TXT - Komentarze do notki "Caster Semenya"

Panie Dymitrze!

jjmaciejowski — Mon, 14 Sep 2009 16:21:36 +0000

40% miejsc w finale zarezerwować dla przedstawicieli każdej płci. :)

Pozdrawiam

Nooo

KriSzu — Mon, 14 Sep 2009 15:08:35 +0000

to w takim razie trzeba skończyć z segregacją płciową w sporcie:P

Panie Jacku!

jjmaciejowski — Sun, 13 Sep 2009 09:24:17 +0000

Nie wiedziałem, że z Pana jest seksista. Dlaczego kobiety mają biegać tylko z innymi kobietami, a nie z hermafrodytami lub mężczyznami? A tak poważnie, to jeśli ona się czuje kobietą, to nie ma w tym żadnego oszustwa.

Przy określaniu płci proponuję poprzestać na pierwszorzędnych cechach płciowych. Nie sądzę, by jakikolwiek mężczyzna chciał pozbyć się swoich klejnotów, żeby wygrać zawody dla kobiet.

Pozdrawiam

Gretchen

jarecki — Fri, 11 Sep 2009 16:29:52 +0000

To biegał obojniak rywalizując z kobietami.
Jeśli ktos wierzy, ze w RPA, tamtejsza federacja nie miała mozliwości sprawdzenia stanu faktycznego, albo jest rasistą albo idiotą.
caster była świadomą oszustką i tylko głupowatej poprawności zawdzięczać możemy ,że oszukane przez nia współzawodniczki nie znajda oficjalnej satysfakcji.
Wstyd.

Wspólny blog I & J

Magia

Gretchen — Fri, 11 Sep 2009 08:15:44 +0000

Słyszałam o tym wczoraj, że badania wykazały hermafrodytyzm.

Decyzją IAAF, jak donoszą media, medal nie zostanie jej odebrany.

Kilka osób powinno się wstydzić...

Pozdrowienia.

Gretchen i panie Jerzy

goofina — Fri, 11 Sep 2009 07:55:28 +0000

Napisałam kilka tygodni temu, że: “Patrzyłam wielokrotnie na powtórki tego biegu. Przyglądałam się jej sylwetce.
Nie postawię żadnych pieniędzy, że mogła być na “zwykłych” prochach. Zresztą to dość łatwo wykryć.
Jeśli zaś chodzi o naturalne zaburzenia, to tym bardziej ci, którzy robią sobie “jaja” z tej dziewczyny zasługują na prosty strzał w pysk.”

Raport komisji IAAF wyciekł do prasy. Wszystko wskazuje na naturalne zaburzenia, czyli na hermafrodytyzm.

Kłaniam się Wam nisko.

Panie Dymitrze!

jjmaciejowski — Fri, 28 Aug 2009 17:27:44 +0000

Jeśli dziewczyna jedzie na koksie, to trener ma tu dużo do wyjaśnienia. Proszę mi jednak powiedzieć co on ma wspólnego z podejrzeniem jej o bycie mężczyzną?

Natomiast myśl trenerska w sporcie wyczynowym wisi mi i powiewa w girlandach i festonach.

Pozdrawiam

@

KriSzu — Fri, 28 Aug 2009 14:47:11 +0000

Gretchen, oczywiście nie daje.

Panie Jerzy, podziwiam Pańską wiarę w enerdowską myśl trenerską.

Panie Dymitrze!

jjmaciejowski — Fri, 28 Aug 2009 07:31:41 +0000

Ona nie jest oskarżana o doping, więc Pańska uwaga jest zwykłym czepianiem się.

Pozdrwiam

Dymitrze

Gretchen — Fri, 28 Aug 2009 00:17:02 +0000

Dobrze, rozumiem, ale czy to daje komukolwiek przyzwolenie do naśmiewania się z niej?

Czym innym są wątpliwości wymagające wyjaśnienia, czym innym ludzka małość.

