TXT - Komentarze do notki "Cudzym słowem: O smutku"

He

Gretchen — Mon, 07 Dec 2009 23:17:58 +0000

Zapomniałam o tym.

Idę czytać Twoją notkę.

Pluszowy Demon Zła,

Pino — Mon, 07 Dec 2009 23:14:09 +0000

hehehe

Grzesiu

Gretchen — Mon, 07 Dec 2009 23:12:52 +0000

Racja.

Poza tym, ten dziwny rok się kończy. Jeszcze tylko trochę trzeba wytrzymać.

Naprawdę

Gretchen — Mon, 07 Dec 2009 23:10:57 +0000

Tak oto z krainy łagodności, stałam się ciocią samo zło.

I jak tu nie być smutną? No jak?
Powtórzę moją ulubioną mantrę: świat mnie nie rozumie, a ludzie to już wcale .

Niezłe na motto, które chyba trzeba zmienić w końcu, tak baj ze łej.

Igła&Gre,

tecumseh — Mon, 07 Dec 2009 23:10:43 +0000

podobno smutek podzielony z przyjaciółmi/przyjacielem jest mniejszy dwa razy, radość zaś większa, no:)

Acz niekoniecznie tak bywa, ale czasem rozmowa na smutno też pomaga w sumie.

pzdr

Naprawdę?

Pino — Mon, 07 Dec 2009 23:04:00 +0000

Gretchen mi napluła na ampluła

Oh yeah, brakowało mi tych absurdalnych rozmów :D

Phi!

Gretchen — Mon, 07 Dec 2009 23:02:58 +0000

Ja Ci psuję!
Sama zauważyłaś, że się prawie nie odzywam, no to nie mogę psuć.
Pobieżna obserwacja wskazuje jednak, że całkiem nieźle Ci idzie budowanie ampluła łagodnego tudzież sympatycznego. :)

Jak przychodzi co do czego, to i tak wszystko na mnie. Co za życie…

Też coś.

Pino — Mon, 07 Dec 2009 22:53:30 +0000

Psujesz mi ampluła osoby łagodnej tudzież sympatycznej. Chyba nigdy nie zdołam go utrwalić w społecznej świadomości.

Ja też nie zachoruję, jestem zasadniczo pancerna jak pancernik. No trudno. Możemy w związku z tym skuć się drinkami w Poliestrze.

where’s the fuck my wallet

4 stycznia

Gretchen — Mon, 07 Dec 2009 22:50:38 +0000

Byłam chora cięnżko, oraz sił pozbawiona. I tak mnie wlokłaś przez ośnieżone, a także rozświetlone Krakowskie Przedmieście. Nie muszę dodawać, że wlokłaś bezlitośnie? Nie muszę.

W tym roku zapewne nie zachoruję fizycznie, bo mi siadło wszystko inne, a coś musi podtrzymywać życie, w jego niezgłebionej tajemnicy. O!

Hi hi,

Pino — Mon, 07 Dec 2009 22:45:50 +0000

a co było 4 stycznia? :P

Słuchając, usta zatnij,
czoła nie zniżaj.
Oto opowieść o dniach ostatnich
Komuny miasta Paryża.

Bębny, bębny nocą warczały,
nim świt zaświecił blady,
padły w mieście pierwsze wystrzały,
stanęły barykady.

Bramy zdobyto, wzięto forty,
śmierć bliska.
Z każdej ulicy, jak z aorty,
upływa krew paryska.

Ale Komuna się nie podda,
Komuna śmiercią gadzi!
Paryżu gniewny, okrzyk podaj:
“Do broni, komunardzi!

Do broni, ludu roboczy!
Dzieci! Kobiety! Starcy!
Krew ulicami broczy,
krwi jeszcze dziś wystarczy!

(byleby dopełnić ją piwem)

O, proszę

Gretchen — Mon, 07 Dec 2009 22:41:34 +0000

Tak to właśnie jest z zapałem rewolucyjnym. Późno, ziew, koniec pieśni. :)

Jeszcze mnie przezywa.

Nie, sieroto,

Pino — Mon, 07 Dec 2009 22:39:38 +0000

późno się zrobiło, dokończyłam indyka, mój zapał rewolucyjny przygasł jakby :)

O masz...

Gretchen — Mon, 07 Dec 2009 22:36:51 +0000

Jaki znowu ziew? Za zgodliwa jestem, czy jak? :)

Nu,

Pino — Mon, 07 Dec 2009 22:22:31 +0000

ziew, znowu trza iść na róg po artykuły poniekąd luksusowe…

Ma się rozumieć

Gretchen — Mon, 07 Dec 2009 22:20:43 +0000

Wcale nie przeczę.

