TXT - Komentarze do notki "Chcemy innej historii!"

re: Chcemy innej historii!

wiedzma — Fri, 31 Jul 2009 08:49:30 +0000

http://www.polskatimes.pl/gazetakrakowska/stronaglowna/147400,ukraincy-j...
Na taką bezczelność nie ma słów…

Jeszcze raz Peresopowyczi

Dymitr — Wed, 29 Jul 2009 19:36:18 +0000

Najprawdopodobniej chodzi o Peresołowice – nie na Wołyniu ale na Zamojszczyźnie. O napadzie na Ukraińców raczej nikt tam nie słyszał. Znalazłem w necie recenzję książki Partacza i Łady:

Kolejna sprawa to lansowanie przez ukraińskich historyków – także na łamach „otwartej” Gazety Wyborczej – dotychczas nieznanych mordów. Lwowski historyk Jurij Kiriczuk przedstawił właśnie tam genezę „konfliktu” polsko-ukraińskiego w sposób następujący: “Próba wyjaśnienia, kto pierwszy rozpoczął na Wołyniu walkę zbrojną, jest beznadziejna – mówił w 1997 r. na polsko-ukraińskiej konferencji historycznej w Iwano-Frankowsku prof. Jarosław Isajewicz. Pierwsze napady na Polaków zanotowano pod koniec 1942 r. Odbyły się one pod znakiem zemsty za wydarzenia na Chełmszczyźnie [gdzie polskie podziemie atakowało działaczy ukraińskich – red. Gazety Wyborczej]. W katolickie Boże Narodzenie polska bojówka napadła na wieś Peresołowycze. Nad trupami zamordowanych Ukraińców śpiewano kolędy”. Na to źródło powołuje się również lwowski historyk Stepan Makarczuk w opracowaniu pt. „Cywilne nasełennia Wołyni i Halyczyny u rozrachunkach i dijach riznych wijśkowo-politycznych struktur rokiw druhoji switowoji wijny”. O rzekomym mordzie bożonarodzeniowym w Peresołowicach – wsi leżącej w pobliżu Hrubieszowa, nie ma wzmianki w wykazie UCK. Otóż chodzi tu zapewne o mord dokonany na członku UCK „pułkowniku” Jakowie Halczewśkim-Wojnarowśkim w Peresołowicach 22 lutego 1943 r. Wykaz UCK nie wymienia żadnych mordów dokonanych na cywilnej ludności powiatu hrubieszowskiego w 1942 roku. Po co więc lansować ten okrutny mord bożonarodzeniowy? Przypomina to sprawę wołyńskiej wsi Dermań, lansowaną swego czasu przez Kulturę [paryską] (nr 2–3/1952), jakoby przed Janową Doliną był Dermań, gdzie ludzi wbijano na pal, a dzieci wrzucano do studni.W rzeczywistości żadnego napadu polskiego na Dermań nie było, co potwierdza sporządzona przez ukraińskiego naukowca w ostatnich latach kronika wydarzeń na Wołyniu. Argument miał jednak swoje zadanie polityczne.Zamiast rzetelnych i szczegółowych badań sprawa Chełmszczyzny została wyraźnie ukierunkowana na pokazanie „polskiej winy”. W tym celu wykorzystuje się wszelkie źródła, w tym niesprawdzone i stronnicze, aby to udowodnić.

A więc wszystko jasne.

Adadniary

Dymitr — Wed, 29 Jul 2009 19:14:15 +0000

Ja również o niej nie słyszałem! Co ciekawe, po wrzuceniu tego słowa do Googli wyskakują dwie strony linków do jednakowych tekstów (jak wyżej zamieszczone przez p. Wiesława). O samej miejscowości ani słychu.

Peresopovychi.

adadniary — Wed, 29 Jul 2009 07:38:39 +0000

A ta wioska, gdzie Polacy popisywali się niby swoimi umiejętnościami wokalnymi skąd się wzięła?Pierwszy raz o tym słyszę.

Panie Wiesławie

Dymitr — Tue, 28 Jul 2009 18:34:54 +0000

no to chyba Pan nie zdąży. Ale MarkIII akurat załapie się na porządkowanie grobów.

Jechać na Ukrainę

Wieslaw Tokarczuk — Tue, 28 Jul 2009 16:15:59 +0000

Dr Leon Popek, pracownik IPN w Lublinie, organizuje w najbliższą niedzielę wyjazd na Wołyń w celu porzadkowania grobów polskich. Oto odrobina zaangażowania. Bedę jednak musiał przełamać się i złożyć wniosek o paszport.

