TXT - Komentarze do notki ""Effatha!" - poldka receptura na wypalenie i zmęczenie życiem.. ."

Grześ

poldek34 — Thu, 22 Oct 2009 20:57:03 +0000

“”“Hm, coś chyba pomotałem, bo to żaba miała stać się księciem.”“”

O! Choinka!!!! To oznaczałoby, że tak naprawdę nie jest wiadomo kto kogo zjada. Czy ja żabę czy ona mnie… . A skoro ona chce zostać księciem, to chce być zjedzona. A jeśli jej się to uda, to dopina swego.

Więc jedzący żaby to ofiary.. – “pożarcia” przez żaby.

Żaby, to zmyślne stworzenia!

:-))

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Hm, czytałem

tecumseh — Thu, 22 Oct 2009 10:41:42 +0000

dwie książki o jedzeniu, i w ogóle o zyciu zdrowym, jedna chyba ojca Klimuszki była i fakt coś podobnego tam twierdzili.

A jedząc żabę pewnie stajesz się księciem:), tak basniowy motyw, no.

Hm, coś chyba pomotałem, bo to żaba miała stać się księciem.

pzdr

w kwestii żab

poldek34 — Wed, 21 Oct 2009 21:06:25 +0000

niektórzy posługują się sloganem “stajesz się tym, co jesz”. Ciekawe w kontekście jedzenia żab to rozumieć, :-))))

“”“Każdy posiłek wpływa na nasz organizm, każdy łyk wody i najmniejszy kęs wywołuje silne reakcje wewnątrz ciała. Nie lekceważ tego, ponieważ to, co spożywasz, staje się tym, kim jesteś. W efekcie końcowym – stajesz się tym, co jesz…“”“”

Pozdrawiam zamyślony.. .

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Meldunku o żabach ciąg dalszy:)

tecumseh — Thu, 15 Oct 2009 19:29:31 +0000

dziś zjadłem to cóś, co Gretchen opór budziło, znaczy żabie udka smażone na maśle, czosnku, z dodatkiem koperku i jeszcze czegoś, z dodatkiem miseczki ryżu.

Ogólnie było to zjadliwe (acz nie tak dobre jak żaba nr 1), acz mało wygodne w jedzeniu te udka są.

W ogóle jeśli żaby we Francji smakuja tak jak żaby w Sandomierzu:), to w sumie sprawa jest jednak przereklamowana trochę.

Pozdrowienia żabie:)

Grześ

poldek34 — Sat, 26 Sep 2009 10:51:45 +0000

ho Narobiłeś mi smaka na żaby. Z opisu wynika, że całkiem całkiem zjadliwe są.

Muszę koniecznie coś zrobić by poznać organoleptycznie smak żaby. :-)))

Pozdrawiam!

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Gre,

tecumseh — Wed, 23 Sep 2009 14:07:34 +0000

napiszę ci jak smakowała maślana żaba jak się dowiem:)

Pozdro.

Grzesiu

Gretchen — Wed, 23 Sep 2009 09:09:05 +0000

Gratulacje za odwagę. :)

Pikantny sos i warzywka, a nawet ryż mogą być, ale po co dodawać do tego żabę?

Połączenie żaby i masła, zgodnie z Twoimi przewidywaniami, budzi mój opór ostateczny.

Pozdrowienia :))

No i wypiłem to piwo:)

tecumseh — Tue, 22 Sep 2009 22:50:37 +0000

znaczy zjadłem tę żabę.
Dokładniej mówić żabie udka to były.
Wcale nie było to takie obrzydliwe jak Gre pisała (acz muszę zajrzeć do twojego starego tekstu, bom zapomniał jak ty żabę opisywałaś.)

Moja żaba w restauracji wyglądała tak, że były to w takim ciekawym naczyniu (na dole paliła się świeczka i podgrzewała ciągle te udka)
Żabie udka były w cieście usmażone, poza tym w pikantnym sosie wraż z różnymi warzywami (papryka, cebula itd) to było, do tego ryż jako dodatek był.

