TXT - Komentarze do notki "Michael, we love you!"

Na mój honor czekisty,

Pino — Sun, 24 Jan 2010 21:35:34 +0000

nareszcie się przyznali.

Z tej okazji perkusja… znudziły mi się trąbki.

Bardzo ze mnie grzeczny bażant

Gretchen — Sun, 24 Jan 2010 21:34:30 +0000

jak wiesz i wcale nie szantażysta.

Pinolku,

merlot — Sun, 24 Jan 2010 21:31:55 +0000

że się tak wyrażę...

Spoko.
Moje ego jest tyż niczego sobie.
W trójkę wyczerpujemy dostępność tego towaru w okolicy;-)

Dobra, dobra!

Pino — Sun, 24 Jan 2010 21:26:43 +0000

Zima, która to już zima? Doprawdy, zbyt dobrą mam pamięć...

Będzie mnie tu jeszcze szantażować. Nic z tego. Jestem odporna.

Poza tym, jak wiesz, trzysta kilometrów dla mnie nie stanowi, więc lepiej bądź grzecznym bażantem.

he he

Bażancie

Gretchen — Sun, 24 Jan 2010 21:23:06 +0000

To Wy się z Merlotem na mnie uparliście, przypominam. :)

Na wzór skromności rzeczywiście się nie nadaję, nie to co Merlot hi hi. I nie wrzeszcz na mnie, bo pójdę do skorupki i nie usłyszysz kolejnej absurdalnej historii. Gdybymż jeszcze miała siłę ją dzisiaj napisać... Ale ni mom.

Kolacji zazdroszczę, udało Ci się. :))

No kurwa!

Pino — Sun, 24 Jan 2010 21:16:15 +0000

Wy się na mnie uparliście z merlotem, czy jak?

Jakby wam obydwojgu szalenie dużo brakowało… moje wy wzory skromności. :)

Zaraz się zamknę w sobie i tyle mnie zobaczycie, o.

Na kolację mam ziemniaki smażone w talarkach i yayka sadzone.

Pozdrawiam sadystycznie

I dobrze

Gretchen — Sun, 24 Jan 2010 21:13:05 +0000

Wieszanie ego pod prysznicem wydaje się bez sensu.

Ależ Ty musisz mieć obszerną kabinę prysznicową. :)

Okej,

Pino — Sun, 24 Jan 2010 21:10:08 +0000

moje ego w związku z tym nie zamierza się na razie wieszać pod prysznicem.

Bażancie niecierpliwy

Gretchen — Sun, 24 Jan 2010 21:06:55 +0000

Generalnie plus, ale mam dwa zastrzeżenia. Jedno dotyczy mnie, drugie jest natury ogólnej.

Hi hi.

Możesz,

Pino — Sun, 24 Jan 2010 21:01:58 +0000

tylko niech usłyszę: plus czy minus :P

Zajrzałam

Gretchen — Sun, 24 Jan 2010 20:58:13 +0000

przeczytałam. Jestem zbyt wycieńczona, żeby dzisiaj się odnieść. Mogę jutro?

Bażant, we love you,

Pino — Sun, 24 Jan 2010 20:51:50 +0000

ale mogłabyś na własną pocztę zajrzeć, zamiast nabijać posty. :P

Jakie depresyjne?

Gretchen — Sun, 24 Jan 2010 20:47:04 +0000

Pogłoski o mojej depresji też są znacznie przesadzone.
Tak tylko się zastanawiałam.

To jest myślenie depresyjne.

merlot — Sun, 24 Jan 2010 20:40:35 +0000

Przećwiczyłem to latem.

I jeszcze, aha

Gretchen — Sun, 24 Jan 2010 20:38:44 +0000

Nie przeceniajmy znaczenia milionów dolarów i sławy.

Merlot

Gretchen — Sun, 24 Jan 2010 20:37:03 +0000

Proszę mnie nie przezywać. :)

Ja się nie gniewam. No ludzie! Żebym ja się miała zaraz gniewać. Zdziwiłam się i postanowiłam dać temu wyraz.

Przedwczoraj, albo ze dwa dni temu myślałam, że gdybym ja umarła, to nie udałoby mi się tego przed Wami ukryć zapewne. Chociaż...

