TXT - Komentarze do notki "Blask ciemnej strony Księżyca"

Kurde, życie jest piękne!

sergiusz — Wed, 01 Apr 2009 21:29:42 +0000

pełna zgoda :-)

Howgh!

P.S. widział kto 1 kwietnia 30 stopni w półcieniu? Ja widziałem i nawet fotkę mam na dowód, a co! (to w ramach akcji-fasola ;)

'OK, robiąc z "tata wariata"... :)

goofina — Wed, 01 Apr 2009 21:22:01 +0000

Wyprzedzają swoich współczesnych czasem o spory kawał czasu i zmagają się z wielkim oporem materii.

Sergiuszu

To moje wyprzedzanie współczesnych nie jest niczym innym, jak tylko powrotem do tego, co kiedyś wiedziałam; do tego, co we mnie było. Ukryte, stłamszone, zdeptane – bo tego właśnie wymagała ode mnie nowoczesna współczesność. Tak to czuję.

Kurde, życie jest piękne! :)

ps. Wyjaśnienie dla “skażonych erą przemysłowo-fabryczną”: powyższe nie ma nic wspólnego z polityką. Howgh! :)

ha ha :-)

sergiusz — Wed, 01 Apr 2009 21:13:52 +0000

Czułem że się do tej fasoli przyczepisz :D

Jasne, że urodzeni pionierzy są zdani na siebie w większości tego co myślą i co robią. Wyprzedzają swoich współczesnych czasem o spory kawał czasu i zmagają się z wielkim oporem materii. Ale przecież tylko to ich naprawdę interesuje, bez względu na wszelkiego rodzaju koszty. Taki kod, tak ma być.

Coś w tym jest, że czujesz siłę i wolność. To jest dowód, że dotarłaś do swojego kodu i że się z nim synchronizujesz coraz bardziej. Myślę że tak to właśnie działa.

Chyba Mel Gibson kiedyś palnął takie celne zdanie, że nie ma większej frajdy niż mówić to co się myśli i robić to do czego jest się przekonanym. Święta prawda, prawda :-)

Pozdrawiam serdecznie.

Sergiuszu

goofina — Wed, 01 Apr 2009 20:46:21 +0000

No szydzę sobie od czasu do czasu, sama wystawiając się na szyderstwa tych, jak to kapitalnie ująłeś, “skażonych erą przemysłowo-fabryczną”. :)

Nie wiem, czy zdajesz sobie sprawę z tego co pisałeś tak prostymi słowami.
“Niematerialny kod DNA” – to fundament, istota, sedno.

Z jednym się nie zgodzę. Pionierzy i niepokorni wędrowcy, zawsze musieli być zdani na siebie. Do tego zaliczam również “uprawę fasoli”.
Grzeczni niewolnicy nawet tego nie potrafią i… żebrzą – nawet wtedy kiedy wydaje im się, że żądają – dostając “namiastkę fasoli”.

Nie wiem do czego się budzę, ale tak silna i … wolna, nie czułam się jeszcze nigdy.

Pozdrawiam “w blasku Księżyca”. :)

Magio,

sergiusz — Wed, 01 Apr 2009 20:13:00 +0000

dzięki że zajrzałaś. Pozdrowienia Arturowi oczywiście przekażę.

Jestem jak najbardziej za tym, żeby kpić i szydzić ze wszystkiego co stanowi współczesny kult ciemnoty, choćby opakowanej w Bardzo Ważne Okładki.

Myślę jednak, że do tego trzeba się urodzić*. Z tego też powodu nie ma co się dziwić, że jedni śpią, inni się budzą, a jeszcze innym wydaje się, że śpią lub wydaje się, że się budzą. Tu jest sporo możliwości, które wprost wynikają z pewnego osobistego planu na życie, takiego niematerialnego kodu DNA, który każdy ma własny, choć da się wyodrębnić wyraźne prawidłowości wspólne dla, nazwijmy to, typów takiego kodu.

Dla przykładu, człowiek obdarzony(?) kodem kooperacyjnym i konformistycznym, nigdy nie wesprze żadnych akcji burzących zastany porządek, a człowiek obdarzony(?) kodem pioniera i wędrowca nigdy nie będzie uprawiał fasoli na działce, ani nie będzie grzecznym dzieckiem. Itd.

Mnie to wciąż dziwi, że ludzie są tak mocno skażeni erą przemysłowo-fabryczną, która uformowała wszystko, włącznie z modelem edukacji szkolnej, że starają się mierzyć wszystko i wszystkich jednakową miarą i stosować ten sam układ odniesień. To jakaś niesłychana skaza totalitarna wręcz, do tego idealnie transparenta, dzięki czemu ludzie czytają świat i siebie nawzajem nie zdając sobie sprawy z tego co robią.