Smakowało nieźle, acz nie jadło się zbyt wygodnie, bo udka były długie i cienkie i mięsa na nich niewiele, ale doświadczenie ciekawe.

W menu sa jeszczo żabie udka smażone na maśle (sic!Gretchen pewnie się cieszy z tego masła i z tej żaby:)) i czosnku.

W następnym tygodniu spróbujem, to napiszem, co i jak:)

Panie Igło,

tecumseh — Fri, 11 Sep 2009 18:27:49 +0000

czepia się pan bez sęsu trochę.
Znaczy wynika mi z pana komenta, że człek głęboko religijny to już jakis wariat ma być?

No co też pan.

Pozdrówka.

Igła

poldek34 — Fri, 11 Sep 2009 14:49:10 +0000

witam po długiej nieobecności i cieszy się z wizyty.

Co do moich opisów i reakcji, to zależy przecież. Igła inaczej – w innym kontekście patrzy na życie, a ja w innym.
MOże bym chciał aby tak było jak napisałeś a co św.Paweł fajnie ujmuje: cokolwiek czynicie na chwałę Bożą czyńcie… .
W praktyce wygląda to tak, że jemy wspólny obiad zawsze się chwilkę modlimy ale potem już pozosyaje delektacja i degustacja daru niebios. :-))) Wszak “fabryka” mogłaby sobie produkować gdyby Stwórca surowców nie przewidział stwarzająć świat… .

;-)))

Pozdrawiam!

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

No nadale nie rozumiem

igla — Fri, 11 Sep 2009 11:27:21 +0000

To znaczy rozumiem Poldkowe doznania, wątpliwości, rozterki, rozczarowania.
Są mi bliskie bo i mnie dotykają.

Natomiast sposób reakcji Poldka, a może to w jaki sposób to opisuje, wzbudza we mnie osłupienie.
Bo to wygląda tak:
Poldek się goli i myśli o ukrzyżowaniu.
Pije herbatę i rozważa mękę Jezusa.
Je kanapkę i z pełnymi usty modli się o zbawienie.
ITD
ITP

Grzesiu

Gretchen — Fri, 11 Sep 2009 11:26:56 +0000

A proszę Cię uprzejmie, próbuj.
Zapewne u tych Wietnamczyków żabie udka nigdy w życiu nie widziały żaby, więc dużo nie ryzykujesz. :)

Masz linkę do żaby :))

http://tekstowisko.com/gretchen/57289.html

O, to przeczytam jesczzo raz,

tecumseh — Fri, 11 Sep 2009 11:18:06 +0000

by se wyrobic zdanie, bo nie pamiętam.

A odradzanie mi czegokolwiek to często efekt przeciwny wywołuje, więc nie wiadomo czy nie spróbuję:)

Dajcie spokój tym żabom :)

Gretchen — Fri, 11 Sep 2009 10:42:21 +0000

Widziałam żabie udka w Paryżu, czytałeś Grzesiu.

Odradzam, odradzam.

Poldku, no może sie odważę

tecumseh — Fri, 11 Sep 2009 10:29:15 +0000

jakby co będzie na ciebie:)

pzdr

Grześ

poldek34 — Thu, 10 Sep 2009 22:37:05 +0000

..wypadałoby sądzić, że to żabie udka po wietnamsku, :-))))))

Skosztować trzeba koniecznie i napisać post o tym “eksperymencie”, :-)))

Pozdr.

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

A Francuz odpowie że udka

tecumseh — Thu, 10 Sep 2009 20:45:42 +0000

mają:)

W sumie tak się składa, że wknajpie wietnamskiej w w której ostatnio czasem bywam są w menu żabie udka.

Ale ciągle się waham czy spróbować czy nie:)

Odwagi mi cus brak.

