknęła. Była żywa jeszcze w latach 60/70.
Teraz już nie.
I dlatego nazywam idiotą trzydziestolatka, który z wony robi komiksowo/holyłudzką szmirę. Bez tła, kostiumów, scenografii i autentyzmu.
Nawet język aktorów jest językiem nieautentycznym, gadają jak dzisiejsi nastolatkowie w autobusie.
Byłem zniesmaczony jak oglądałem współczesny serial o cichociemnych. 1 odcinek wytrzymałem.
Zupełny brak autentyzmu, kopiowanie zachowań z bronią jak w jankeskich serialach policyjnych. Język współczesny, brak podstawowej znajomości przeszkolenia wojskowego, zasad konspiracji. To wszystko jest we wspomnieniach i pamiętnikach.
A dobiły mnie 2 scenki, jak jakiś bohater, teoretycznie po ciężkim szkoleniu komandosa w Anglii, na odgłos dobijania się do drzwi staje z ich drugiej strony,na wprost w rozkroku, chwyta za colta i pyta – kto tam?
A druga, to 2 osobowy patrol niemiecki w lesie pełnym partyzantów, w nocy na dodatek głośno szwargocący.

Już wolę Stawkę i Pancernych.

Pamięta ktoś jeszcze

docentstopczyk — Fri, 30 Jan 2009 09:18:51 +0000

Pamięta ktoś jeszcze Grossa i książke jego o Jedwabnem? Z tym nowym filem też pewnie tak będzie. Dużo bicia piany i….???.
Co można zarzucić filmowi? Ze mało ma wspólnego z faktami?

czy książka Grossa (ale która?) ma mało wspólnego z faktami?

Dlaczego tak dajemy dupy? Dlaczego mając tak wiele prawdziwie godnych szacunku postaci, tak mało o nich sie mówi? Przeciez to nie Hollywood jest, który zabrania zrobić filmy o Pileckim, Muszkieterach, o polskich okrętach podwodnych, o „Szczurach Tobruku”, o …dziesiątkach innych spraw? Przecież z tego powinniśmy dumni być , a nie wstydzić się.

hollywood zabrania robienia filmów o Pileckim? naprawdę?

a kto się wstydzi? bo ja się nie wstydzę...

Panie Igło Drogi

RafalB — Fri, 30 Jan 2009 09:00:44 +0000

Mnie się wydaje, że jak człowiek jest kilka dni bez snu, pod ciężkim ostrzałem, bez nadziei na odsiecz, bez jedzenia. Że jak co chwila mu śmierć w oczy zagląda to jest normalne, że mu nerwy puszczają, że zaczyna pić, że wyzywa dowódców od skurwysynów, że ma już po ludzku dosyć i to demonstruje bo mu wszystkie hamulce puściły.

Nie ma w tym nic złego, żeby taką wojnę pokazywać. Inni to robią doskonale a my nie dopuszczamy do siebie myśli, że na Westerplatte bili się zwykli, prości ludzie. I że wcale im się nie uśmiechało iść do nieba czwórkami, bo sens wojskowy był delikatnie mówiąc dyskusyjny. Jedynie wykorzystywano to propagandowo w czasie trwania kampani wrześniowej, wzmacniając morale na froncie i wśród cywili. Ale na Boga, obrońcy nic o tym nie wiedzieli, bo nie mieli żadnej łączności.

“Kanał” Wajdy, “Eroica” Munka, “Jak być kochaną” Hasa, filmy wojenne Różewicza. To są przykłady prób uchwycenia prawdy o wojnie z całą jej demoralizacją, upodleniem pojedyńczych ludzi, naturalną chęcią przeżycia a nie znalezienia się na kartach podręczników historii. Czy te filmy w jakikolwiek sposób zagrażają naszej pamięci o bohaterach? Nie, one pokazują ludzi w sytuacjach ekstremalnych, do czego są zdolni, do jakiego bohaterstwa i do jakiej podłości. I ja żyjący 70 lat po wojnie mogę się z nimi zidentyfikować, bo to nie są anioły tylko ludzie podobni do mnie. Dzięki temu mogę podjąć próbę (tylko i wyłącznie próbę) nazwania tego, co musieli czuć w tamtym czasie.

Ja niestety nie miałem tyle szczęścia ile Pan. Mnie nikt nie uczył o prawdzie Westerplatte, Sucharski był zawsze bohaterem, pomnikiem, niezłomnym. Trudno, taka była potrzeba chwili. Nie mam pretensji. Teraz wiem, że historia ma wiele barw. Tak jak życie.
Z polskimi mordami na Żydach było podobnie, niby wszyscy wiedzieli a nikt nie mówił, bo było wstyd. A w książkach to trzeba było się dokopywać tej wiedzy. Więc nie stwarzajmy wrażenia, że wszystko już o swojej historii wiemy. Nieprawda.