MarkIII,

tecumseh — Tue, 28 Jul 2009 15:16:19 +0000

chyba nie za bardzo rozumiesz o co w tym blogu chodzi.
Bo nie o martyrologię.

I co ma do czegokolwiek fakt, że ty jedziesz na Ukrainę?

re: Chcemy innej historii!

markIII — Tue, 28 Jul 2009 11:24:15 +0000

Ach te polskie umiłowanie martyrologii. Za tydzień jadę na Ukrainę, a wy tu się umartwiajcie do woli.

Sahryń - jak powinniśmy zareagować ?

Wieslaw Tokarczuk — Tue, 28 Jul 2009 10:51:22 +0000

Dotychczas sądziłem, że wystarczy śledzić co się dzieje w internecie. Jednak internet to potega lecz i nieskończony labirynt, gdzie nie mogą jakoś zjednoczyć się do wspólnych działań na rzecz prawdy. Uważam, że isynieje potrzeba, abyśmy nawiązali kontakty pomiędzy sobą i wzajemnie wspierali swoje inicjatywy. Na konferencji RPO w Warszawie dopuszczono kresowian do głosu – każda osoba proponowała coś innego, oczywiście pozytywnego. Lecz cóż, gdy te grupki osób nie wspieraja się wzajemnie, nie pomagaja sobie. W związku z tym projekty te jak roślinki zbyt skąpo podlewane nie kiełkują lub marnieją w zarodku. A tu co chwilę dowiaduję się, że praktycznie w każdej większej miejscowości są ludzie – ich aktywność zauważa się w internecie – którzy wiele energii poświęcają i wiele wysiłku wkładają w to, aby świat – czyli ludzie – nie zapomnieli o kresowym ludobójstwie, o zbrodni, którą w swej arogancji (znane z nazwiska) jednostki skazały na zapomnienie. NALEŻY ZAPOMNIEĆ ! Panowie i Panie, uważam, że należy pośiwięcić jeszcze trochę wysiłku na nawiązanie kontaktów między poszczególnymi organizacjami, stowarzyszeniami i osobami prywatnymi. Jak się bowiem okazuje, jedni o drugich nie wiedzą. Na przykład większość uczestników pikiety pod konsulatem w Krakowie nie wiedziała o istnieniu SUOZUN we Wrocławiu. Jedno spotkanie w Częstochowie na rok, to chyba jednak za mało. Więc po nawiązaniu kontaktu należy skoordynować swoje wysiłki i w razie organizowania czy to konferencji, czy pikiety lub protestu dotrzeć z informacją do zainteresowanych ludzie. Aby mogli przyjechać. A na wyjazdy organizować autokary, będzie taniej. No i pomagać sobie nawzajem. Media z informacją się nie kwapią. Na stronę księdza Isakowicza – Zaleskiego wchodzi przeciętnie 4 tysiące internautów dziennie. Ale w Polsce jest około 40 mln ludzi. Ale gdy te rozproszone grupki zbiorą się razem, bedzie ich więcej niż mają członków nasze miłościwie nam panujące partie.
Odnośnie tego zbioru kłamstw z zahid.netu – mógłbym im zamieszczać w języku ukraińskim sprostowania, ale na razie mam mobilny internet, który jest zbyt wolny a czasmi w ogóle nie działa.

Panie Wiesławie

Dymitr — Tue, 28 Jul 2009 06:10:21 +0000

Dostałem odpowiedź od Ks. Zaleskiego – protest, jeśli do niego dojdzie, będzie miał bardzo spokojny charakter.

Panie Wiesławie!

Dymitr — Mon, 27 Jul 2009 20:19:09 +0000

Po kolei:

1) Proszę nie być takim skromnym. Ks. Zaleski już parę razy opublikował coś, co Pan rozsyła pocztą elektroniczną, więc jakiś kontakt z nim Pan ma.

2) W mojej wypowiedzi nie było absolutnie żadnych podtekstów i ironii lecz jedynie troska. Z pewnych względów sądziłem, że jest Pan blisko Księdza. Pomyliłem się, wobec tego sam mu to napiszę.

3) Banderowski bełkot nie jest mile przeze mnie widziany; proszę zamieszczać go kursywą lub w cudzysłowiu.

