TXT - Komentarze do notki "Bratni naród na Kresach"

Pewnie chodzi o

igla — Thu, 11 Jun 2009 06:54:09 +0000

to, że polska szlachta wywodzi się z Sarmatów, którzy podbili miejscowych i ich schłopili.
Tak zrobili Madziarzy ze Słowianami.

Dymitr

adadniary — Wed, 10 Jun 2009 23:00:03 +0000

Hm… ten wspólny domniemany praojciec Polaków i Madziarów.
Raczej ostrożnie podchodzę do tych wszystkich spraw a`la haplogrupy,DNA, itp, ale o ile pamietam o tym czytałem min na dosć poważnej stronie.
Poszukam jej.
Pozdrawiam

Adadniary

KriSzu — Wed, 10 Jun 2009 21:53:19 +0000

Jaki tatko?

MAW, ależ proszę komentować:)

grześ — Wed, 10 Jun 2009 21:22:41 +0000

ignorantom trzeba dowalać, jak na to zasługują:)

pzdr

tatko

adadniary — Wed, 10 Jun 2009 15:32:03 +0000

I jeszcze jedna ciekawostka, nie wiem na ile prawdziwa ale natknąłem się na nią w paru miejscach.
Naukowcy doszli do tego że Polacy (nie inni Słowianie) i Węgrzy mają wspólnego ojca, a żył on 15 tysiaków lat nazad.
Ciekawe, ciekawe…

@

Dymitr — Wed, 10 Jun 2009 13:20:50 +0000

grześ

Ale widzisz, to jest sztuka, twoje pisanie doceniam i ja i Marylka PP.
Chyba żaden inny bloger aprobatą ze strony tak różnych blogerów się cieszy

Ostatnio Major pochwały zbierał ze wszystkich stron, co zresztą zauważyłeś:)

Tu raczej chodzi o brak

igla — Wed, 10 Jun 2009 12:03:37 +0000

konflikotowych celów w polityce zagranicznej.
I nienawiści rodowej a potem narodowej.

Słowacy?
Naród bez historii, który przypadł Madziarom a myśmy nigdy nie aspirowali, to samo z Rusią Zakarpacką.
W wrogów wspólnych co niemiara.
Turcja, Niemcy, Rosja.

bratanki

MAW — Wed, 10 Jun 2009 11:20:17 +0000

powiedzenie o bratankach, wzięło się właśnie z … pokrewieństwa języków :D
(chodziło oczywiście o Górne Węgry, czyli o Slowację, gdzie Polacy dogadywali się bez trudu)

tekstu o Turcji przez litość nie skomentuję.

Ciekawe jeszcze że przecież

tecumseh — Wed, 10 Jun 2009 10:05:03 +0000

brak zupełny pokrewieństwa np. języków.

A jednak się jakoś dogadywały narody lepiej niż z tymi niby teoretycznie bliższymi sąsiadami.

Tak jeszcze pomimo konfliktów wielu to jakaś taka przyjaźń (przynajmniej później dużo, XVIII, XIX w) wytworzyła się pomiędzy Polską a Turcją.

To jest piękny temat

SFTD — Wed, 10 Jun 2009 09:56:48 +0000

Jest w tym coś magicznego, dziwne pokrewieństwo zupełnie obcych sobie nacji.
Ale relacje nie zawsze były pozytywne,a konflikty były. Czasem niebagatelne.
Mniejsze i większe historyczne zadrażnienia mogłyby dostarczyć pretekstu do wzajemnych animozji: polityczne ambicje Piastów, niesławny czyn Kazimierza wobec Klary Zach, pogrom Węgrów na dworze regentki Elżbiety, spór o Ruś Czerwoną, Bitwa pod Bardiowem w cieniu bitwy Grunwaldzkiej się znajdująca, klęska węgierskiej szlachty zadana pod Humennem przez Lisowczyków (którzy zniweczyli plany Gabora Bethlena zmuszając go do porzucenia oblężonego przezeń Wiednia), najazd Rakoczego na Rzeczpospolitą w dobie Potopu..a nawet spór o Morskie Oko czy legenda o powstaniu miejscowości Węgierska Górka !
No i wszak w II wojnie znajdowaliśmy się w przeciwnych sobie obozach.

Coś niebywałego sprawia jednak, że po obu stronach widzimy tylko jasne, łączące nas epizody -że właśnie tego chcemy. Dlatego pamiętamy Batorego, a nie Lisowczyków i Rakoczego.
Szlacheckie pokrewieństwo z czasów Jagiellońskich ? Związki dynastyczne? Romantyczna Wiosna Ludów? Wspólne jarzmo komunizmu? Wszystko to mało by wyjaśnić to misterium przyjaźni.
Ważne, iż jest to dowód, że można żyć w pokoju i w wzajemnym szacunku -ale potrzeba do tego autentycznie dobrej woli obu stron.
I nie jest wtedy potrzebna nawet żadna KUL-awa “polityka historyczna”.

Dopisuję się...

chamopole — Wed, 10 Jun 2009 07:10:54 +0000

...do aprobaty bardzo gorącej!

Oficer węgierski, mający kwaterę w domu mojej babci i dziadka w Łohiszynie na Polesiu, uratował życie mojej chorej cioci, wówczas niemowlęciem będącej. Dostarczył potrzebne lekarstwa oraz miód i cukier. Dla niego to był pewnie drobiazg…

Pierwszy byłem:)

grześ — Wed, 10 Jun 2009 06:42:31 +0000

ale fory miałem, bo tu wcześniej tekst był:)

Ale widzisz, to jest sztuka, twoje pisanie doceniam i ja i Marylka PP.
Chyba żaden inny bloger aprobatą ze strony tak różnych blogerów się cieszy.

Pozdro.

Grześ

Dymitr — Wed, 10 Jun 2009 06:06:22 +0000

ścigasz się z Marylą:))

magyar lengyel jo barat...

MAW — Tue, 09 Jun 2009 22:58:36 +0000

raczej mieliśmy wspólne niz rozbieżne interesy, i wyraźną – karpacką – granicę.
a też królowa Jadwiga i Batory przyszli własnie stamtąd.

dzień 4.06. na Wegrzech kojarzy się inaczej niz w Polsce – to rocznica niesławnego Traktatu Trianon, który z tego kraju zostawił ćwiartkę.

Dymitrze,

grześ — Tue, 09 Jun 2009 22:23:07 +0000

pieknie napisane.

I ciekawie, szczególnie że pomimo wiedzy o zawsze pozytywnych relacjach polsko-węgierskich to takich szczegółów człowiek nie zna.

Tak się zastanawiam z czego te pozytywne polsko-węgierskie stosunki na przestrzeni wieków wynikały?

W sumie chyba jedyny sąsiad, z którym nie toczyliśmy wojen ni jakichś konfliktów większych nie mieliśmy.

Dzięki za tekst.

Pozdrówka.