I nie róbmy ze swojej historii dogmatu. Można o niej dyskutować, bo jak słusznie koleżanka Pino na swoim blogu napisała: http://tekstowisko.com/pino/58370.html, nie ma obiektywnej wersji historii. Zawsze nasze jej widzenie będzie obarczone wieloma czynnikami. I tak jest dobrze.

Pozdrawiam Pana serdecznie

Nie znam

igla — Fri, 30 Jan 2009 07:42:57 +0000

młodego reżysera i niewiele mnie on obchodzi.
Znam za to z prasy jakie patriotyczne prawdy go zainteresowały.

I niech pan porówna film o grupie Bielskiego, która zgodnie z prawdą zajmowała się głownie rekwirowaniem żywności od chłopów, rabunkami i handlem a w filmie walczy jak jednostka frontowa z niemieckimi czołgami i stukasami.

Tymczasem załoga Westerplatte, która wzorowo wykonała zadanie, zadał Niemcom wielkie straty przy niewielkich własnych wedle reżysera-scenarzysty zajmowała się obscenami, chlaniem i buntami.
To pan nazywa odświeżaniem historii.
Co do relacji Sucharski – Dąbrowski to wystarczyło pogadać z żołnierzami z załogi żeby wiedzieć co było tajemnicą poliszynela, że duszą i opoką obrony był zastępca dowódcy bo sam dowódca popadł w depresję i był izolowany.
Ja się o tym dowiedziałem w komunistycznej szkole podczas spotkania z weteranami.

Tak samo nie potrzebowałem Grossa aby dowiedzieć się o tym że Żydzi byli zabijani przez Polaków, denuncjowani albo ograbiani. I to niekoniecznie byli członkowie NSZ.
Oczywiście wszystko to miało swoją przyczynę.
Wystarczyło aby pogadać z pokoleniem dziadków.

Panowie,

merlot — Thu, 29 Jan 2009 22:20:00 +0000

gdyby nie późna pora, to pewnie byśmy coś uradzili i pół-consensus by się urodził.

Największym problemem nie jest mlody reżyser, ani Jasienica zza grobu niewykorzystany. Największym problemem jest opór materii (żywej) która ma nasze utyskiwania w nosie, i liczy minuty do następnego tańca na lodzie z gwiazdami, czy jak im tam.

Przekonywanie przekonanych ma minimalny sens.

Tak myślę i spadam do soboty wieczór.

Panie Igło

RafalB — Thu, 29 Jan 2009 22:01:15 +0000

Rozumiem, że Pan dobrze zna młodego reżysera, którego dość dosadnie Pan sklasyfikował. Ok, Pan tak ma. Rozumiem ;)

Mnie Gross zupełnie nie podniecał, ale to co się stało później ożywiło naszą historię.
Bo co to znaczy znać historię żywą? Dzisiaj to znaczy: ciekawie o niej opowiadać.

Jasienica to literatura historyczna? Można się z niej uczyć? Zapewne w pewnym sensie, ale jednak pełni inną, ważniejszą rolę: ożywia dawno zapomniane cienie.

Jeśli za późno, to życzę dobrej nocy Panu :)

Już późno

igla — Thu, 29 Jan 2009 21:49:11 +0000

panie Rafale…
Nie mieszaj (więc) młodego reżysera-durnia z historią o Sucharskim.
A mnie Gross też nie podniecał.

Bo trza znać historie żywą.
I nie dotyczy to tylko Prawdziwych Polaków.

All

RafalB — Thu, 29 Jan 2009 21:39:42 +0000

A mnie się wydaje, że nie potrafimy ciekawie opowiadać o tych naszych bohaterach. Robimy z nich bardzo często ludzi bez skazy i przez to pozbawiamy ich krwistości, takiej ludzkiej prawdy.

Przykłady? Ogromna większość spektakli tzw. sceny faktu w teatrze TV. Tego momentami nie szło oglądać. No chyba że ktoś chciał mieć po prostu gotową hagiografię.

Róbmy filmy o bohaterach i spierajmy się o nich. Padł przykład Czterech pancernych. Ile na nich psów powieszono bardziej lub mniej słusznych. A to jest dobry filmowo serial, z żywymi bohaterami. I na jego bazie można już prowadzić rozmowę o historii z młodymi. Wskazywać fałsz, kłamstwa, przemilczenia. Wskazywać bohaterstwo i poświęcenie.

