TXT - Komentarze do notki "List do Michała [dziesiąty]"

Mido

Gretchen — Tue, 21 Apr 2009 21:09:51 +0000

Michał równo opitala na forum, takich zestrachanych :)

On bardzo potrzebuje bycia w , tak samo jak krwi. Potrzebuje wokół siebie puchu dobrej Mocy.

No to jesteśmy.

Taaaakie coś, to jest dopiero Coś!

Dziękuję.

Wiesz, Gretchen,

mida — Tue, 21 Apr 2009 20:51:31 +0000

U nas w szkole był w zeszłym roku cały dzień promowania krwiodastwa. Patrzyłam na to z przymrużeniem. oka. Moje koleżanki się zapaliły, zachwyciły, pozapisywały na listy – byle skończyć to osiemnaście! A ja byłam wciąż sceptyczna. Tak naprawdę, to się bałam. Bałam się i boję nadal strzykawki, widoku krwi itd. Przypomniałam sobie, że za każdym razem gdy mam krew pobieraną na badania, to zaciskam z całych sił zęby, a to już od paru lat… I uświadomiłam sobie, że z powodu mojej choroby nigdy krwi nie będę mogła oddać. Wtedy się ucieszyłam. Jestem usprawiedliwiona, nikt mi nie może głowy suszyć i przekonywać, wymówka gotowa, z resztą to szczera prawda.
A teraz żałuję, po raz pierwszy żałuję i naprawdę szczerze, bo nie mogę oddać krwi. Jakie życie bywa zaskakujące.
Więc jedyne co moge zrobić, to być i jestem. Tak jak móiła Magia – z całych sił w, a nie obok… :)
Dobrze, że piszesz, dobrze, że nie dajesz zapomnieć. Oczekuję twoich listów tak samo, jak nowych informacji na stronie.

Agato, o aniołach jest pieknie tu

tecumseh — Tue, 21 Apr 2009 20:19:56 +0000

http://tekstowisko.com/gretchen/59262.html

Jak nie czytałaś, to polecam.

Witaj Agata

Gretchen — Tue, 21 Apr 2009 20:19:35 +0000

Witaj.

Piękne.

Dziękuję.

Walka

Agata — Tue, 21 Apr 2009 20:10:27 +0000

Tam gdzie kończy się nadzieja, schodzą na Ziemie Anioły. Machają na nas palcami, walczą a naszym uporem, my wychodzimy oknem a one nas wnoszą drzwiami. W całej tej walce piękne jest to, że nigdy nie jesteśmy sami…

Gretchen, e tam,

tecumseh — Tue, 21 Apr 2009 16:31:42 +0000

dodać zawsze coś możesz, no:)
Podział jest taki, że to ja zazwyczaj nie mam co dodawać do twoich tekstów:)

Pozdrawiam więc bez dodawania.

Grzesiu

Gretchen — Tue, 21 Apr 2009 09:41:56 +0000

Miłośniku prostoty, ładnie Ci to wyszło.

Podpisuję się pod Twoim komentarzem, bo co więcej mogę dodać?

Gościowaty

Gretchen — Tue, 21 Apr 2009 09:39:15 +0000

Z takich historii ludzkich można zbudować bibliotekę...
Ja to tam wiejski głupek jestem, przy tych ludziach, których mogłam poznać.

Dzielę się z Michałem tym, co mam, na ile mogę, na ile umiem.

Słowa ciepłe przesyłam dla Ciebie.

Rafał

Gretchen — Tue, 21 Apr 2009 09:25:11 +0000

To był najwspanialszy dzień w moim życiu.

O! O, to właśnie chodzi. Między innymi.

Pozdrowienia.

Hm, ano tak,

tecumseh — Tue, 21 Apr 2009 08:48:04 +0000

znaczy zgadzam się, no.

A łatwiej pomóc innym niż sobie, czasem, łatwiej ucie przed problemami w pracę, internet, coś tam jeszczez.
Ale niestety kiedyś one wracają i trzeba zacząć żyć/walczyć itd

A że każdy jest w gruncie rzeczy sam?
No fakt, ale wbrew pozorm nie jest to jakaś straszna perspektywa, można i widzieć dobre stropny tego.
A na poszczególnych etapach i momentami nie jest się samemu i te moimenty pomagają przetrwać inne momenty.
Gmatwam jak zwykle i motam, a niby tak w innym wątku za prostotą jestem:)

pzdr

Greczeneczen

gościu — Tue, 21 Apr 2009 08:43:01 +0000

Czołem Greczenowska.

Znowu emocjonalnie i znowu mądrze. O ile to wszystko robi sie prawdziwsze, gdy stoi za tym historia konkretnego człowieka. Albo setek konkretnych ludzi – bo mam wrażenie, że czego by nie wymyśleć, to dotknęłaś kogoś emocjonalnie, kto to przeżył. Albo przeżył coś, czego nawet nie potrafimy sobie wyobrazić.
Musisz mieć moc. Dobrze, ze masz, bo teraz dzielisz się z Michałem. Ważne, by mieć się czym dzielić. Choćby właśnie tym lubieniem i szanowaniem samego siebie. Na początek.

Pozdrawiam ciepło.

Gre

RafalB — Tue, 21 Apr 2009 07:10:24 +0000

Trudno jest siebie szanować.

Zrozumiałe co to znaczy dopiero jakieś 6 lat temu.

To był najwspanialszy dzień w moim życiu.

Pozdrawiam Cię serdecznie