Czy po ciemnej stronie Księżyca coś o tym wiadomo?

(*) mam tu na myśli, że widocznie jesteś do tego urodzona, czyli że to co nazywamy przebudzeniem, może być po prostu włączeniem się kolejnej części Twojego życiowego kodu. Od razu dodam, że to tylko pozornie wygląda na jakiś determinizm. W istocie jest dokładnie odwrotnie :-)

Blask ciemnej strony Księżyca

Magia — Wed, 01 Apr 2009 18:29:04 +0000

tak mnie zafascynował, że nawet kolor mojego nicka w nim utonął...

Sergiuszu, nigdy nie kpiłam z mądrości przodków. Bywa (ostatnio coraz częściej), że kpię z nowej (nie)wiedzy i (nie) mądrości. Tak się podobno zdarza tym, co zaczynają się budzić. Niektórzy nazywają to chorobą wstecznictwa. :)

Ja to nazywam przebudzeniem.

I ja też błogosławię kryzys, dokładnie z tych samych powodów. Szkoda mi tylko tych, dla których przemożna i wdrukowana chęć pozostania w błogiej śpiączce skończy się snem wiecznym.

Aaaa, dziś prima aprilis?

A to przepraszam, pozostając po niewidocznej stronie Księżyca.

ps. Życz ode mnie Arturowi szybkiego powrotu do zdrowia.

Niniejszym pozdrowienia od Artura

sergiusz — Wed, 01 Apr 2009 17:20:20 +0000

dla TXT przekazuję. Ów przepytany na okoliczność zdarzenia zeznał, że samopoczucie całkiem dobre, a lekarze zamiarują go lada chwila do domu odesłać, nad czym ubolewa on bardzo ze względu na jakieś dwie pigułeczki, cokolwiek to znaczy, prawda.

W każdym razie, wszystko w porządku i wszystkich pozdrawia.

Serż

nicek — Sat, 28 Mar 2009 09:47:27 +0000

jako że Stopciu pozmieniał swoje komenty, żeby wyglądały mniej dziadowsko, na co zwrócił uwagę Yassa (tribute to Yassa) postanowiłem zrobic to samo i od razu cała “dyskusja” zrobiła się sympatyczna.

Fajny chłopak z tego Stopczyka

;-)

Stopczyk

nicek — Sat, 28 Mar 2009 09:45:35 +0000

Uwielbiam twoje texty

(tribute to Yassa)

Stopczyk

nicek — Sat, 28 Mar 2009 09:45:03 +0000

Jesteś świetnym gościem

(tribute to Yassa)

Stopczyk

nicek — Sat, 28 Mar 2009 09:44:25 +0000

Chciałem ci powiedzieć, że cie lubię

(tribute to Yassa)

Artur,

sergiusz — Sat, 28 Mar 2009 08:58:42 +0000

poczucie humoru dobra rzecz, prawda, ale bez przesady :-)

Będzie dobrze.

Trzymaj się.

All

nicek — Sat, 28 Mar 2009 01:30:51 +0000

dzięki serdeczne. Mam nadzieję, że wszystko będzie git.

Ty się zaś, Referencie, nie obruszaj na Eluanę, bo to nie sa żarty. To jest ścięcie zakrętu tylko.
Zawsze się może zdarzyć tak, że mnie wyparaliżuje od pasa w dół i wtedy pozostanie mi tylko sie modlić, żeby to poszło głównie w nogi a nie w wazniejsze organy.
Bo jak pójdzie w te wazniejsze, to co to za życie, nie?

;-)

Nicpoń, no wracaj zdrów, żeby było

tecumseh — Fri, 27 Mar 2009 23:14:07 +0000

się na kogo wkurzać:)

pzdr

Nicpon

MAW — Fri, 27 Mar 2009 18:54:47 +0000

trzymam za ciebie kciuki, choc sam polskiej sluzbe zdrowia nie ufam.
pozdrawiam, MAW

-->Nicpoń

referent — Fri, 27 Mar 2009 18:31:34 +0000

Artur, zdrowia! I nie wkurzaj tym gadaniem o E. Bez jaj :) Pozdrawiam,

referent

Nicpoń - Nicponiuniunieczku - zdrówka!

jarecki — Fri, 27 Mar 2009 16:19:52 +0000

Ty się lepiej napij przed, bo tam do kliniki piłę mechaniczną wysłałem z dopiskiem na kim wypróbować, a gdyby ten nie trafił na stół, weźcie pierwszego lepszego nicponia – napisałem.
Teraz mi głupio bo nie pomyślałem o Tobie.
3m się!

Serż

nicek — Fri, 27 Mar 2009 14:21:44 +0000

dzięki. W poniedziałek trafiam pod nóż i daj Boże, żeby tym razem wszystko poszło tym konowałom jak należy.