Gretchen

KriSzu — Thu, 27 Aug 2009 20:29:00 +0000

a jednak – okazuje się, że Caster zajmuje się enerdowski spec od dopingu

Jacek

Gretchen — Wed, 26 Aug 2009 19:02:40 +0000

Dlatego napisałam ten tekst, że ja właśnie wymagam i dziwić się nie przestaję.

O ile zaistniały jakiekolwiek okoliczności uzasadniające odebranie medalu, trzeba to zrobić, ale najpierw je wyjaśnić.
W żadnym razie nie można się natrząsać z jej fizyczności.

A znalazłam takie cuś :

http://www.tvn24.pl/-1,1616546,0,1,juz-dwa-razy-udowodnila—ze-jest-kob...

P.S. Który dziennikarz?

Dziennikarze

jarecki — Wed, 26 Aug 2009 18:51:51 +0000

mają poluzowane w głowach.
Jasne, że błysnęli głupotą i chamstwem, ale to nic osobliwego.
Skoro nikt nie wymaga od nich niczego nadzwyczajnego, sądzą że wystarczy być.
Problemy moralne?
Etaty w mediach tną! – To jest problem moralny!
Jeden dziennikarz, który pisze tak, jakby był ostatnim deklem i każdym wpisem na blogu potwierdza moją o nim opinię, negocjuje kontrakt na red. naczelnego dość dość gazety.
Myślałem żart – a guzik żart. Real
I co się potem dziwić?

Wspólny blog I & J

Jacku

Gretchen — Wed, 26 Aug 2009 18:30:37 +0000

Sprawa może być z zupełnie innej beczki, również z innej.

Nawet jeśli odbiorą medal, to nie zmienia to mojej oceny zachowania dziennikarzy.

Cierpienie, godność itp.

jarecki — Wed, 26 Aug 2009 16:35:06 +0000

Czy sprawa nie jest czasem z zupełnie innej beczki?

http://www.sport.pl/lekkoatletyka/1,84753,6968395,Caster_Semenya_pracowa...

Wspólny blog I & J

Panie Jerzy

Gretchen — Mon, 24 Aug 2009 20:31:58 +0000

Zrozumiałam.

I kontekst, i słowa. Nie zrozumiałam tylko tak dalekosiężnych wniosków w odniesieniu do buddyzmu. Nie wiem czy to jest optymistyczny sposób widzenia świata, może nawet można stwierdzić, że nie jest. Ale ileż nadziei dla człowieka niesie.

Przecież cierpienie to tylko wytwór umysłu, zdaniem buddystów.

Inna rzecz, że w buddyźmie nie ma jednej, przyjętej szkoły, nie ma dogmatów, nie ma gotowych rozwiązań. Są jedynie wskazówki.

Są rzeczy właściwie, i zaśmiecające .

Żadnej za to jednoznaczności.

Ale, jak sam Pan powiedział, nikt nie obiecywał, że będzie lekko, łatwo i przyjemnie.

Pozdrowienia.

Pani G…!

jjmaciejowski — Mon, 24 Aug 2009 19:47:21 +0000

To było powieziane wprost w przytoczonym przeze mnie kontekście.

Pozdrawiam

Panie Jerzy

Gretchen — Mon, 24 Aug 2009 18:15:48 +0000

Ze zdania, które Pan przytacza nijak mi nie wynika, że cierpienie jest istotą życia.

A, że zawsze może być gorzej? No pewnie, że może dlatego wysadzanie świata w powietrze, nie ma sensu.

Pozdrawiam.

Pani G…!

jjmaciejowski — Mon, 24 Aug 2009 15:56:36 +0000

Ja spotkałem się z tym stwierdzeniem przy okazji dyskusji na temat czy nie należałoby wysadzić tego Świata, skoro jest możliwość techniczna. Wtedy właśnie któryś z mnichów powiedział, że nie wiadomo gdzie i w jakiej formie przyjdzie nam cierpieć w takim wypadku, że może to być większe cierpienie niż to, którego doświadczamy. Wtedy właśnie spotkałem się z tym stwierdzeniem…

Pozdrawiam

Magia

Gretchen — Sun, 23 Aug 2009 22:34:18 +0000

Nosimy w sobie tajemnice, ból, cierpienie, które jeśli pozostaną zamknięte, prowadzą na skraj przepaści.
Staniemy nad nią, zakołyszemy się niepewnie, ale jeśli znajdą się tacy, którzy zza naszych pleców zawołają, pomachają do nas życzliwie, to jesteśmy skłonni się cofnąć.