Ukraińska wersja historii

Wieslaw Tokarczuk — Mon, 27 Jul 2009 19:57:06 +0000

http://www.zaxid.net/newsua/2009/7/27/134025/
27.07.2009 13:40
Na Wołyniu pomodlono się za niewinnie zamordowanych Ukraińców w trakcie polsko-ukraińskiego konfliktu w latach 1943-1944

26 lipca w cerkwiach na Wołyniu (Kościół prawosławny ukraiński i Kościoł Prawosławny Patriarchatu Kijowskiego na Wołyniu) modlono się za niewinnie zamordowanych Ukraińców w trakcie polsko-ukraińskiego konfliktu w latach 1943-1944 – ZAXID.NET dowiedział się o tym w Zakładzie polityki wewnętrznej i public relations regionalnej administracji państwowej.

Jak poinformował magazyn “I” w 1943 roku na Wołyniu “zasupłały się” cztery “węzły” polsko – ukraińskiego konfliktu: po pierwsze, terytorialno-polityczny, po drugie, etniczny, po trzecie, militarny (na płaszczyźnie partyzanci – ludność cywilna), po czwarte – społeczno – socjalny.. Terror rozwinął się spontanicznie i masowo jako reakcja na dwadzieścia lat panowania polskiego reżimu na Wołyniu, jako następstwo życia w warunkach ciągłego napięcia i strachu przed represjami reżimów, co przychodziły i odchodziły, jako samoistna próba rozwiązania zakumulowanych sprzeczności.

Pierwsze starcia między Polakami i Ukraińcami na Wołyniu były zarejestrowane w grudniu 1942. Jest trudno powiedzieć dokładnie, kto pierwszy sprowokował masakrę. Wiadomym jest, że w katolickie Boże Narodzenie 1942 roku polski oddział zaatakował wieś Peresopovychi. Partyzanci śpiewali kolędy nad zwłokami zamordowanych Ukraińców. W styczniu i lutym 1943 konfrontacja miała charakter epizodyczny. Jeden z przedstawicieli polskiego imigracyjnego rządu napisał, że Ukraińcy “niszczą Polaków, którzy są na niemieckiej służbie … morderstwa były spowodowana pragnieniem odwetu na osobach vysługujących się Niemcom przeciwko interesom społeczności lokalnej”. Ale w końcu lutego 1943 akcja antypolska przybiera charakter masowy.

W lecie 1943 roku rozpoczyna się główny etap krwawego dramatu. OUN i UPA podejmują decyzę wywarcia presji na ludność polską na Wołyniu, zmuszając ją do dobrowolnego wyjazdu na etniczne ziemie polskie. Czaspoismo “Do broni” w lipcu 1943 roku pisało: “Budować Polskę niech idą na rdzenne polskie ziemie, bo tutaj mogą tylko przyspieszyć swoją haniebną śmierć”. 15 sierpnia 1943 UPA przyjęła dekret o byłych ziemiach polskich obszarników i kolonistów, o przejęciu ich w posiadanie ukraińskich gospodarstw. 11 lipca 1943 UPA rozpoczęła akcję depolonizacji Wołynia. AK stawiała opór. Przedstawiciele strony ukraińskiej w osiedlach polskich wystosowywali ultimatum do Polaków: 48 godziny na opuszczenie wsi. Armia Krajowa wydała kontr-nakaz: nie opuszczać terytorium, bo Polska utraci Wołyń.

Dokładna liczba ofiar tragedii na Wołyniu wciąż nie jest znana. W pracach polskich historyków podaje się 50 tysięcy zabitych Polaków i około 15-17 tysięcy Ukraińców. Jednak, zdaniem historyków ukraińskich, dane te są zbyt zawyżone. Ponadto istnieje załącznik do raportu AK z 1943 roku, który świadczy o tym, że na Wołyniu zostało zabitych 15 tysięcy Polaków, a Ukraińców prawie 12 tysięcy.

Sahryń - jak powinniśmy zareagować ?

Wieslaw Tokarczuk — Sun, 26 Jul 2009 19:50:15 +0000

Widzę, że przecenia Pan, Panie Dymitrze, moje relacje z księdzem Isakowiczem. Ja nawet nie wiem, czy ksiądz Isakowicz ma taki plan, bo z wypowiedzi na blogu nie można wyciągnąć takiego wniosku. Najbliżej księdz Isakowicza to byłem na proteście w Lublinie, gdy przez parę chwil stałem tuż obok Niego. Nie możemy wszystko składać na barki księdza. Ja tylko zawsze powtarzać będę, że nasza racja moralna musi być bez zarzutu. I tak znana z mataczenia gazeta wbrew oczywistym faktom napisze kłamstwa o nienawiści, agenturze itp, itd. Sprawa Sahrynia jest bardzo delikatna i i tu najłatwiej o prowokację. Dlatego na ewentualnej pikiecie na transparencie powinny być ukraińskie napisy “wieczna pamięć ....”, na pewno nie członkom tzw. UPA.
Jak Pan widzi, odpisuję bezpośrednio i szczerze, nie doszukując się ironii i podtekstów. No bo cóż ja – nieborak, miałbym pouczać księdza Isakowicza na temat godności i odpowiedniej powagi protestu ?
Jestem tylko prostaczkiem, który nie chce godzić się bezczynnie na pochwałę zła.