Wiesz co,

Pino — Mon, 07 Dec 2009 22:18:28 +0000

na pytanie czemu się śmiejesz, zwykłam kiedyś odpowiadać ja się zawsze śmieję :) Co nie wyklucza działań poważnych i zdecydowanych, w razie czego. Zresztą będzie okazja wyjaśnić, o co kaman…

Pino

Gretchen — Mon, 07 Dec 2009 22:15:31 +0000

Ty się nie śmiej, bo sprawa jest z tych poważnych raczej.
Jakby co, będę wrzeszczeć o posiłki.

Igło

Gretchen — Mon, 07 Dec 2009 22:07:14 +0000

Jak to ładnie zabrzmiało nabieram ochoty pogadać ...
A że smutno? Nic nie szkodzi.
Może smutki się neutralizują, jak się spotkają?

Nawet jeśli nie, to zawsze w kilka smutków raźniej.

Dawaj!

Pino — Mon, 07 Dec 2009 20:55:46 +0000

Ruszy Wilno, Lwów i Kraków cudzoziemców bić!

Nie no, ja nie jestem ksenofobem, coś podstawi się innego w to miejsce… Dzwonić po kosynierów? :)

@Gre

igla — Mon, 07 Dec 2009 20:48:16 +0000

Smutno pisać o smutku, kiedy ze/wewnętrznie smutno.
Ale nabieram ochoty pogadać.
Tylko że też smutno.

Pino

Gretchen — Mon, 07 Dec 2009 20:42:05 +0000

Jaka osobista?
Normalna rewolucja!
Walka z systemem!

Może opiszę odsłonę pierwszą i drugą? Pomyślę.

Ach jo,

Pino — Mon, 07 Dec 2009 20:31:05 +0000

rewolucja, jak mniemam, niestety osobista, zatem się nie przydam. Kurczę mać. Blaszany bębenek w kącie, flaga Gruzji zwisa smętnie przykryta jakąś suknią, runda zimowa się kończy, wszystko jest takie smętne i do wyrzygania pokojowe… Żądam barykady!

Pino

Gretchen — Mon, 07 Dec 2009 20:20:49 +0000

Generalnie przesadziłam, tak sądzę.
Przede mną jeszcze rewolucja, drobiazg kolejny.

Miałam niedawno tydzień burżuja, ale to za małoooo. Nie zapowiada się też na więcej.

Fajny ten Wasz ZMZ :)

Łapię chwile ulotne jak ulotka.

P.S Służba wypuściła, ale jeszcze pracuję przez dwie godziny więc ględzę z doskoku.

"Medytuj i zapierdalaj" - dewiza ZMZ

Pino — Mon, 07 Dec 2009 20:04:19 +0000

Kiedyś z Bucem, gnając na ciapąg do Warszawy, utworzyłyśmy piękną i dobrą organizację – Zakon Mnichów Zapierdalających. Dla ludzi żyjących aktywnie, ale zen, łapiących oświecenie w przelocie między barem, uczelnią, a robotą.

Margola obwołała się samorzutnie Matką Margolą od Mozołów, przeoryszą Sióstr Zapierdalanek :)

Niemniej, w statucie zakonu stoi jak byk, że czasem pieprzymy wszystko i urządzamy Chilloutowy Dzień Burżuja. Ja go mam dzisiaj, ale chop se poszedł i nudno się zrobiło. Czuję się wypoczęta na dziesiątą stronę. Nie organizujesz przypadkiem jakiejś rewolucji?

W ogóle, dobrze że Służba wypuściła Cię ze szponów, właśnie tęskniłam za Docyntem, Tobą, albo Grzesiem – kwartet osób ględzących, wliczając w to mnie :)

Zmierzając do meritumu: może przesadziłaś z działalnością w lokalnym oddziale ZMZ i powinnaś solidnie odpocząć? Jest to wściekle nudne i szybko się zmęczysz, no ale… Zresztą to tylko takie zgadywanki.

Pururu, jednakowoż

Pino

Gretchen — Mon, 07 Dec 2009 19:54:09 +0000

Ja też nie lubię.
Jak mnie żre to walczę, a może właściwie walczyłam – z powodu, iż jest go za dużo, i się wziął rozgościł to próbuję go słuchać.
Ciekawe, co też takiego interesującego chce mi powiedzieć...