Z drugiej strony patrząc, nigdy nie wiemy jaki nasz gest, jakie słowo, który uśmiech przyniesie ratunek.

Świadomość, że można na kogoś liczyć, jest bezcenną wartością. Ale liczyć nie tylko wtedy, kiedy środek lata, a słońce wysoko na błękitnym niebie.

Historia Miśki, to historia każdego z nas. Tak myślę.

Czasem wystarczy zadzwonić i zapytać czy lubisz gruszki? ...

Panie Jerzy

Gretchen — Sun, 23 Aug 2009 19:37:20 +0000

Buddyzm to skomplikowana sprawa, jak każda religia.

Cierpienie to tylko pewien stan, który wynika z nas, z naszego przywiązywania się do spraw, o których buddyści mówią, że są tylko niewiele znaczącym mirażem .
Pewnie mają rację, ale nie każdy zaraz i od razu, staje się buddą, choć każdy właściwie nim jest.

Cierpienie w buddyźmie nie jest ani lepsze, ani gorsze od szczęścia. Jest.
Jest sygnałem, informacją, wiadomością. Zazwyczaj o tym, że coś się w nas zaplątało, że gdzieś popełniliśmy błąd.

Ja nie słyszałam nigdy, żeby wedle nauk buddyzmu, człowiek rodził się i żył po to, by cierpieć, choć chce czy nie, doświadczy cierpienia.
No chyba, że pozna buddę w sobie.

No sam Pan widzi…

Pani Magio!

jjmaciejowski — Sat, 22 Aug 2009 23:08:56 +0000

Życie lubi nas zaskakiwać…

Pozdrawiam

Panie Jerzy

goofina — Sat, 22 Aug 2009 20:41:54 +0000

I chwała Panu za to uważne czytanie.

Historia Miśki teraz może wydawać się urzekającą, bo znalazła swoje szczęśliwe zakończenie. Ale dopowiem do niej coś jeszcze.

Po maturze umówiliśmy się, że będziemy spotykać w klasowym gronie nie rzadziej niż co pięć lat. I tak było. Czasem częściej niż co pięć, w miarę możliwości.

To było w 15 rocznicę matury. Powiedzmy, że wypiliśmy o jeden kieliszek wina za dużo. Miśka, ze łzami w oczach opowiedziała nam jak wtedy (w I klasie szkoły średniej) była blisko próby samobójczej. Opowiadała, jak później, krok po kroku (często nieświadomie) dodawaliśmy jej odwagi i jak zdecydowała się w końcu powalczyć o siebie.

Panie Jerzy, wielu z nas nie mogło wykrztusić z siebie jednego słowa.
Żadne z nas nie zdawało sobie sprawy, że wtedy było tak blisko tragedii.

Pozdrawiam.

Ta historia,

tecumseh — Sat, 22 Aug 2009 19:32:52 +0000

co ją Magia opowiedziała, to mi się z pewnym odcinkiem, świetnego zresztą, serialu “Boston Public” kojarzy.
Tylko tam bohaterka zdecydowała się chyba zapasy/judo(?) trenować, ale historia skończyła się akurat tragicznie.

Gre, no pewnie że częste rzeczy nie powinny byc uznawane za normalne, acz ja tego słowa w ogóle nie lubię, “normalne” napisałem w tym znaczeniu, że powszechne cos jest, nie że akceptowane i pozytywne.

Pani G…!

jjmaciejowski — Sat, 22 Aug 2009 19:30:33 +0000

Nie będę upierał się przy mojej wersji, choć ja tak buddyzm odebrałem. Może to być kwestia tłumaczenia lub akcentów. :)

Pozdrawiam