Małgosiu,

merlot — Sun, 24 Jan 2010 20:32:38 +0000

nie gniewaj się na nas.
W żadnym wypadku nie chodzi o deprecjonowanie Twojego spojrzenia na śmierć.

W historii Jacksona przeważają rzeczy smutne, choć skąpane w świetle sławy i blasku milionów dolarów. Nie dziwię się, że napisałaś tę notkę i nie dziwię się, że ją tak napisałaś.

Ja tylko zanotowałem co czuję. No i wczoraj myślami byłem przy Wikim, co uważam za rzecz zupełnie oczywistą.

A ja latającego cyrku,

Pino — Sun, 24 Jan 2010 20:29:27 +0000

no chyba, że kiedyś mi odwali całkiem i się powieszę pod prysznicem, to możecie rozrzucić prochy na plaży w Sopocie. :P

A potem na piwo ze spritem… I nie użalać się nade mną, tylko wspominać, jaka byłam piękna i dobra, albo sifać, że teraz już będzie wam nudno.

merlocie

jozefstopczyk — Sun, 24 Jan 2010 20:18:08 +0000

Waldorf… Jerzy Waldorf powiedział kiedyś: “Jak mi zagrają na pogrzebie “Marsz żałobny” Chopina to wyjdę z trumny i będę kąsał!”

ja optuję za pogrzebem w stylu tybetańskim

Śnieg. Deszcz. Psy osaczają. Rozpoznaję niektóre z nich

Bażancie

Gretchen — Sun, 24 Jan 2010 20:16:44 +0000

Nie chodzi o płakanie, choć będę się upierać, że płakać można, bo niby czemu nie?

Nad MM już się użalałam. I nad Elvisem też. Może ja w ogóle się za bardzo nad ludźmi użalam?

Albo wykorzystuję chwilę, żeby się zatrzymać.

No daj spokój,

Pino — Sun, 24 Jan 2010 20:10:32 +0000

śmierć zdarza się co chwila i nie ma co płakać, szczególnie, że wszyscy i tak lądują w cukierni, wracają bażantem, albo się tłuką po innych zaświatach. Za wyjątkiem Grzesia, który majestatycznie zamierza wstąpić w Nicość. :)
Pamięć się liczy, a tej Jacksonowi na pewno nie zabraknie. Inna sprawa, że niekoniecznie ta pamięć musi być szczególnie pochlebna… No, ale jeszcze muzyka została. Czy to mało?
Jak już mam się użalać nad ikonami popkultury, to prędzej nad panią MM…

Pino

Gretchen — Sun, 24 Jan 2010 20:05:27 +0000

Obaj nie żyją, niestety.

Nie potrafię wartościować śmierci.

Merlocie

Gretchen — Sun, 24 Jan 2010 20:02:26 +0000

Nie jestem pewna czy Pino pisała o produkcie medialnym, a nawet wydaje mi się, że użyte przez nią słowa wskazują na coś zgoła odmiennego. Może więc zwracaj uwagę na to, z czym się zgadzasz?
Trzymajmy się jednak przez chwilę tego produktu . Pisałam, że nigdy nie byłam fanką Jacksona, ale historia jego życia dzięki kochającemu ojcu, jest też historią okaleczania dziecka w imię stworzenia produktu. Dla mnie to raczej smutne.
Wydaje mi się, że o tym napisałam, a nie o tym, że Michael wielkim artystą był, bo dla mnie nie był.

Pytasz o moją po nim żałobę. Nie wiem czy kiedykolwiek była. To określenie rezerwuję dla bliskich ludzi.
Natomiast dzisiaj mogłabym napisać ten tekst w taki sam sposób z tego powodu, że jego historia, od początku do końca, mnie porusza.
Dzisiaj też.

Nigdy nie ma pewności,

Pino — Sun, 24 Jan 2010 18:23:57 +0000

mors certa, hora incerta, czyli po naszemu: mors jest pewny, no chyba, że akurat chory.

Z Ciebie zrobimy na szybko

merlot — Sun, 24 Jan 2010 18:20:38 +0000

coś do zeżarcia, a la Mexico. Może tasakiem? I dużo, dużo, chili.
Ale najpierw odczytasz dytyramb und tren w jednym.

Poza tym nie mam pewności, czy Cię zaproszę.