Na wszelki wypadek biorę ze sobą kanister benzyny i zapałki. W ramach siły argumentów.

Miałem juz od dzis nie zaglądać do netu i pozałatwiac zaległe sprawy, jakby sie miało okazać, że skończę jak Eluana. Ale co tam- czym się będzie rodzina zajmować w razie czego? Toz zgnuśnieliby z nieróbstwa do cna.

Jakiejś wódki se tylko musze nakupić, bo za każdym razem jak się budze z tej całej narkozy, to cholernie mam ochote na kielicha a francowate piguły nigdy nie chcą się kopnąć do spozywczaka, mimo, że stosuję własciwe środki perswazji z korupcją na czele.

Żałość!

Choc i tak za każdym razem sie zakochuje bez pamięci w jakiejś pielęgniareczce budząc się pod maszynką, która robi ping! Cos jest, cholera, w tych fartuszkach szpitalnych.

Anno,

sergiusz — Fri, 27 Mar 2009 14:11:18 +0000

dzięki. Oczywiście, że na poważnie. Obserwuję to od wielu lat. To jest jakiś czas energetycznego przesilenia, a że nakłada się na to Wielki Post? W czasach przedchrześcijańskich nakładało się co innego. Podobnie jest z przesileniem zimowym, ale wiosenne jest bardziej “spektakularne”.

Tego nie widać może, gdy człowiek patrzy na świat z okien swojego bloku, przez okna tramwaju czy autobusu, albo przez szklane oko telewizora. O tym właśnie piszę, między innymi.

Pozdrawiam.

Sergiuszu

AnnaP — Fri, 27 Mar 2009 13:55:33 +0000

Ty tak na poważnie z tymi zmianami w relacjach międzyludzkich w okresie postu???
A poza tym, a tekst zatrzymujący czytelnika na moment, dobry tekst.

Artur,

sergiusz — Fri, 27 Mar 2009 13:33:38 +0000

no to ja tyż trzymam mocno kciuki za Twoje L4.

Pozdro.

Grzesiu,

sergiusz — Fri, 27 Mar 2009 13:32:01 +0000

dzięki za dobre słowo i nie tylko.

Niech tam Ci się dobrze poukłada wszystko z czym się jakoś zmagasz offline. Trzymam kciuki.

Pozdro.

Panie Referencie,

sergiusz — Fri, 27 Mar 2009 12:48:32 +0000

a dziękująco i pozdrawiająco i słonecznie chwilami możliwe.

Pan pisząco podejrzewająco bezogonkowo. Dedukująco z owego zadupia, gdzie nawet ogonków niemająco, albo coś. Fajnie.

Klimatycznie się kreśląco, pozdrawiająco.

od referenta

referent — Fri, 27 Mar 2009 12:33:51 +0000

Pozdrowienia ze ‘slonecznego’ dworca na nieuleczalnym zadupiu. Chociaz miasto, prawda, poniekad podobno wojewodzkie. Kocham Warszawe i dom rodzicow. Reszta – syf. Lisboa jeszcze, prawda, kocham…

Fajny tekst. Z przyjemnoscia u mnie. Nicpon!, badz klimatyczny :)

Artur,

sergiusz — Fri, 27 Mar 2009 11:52:43 +0000

punktami:

1. Nie spadaj, tylko nie wyręczaj mnie na moim blogu ;-)

2. Przynajmniej być powinien, ale ten czas to także Syndrom Wielkiego Postu, czyli dostrzegalna co roku aktywizacja ciemnej strony Księżyca. To jest czas wielkiego przesilenia także w relacjach pomiędzy ludźmi, które nabierają czasem niezrozumiałej dynamiki, i próby racjonalizacji tego paradoksalnie sprzyjają powstawaniu teorii spiskowych i konfliktów, ze wszystkimi tego konsekwencjami. To jest taki czas, że wszystko wyłazi na wierzch, ujawniają się prawdziwe intencje, ludzie porzucają fałszywą uprzejmość i ogólnie sporo się wyjaśnia. Długo by o tym.

3. Tak i nie. Tak, bo mamy władzę nad rzeczami, które mogą odpalić żywioły, ale już nad żywiołami, także tymi ludzkimi, żadnej władzy nie mamy, jak sądzę.

4. Jasne, tu pełna zgoda. Bywają takie burze i sam lubię stawianie spraw na ostrzu noża, bez asekuracji. Tylko że to nie dla każdego sport, trzeba mieć indywidualne predyspozycje. Natomiast to co napisałem wcześniej, to metoda uniwersalna, mądra i sprawdzająca się w większości sytuacji całkiem dobrze. Bywa że trzeba inaczej, ale to nie reguła. To miałem na myśli.

Pozdro.