Panie Wiesławie

Dymitr — Sun, 26 Jul 2009 17:14:29 +0000

Może namówi Pan ks. Zaleskiego, by protest miał godny i stonowany charakter?

No tak

Wieslaw Tokarczuk — Sat, 25 Jul 2009 16:36:33 +0000

Z tekstu Igora Guzia cytowanego przez zaxid.net, wynika, że strona polska, czyli Sejm, jedynie “zaognia” napięcia w relacjach polsko-ukraińskich. A więc ukraiński nacjonalista trzeźwo ocenia stan rzekomego strategicznego partnerstwa Polski i Ukrainy ?

Sahryń - jak powinniśmy zareagować ?

Wieslaw Tokarczuk — Sat, 25 Jul 2009 16:31:04 +0000

Na blogu księdza Isakowicza przeczytałem, że prezydent Juszczenko powinien liczyć się z protestami i pikietami w Sahryniu. I chociaż wiadomo, że wołyńskie sotnie UPA przyszły m. in. do Sahrynia depolonizować te tereny na wzór Wołynia, i Sahryń tak jak i Bereść i inne twierdze ukraińskich nacjonalistów były bazami ukraińskiej policji, SKW, UPA wzmocnionych ubranymi w mundury SS Galizien Ukraińcami, którzy z tych baz dokonywali “depolonizacji”, to jednak jest to uroczystość głównie poświęcona zmarłym. Wiemy, że była tam też ludność cywilna. Wiemy, że były rozkazy w AK i BCh o oszczędzaniu cywili, jednak cywile tam też zginęli. Zmierzam do tego, by ewentualnym protestom i pikietom Kresowian nie dorobiono “gęby” nienawiśći i szowinizmu. Dlatego proponuję ewentualne pikiety w Sahryniu w dniach 7-9 września poświęcić pamięci Ukraińców zamordowanych przez UPA za to, że odmówili zamordowania swoich polskich żon, że ratowali swoich sąsiadów, że sprzeciwiali się ludobójstwu. Polecam “Kresową Księgę Sprawiedliwych” Romualda Niedzielki, zresztą Dymitr o tym wielokrotnie przypominał...

No tak

Dymitr — Fri, 24 Jul 2009 19:34:21 +0000

Samorząd wołyński próbuje uprawiać politykę międzynarodową. Kroczek po kroczku zbliżamy się do rozłamu Ukrainy na dwie połowy.
P.S. – Igor Guź – szef Nacjonalnego Aliansu, nacjonalistycznej młodzieżówki. Taki ukraiński Farfał.

Wrzód pęka - to musi zaboleć

Wieslaw Tokarczuk — Fri, 24 Jul 2009 18:47:15 +0000

http://www.zaxid.net/newsua/2009/7/24/163818/

24.07.2009 16:38
Wołyńska rada obwodowa może zwrócić się do Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie “zaogniania napięć w stosunkach międzynarodowych”
Deputowani Wołyńskiej Rady Obwodowej podczas posiedzenia plenarnego wysłuchali wniosku deputowanego Igora Guzia w sprawie antyukraińskich wystąpień ze strony polskiego Sejmu. Według jego słów, “polska strona zaognia napięcia w stosunkach międzynarodowych”. Igor Guź zaapelował do wszystkich deputowanych, aby poparli jego propozycję i skierowali odpowiednie odwołania do centralnych organów wyższych władz Polski i Ukrainy. Powiadomiła o tym służba prasowa przewodniczącego Wołyńskiej Regionalnej Administracji państwowej.
Przewodniczący Mikoła Romaniuk podtrzymał wniosek Igora Guzia. “Jesteśmy sąsiadami. Jest dzisiaj niedorzecznością komplikować sytuację. Musimy zrobić wszystko co możliwe, aby żyć w pokoju.” – powiedział.
Mikoła Romaniuk poinformował także obecnych o odsłonięciu Pomnika pamięci Ukraińców, ofiar wojny i bratobójczych konfrontacji na cmentarzu w wiosce Sahryń (województwo lubelskie w Polsce). Już zakończono wszystkie prace nad budową cmentarza. Jego otwarcie planowane jest na 7-9 września tego roku z udziałem prezydentów obu państw “- powiedział przewodniczący Romaniuk

