TXT - Komentarze do notki "Gabrysia - do Was"

Mido

Gretchen — Sun, 19 Apr 2009 11:17:43 +0000

Nie jesteś żadnym intruzem. Nic nie musisz wyczuwać.
Rozgość się.

To wspaniałe co zrobiłaś dla Michała.

Cieszę się, że jesteś.

Modlitwa

Ktoś — Sat, 18 Apr 2009 20:27:11 +0000

Ja też modlę się za Michała i jego rodziców. I wiele innych osób. A jutro w Warszawie u Dominikanów na Służewiu o 14.00 celebrowana będzie Msza z modlitwą o uzdrowienie – to dobre miejsce i specjalny czas, zapraszam.

Gretchen,

mida — Fri, 17 Apr 2009 22:33:36 +0000

Poruszała mnie Magia, pytając, czemu boję się być “w”.
Boję się, to prawda. Przy tym nie znam was bliżej, więc czuję się tu trochę obco, czasem nie umiem wyczuć, czy nie jestem intruzem.
Ale może to moje tłumaczenie jest niepotrzebne.
Bo postanowiłam być “w”. Po raz pierwszy poczułam, że ważny jest mój głos, że mogę pomóc. Że mogę się modlić mocno. Poświęciłam Michałowi dwa dni postu, jak na mnie – niebywałe. To było mocne i ważne doświadczenie. Wierzę, że pomoże.
Oczywiście mówię to nie w sensie durnych przechwałek, tylko tych wszystkich zmian, jakie się dzieją. Z powodu Michała. Zmian na lepsze. Jemu też się zmieni, na najlepsze i wróci do zdrowia, wierzę w to i wciąż się modlę, jak umiem.
Pozdrawiam nieustająco.

Grzesiu

Gretchen — Thu, 16 Apr 2009 22:12:44 +0000

Umiesz.

Spróbuj tak:

Siadasz.

Siedzisz sobie tak długo, a to nie musi być długo, ale tyle, żebyś poczuł oddalenie od zawikłania codzienności.

Jeszcze chwię siedzisz.

Właściwie nie myślisz.

Oddal myśli na chwilkę.

W tej chwilce powiedz Tym z Góry: zaopiekujcie się Michałem.

Poczujesz.

A jeśli jesteś niecierpliwy, to nic nie rób.

Zwyczajnie powiedz: Michał potrzebuje opieki, a tutaj są Jego Rodzice, ludzie, którzy chcą by był. Niech Michał zostanie.

No i już.

Bóg słucha.

Usłyszy.

Nigdy nie wiemy o co chodzi, ale zawsze może chodzić o ten jeden głos.

Panie Grzesiu,

Ktoś — Thu, 16 Apr 2009 22:09:01 +0000

modlitwa jest rozmową. To nic trudnego…

Jestem i słucham

tecumseh — Thu, 16 Apr 2009 21:57:08 +0000

a podziękowania acz inne mamy Michała to już na stronie

http://www.michalszpila.pl/

widziałem.

Kurde, ale jak tu się modlić, jak się nie umie?

Od dawna.

Nawet jakbym chciał...

Pozdrówka.