Pamiętacie jakie było kręcenie nosem na nowoczesną koncepcję MPW? Że tak się nie da czcić bohaterów Warszawy.

Co się stało, jak zdolny młody reżyser napisał scenariusz o Westerplatte idący pod prąd obiegowym opiniom o heroiźmie Sucharskiego? A do tego są jednak jakieś podstawy w postaci najnowszych badań historyków.

Nie bójmy się, że nam ktoś jednym filmem historię skala. Najwyżej wzbudzi dyskusję a to jest z korzyścią dla nas.

Na Grossa też wszyscy najeżdżali a jego Sąsiedzi byli przyczynkiem do jednej z najlepszych i najgłębszych publicznych debat historycznych w Polsce po 1989. W innych krajach to jest standard. Dlatego takie filmy jak Opór nie podniecają tam już opinii publicznej.

Pozdr

Muzeum PW i inne

MAW — Thu, 29 Jan 2009 19:37:53 +0000

w zasadzie sie zgadzam z przedmowca – miejsce warte odwiedzenia, bardzo ciekawe ekspozycje.

od siepie moge jeszcze polecic Latvijas okupacijas muzejs (Ryga) i Terror Haza (Budapeszt). oba miejsca swietnie pokazuja, czym byl komunizm.

Ano fakt Merlocie

igla — Thu, 29 Jan 2009 19:35:50 +0000

Sam stałem, jakie półtora roku temu, w jednej kolejce z parą szkopów w wieku hitlerjugend.

Znam jeden wyjątek

merlot — Thu, 29 Jan 2009 19:31:02 +0000

Muzeum Powstania Warszawskiego.

Jest zrobione dokładnie według (najlepszych) recept miśków od marketingu.

Ale ma też w sobie ducha, którego miśki by nie wymyśliły. Skutek jest taki, że Muzeum jest pełne w świątek i piątek. Warszawiacy, goście z Polski i z całego świata. Dzieci, które wychodzą przejęte, ale szczęśliwe, że tu były.

To trzeba zobaczyć, żeby uwierzyć.

Iglo

andy661 — Thu, 29 Jan 2009 19:30:45 +0000

Widzialem.
I wiesz…, dziwic sie ze niektorzy tylko czytajac scenariusz o Westerplatte, nie chca widziec filmu?

Rollingpolu

goofina — Thu, 29 Jan 2009 19:23:56 +0000

Ale to się tak właśnie robi. :) Na odpowiednie zamówienie, za odpowiednie pieniądze i w odpowiednim czasie.

Oczywiście musi być jeszcze do tego odpowiedni scenariusz, odpowiedni reżyser i parę gwiazd. I się jedzie, się sprzedaje i liczy zyski. W walucie i propagandowe.

No. :)

Jak widać?

igla — Thu, 29 Jan 2009 19:21:12 +0000

Nie widać.

Popatrz na serial o Cichociemnych.
Autorzy powinni iść siedzieć a aktorzy rąbać lasy w kieleckiem.

Też tak uważam.

AnnaP — Thu, 29 Jan 2009 19:19:21 +0000

andy661

Ma to, ze wolalbym nawet w takim “opakowaniu” pokazac mlodym historie prawdziwych bohaterow, niz zeby w ogole jej nie znali. O “pancernych”, czy innych takich nie wspomne.

Magio

andy661 — Thu, 29 Jan 2009 19:16:23 +0000

Przeciez w Pearl Harbourn (czy jakos tak;)), to normalnie Jankesi zwyciezyli. Widzialas chyba?
Teraz zobaczysz, ze ten Hitler przebrzydly, to byl kawal wala ktorego od poczatku chcieli usunac tacy szlachetni ludzie jak von Stauffenberg. Serio.

Jezszce filmu nie widzialem, ale moge obstawiac jaki prof. mu tam ewentualnie pomagal.

Iglo

andy661 — Thu, 29 Jan 2009 19:08:27 +0000

No i powiesz mi, ze nie ma nikogo kto potrafilby to zrobic?

Maxie!

andy661 — Thu, 29 Jan 2009 19:06:53 +0000

Jaka ramowe?!
Decydenci mowia, ze ukladaja pod gusta publicznosci. A kto do cholery te gusta ksztaltuje?!

No, noo

igla — Thu, 29 Jan 2009 19:04:45 +0000

od Pancernych to trza się uczyć.
Bo to właśnie jest najlepszy przykład, jak należy to robić.