Tekst uchwały sejmowej w języku ukraińskim

Wieslaw Tokarczuk — Fri, 24 Jul 2009 06:55:27 +0000

Ухвалa
Сеймy Республіки Польща
15 липня 2009 року
в справі трагічної долі поляків на Кресах Всходніх.
У липні 2009 року минає 66-та річниця розпочатої через Організацію Українських Націоналістів і Українську Повстанську Армію на Кресах ІІ Речі Посполитої Польської так званої антипольської акції – масових вбивств, що мають характер етнічної чистки a також знаки геноцидa. Сейм Речі Посполитої Польської віддає шану замордованим співвітчизникам і польським громадянaм інших національностей та учасникам Армії Крайової, Самооборони Кресової і Батальйонів Хлопських, які взяли драматичну участь в обороні польського цивільного населення і нагадує про пам‘яті українських жертв серед цивільного населення.
Сейм Речі Посполитої Польської висловлює особливу вдячність і подяку тим українцям, які часто з загрозою для власного життя допомагали і рятували своїх польських сусідів.
Трагедія поляків у на Кресах Всходніх ІІ Речі Посполитої Польської повинна бути відновлена історична пам‘ять сучасного покоління. Це завдання для всіх державних органів влади в ім‘я кращого майбутнього і взаєморозуміння народів, в нашій частині Європи, особливо поляків і українців.

Grześ

KriSzu — Thu, 23 Jul 2009 20:20:41 +0000

dzięki za link, rzeczywiście bardzo dobry wywiad. Polecam też zalinkowany tam film.

Dymitrze,

tecumseh — Thu, 23 Jul 2009 09:07:14 +0000

bardzo ciekawy wywiad z Krzesimirem Dębskim jest tu:

http://marcinjanowski.salon24.pl/

pzdr

Re:

Dymitr — Thu, 23 Jul 2009 05:22:35 +0000

Wieslaw Tokarczuk

dla mnie nie trzeba “innej historii” – trzeba historii prawdziwej.

Panie Wiesławie, w tutule jest ukryty pewien klucz, zapewne dla niewielu czytelny:)

Odezwali się nacjonaliści ze "Swobody":

Dymitr — Thu, 23 Jul 2009 05:19:34 +0000

http://www.kresy.pl/wydarzenia?zobacz/ak-masowo-mordowala-ukraincow

Chcemy historii prawdziwej

Wieslaw Tokarczuk — Wed, 22 Jul 2009 20:22:13 +0000

Nie ma dla narodu – dla nikogo – sprawy ważniejszej niż sprawa życia i śmierci. Dla wielu, w tym i dla mnie, ta historia była znana, chociaż osobiśie nie przeżyta. Gdy się mieszkało w pod jednym dachem i w sąsiedztwie ludzi poranionych fizycznie i psychicznie przez ludobójców narodowości ukraińskiej, nie było innego wyjśica. Zostałem tym “znaniem” naznaczony, napiętnowany. Nawet sąsiadka “‘zza płota” jako jedenastoletnia dziewczynka została pchnięta bagnetem przez plecy na wylot, a prośba o życie była skwitowana słowami “a ty polska mordo !”. Została pozbawiona rodziców, dzieciństwa, wszystkiego. Dla takich ludzi i członków ich rodzin, dla mnie nie trzeba “innej historii” – trzeba historii prawdziwej. Trzeba zgodności tragicznego ich doświadczenia z zapisami na kartach książek i podręczników. Wysiłki marszałka Komorowskiego zmierzające do zaprzeczenia prawdy o ludobójstwi na kresach to coś naprawdę paskudnego.

Panie Dymitrze,

chamopole — Tue, 21 Jul 2009 13:55:43 +0000

znakomita praca edukacyjna! Ja akurat trochę wiedziałem, ale ogólnie, bez przerażających szczegółów. Czytując Pańskie artykuły uświadomiłem sobie, jak bardzo tamto ludobójstwo mnie dotyczyło osobiście. Mój ojciec, który był łącznikiem tej samoobrony w Buczaczu, mógł wielokrotnie zginąć i mnie by nie było! Być albo nie być! Ojcu i jego rodzinie, ich sąsiadom – udało się. Przyjechali, wyrzuceni przez Jałtę, Stalina, i osiedlili się na Ziemiach odzyskanych…