Grześ

poldek34 — Thu, 10 Sep 2009 20:40:14 +0000

tecumseh

żabia perspektywa

Cus te żaby mają w sobie:)

Francuza trzeba zapytać, :-))))

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

A w teorii literatury jest z kolei tzw.

tecumseh — Thu, 10 Sep 2009 20:15:44 +0000

żabia perspektywa

Cus te żaby mają w sobie:)

Grześ

poldek34 — Thu, 10 Sep 2009 11:25:57 +0000

.. a w temcie żaby: słyszałem, że jak żabie “chwyci się” zapalonego papierosa to ciągnie aż pęknie.

To w sumie też obrazuje nałóg.

Jest też w duchowości “mechanizm żaby”: tzn. na chwilę na “powierzchnię” i na powrót do błota z którego wylazła.. .

Pozdrawiam!

p.s.
Biedne te żaby.. – może lepiej je zjadać wzorem francuzów miast pozwalać im się ugotować, pęknąć czy też taplać w błocie.. .

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Poldku, no właśnie

tecumseh — Wed, 09 Sep 2009 14:03:51 +0000

ta sytuacja z tą żabą pokazuje znakomicie oddziaływanie zła np. nałógów i wielu innych rzeczy.
W sumie więc trochę nie na temat ją wrzuciłem, ale co tam:)

pzdr

Grześ

poldek34 — Tue, 08 Sep 2009 20:15:46 +0000

tecumseh

Chodziło w sumie o to, że jak wrzucisz żabę do gorącej wody, to wyskoczy, ale jak woda będzie zimna i będziesz wolno ją podgrzewał, to się ta żaba ugotuje.

Hm, napoisałem to i stwierdzam, że nie pasuje:)

z tą żabą to nieźle. Znaczy się człowiek ze wszystkim może się “oswoić” – jak żaba, która nie wiedząc o tym ugotuje.. .

Dobra puenta do taktyki działania złego wobec człowieka… .

Pozdrawiam!

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Przeczytałem,

tecumseh — Tue, 08 Sep 2009 19:17:04 +0000

dzięki za komentarz, do linka zajrzę.

tak troche nie apropos chyba ale jednak mi się skojarzyła pewna przypowieść z deMello, trochę do marazmu, stagnacji, pustki i radykalnych rozwiązań to można przyrównać.

Chodziło w sumie o to, że jak wrzucisz żabę do gorącej wody, to wyskoczy, ale jak woda będzie zimna i będziesz wolno ją podgrzewał, to się ta żaba ugotuje.

Hm, napoisałem to i stwierdzam, że nie pasuje:)

Nie wiem czy wiesz, o co mi chodzi, ale tak mi się napisało.

Zresztą zmęczony jestem:)

W każdym razie podoba mi się pomysł podcinania winnej latorosli:0, znaczy czasem radykalne rozwiązania sa potrzebne,.

pzdr i sorry za chaotyczność.

Grześ

poldek34 — Tue, 08 Sep 2009 13:03:52 +0000

..gdy pusta permanentna jest.

Powiem, że z człowiekiem( nie wiem czy każdym ) jest tak, że nie znosi “braku ruchu” czyli braku rozwoju.. . Zarówno tego powszedniego jak i tego długofalowego w sensie materialnym i duchowym.

Można to porównać z wodą w stawie. Jeśli brak ruchu, w wodzie namnażają się różne glony, itp. Albo do wody w wazonie. Gdy jej nie wymienisz i nie nalejesz świeżej to wiadomo jaki skutek: zapach, itp.
Albo do rośliny – np. winnego grona. Jak nie podetniesz to zdziczeje, będzie wydawać kiepskie owoce co prawda winogronowe ale o zmienionym nawet smaku, mniejszych owocach, itd.

Podobnie jest z człowiekiem. W jakiś sposób musi onwiedzieć kim jest a potem dokąd zmierza. A jak już to wie, to stworzy plan działania, życia: krótkoterminowy i długoterminowy aby dzięki temu “wiedział co podciąć i kiedy” gdy ten plan zaczyna się rozłazić.

Przypowieści odpowiedź na pytanie “kim się jest i dokąd zmierza” świetnie opisują w różnych obrazach:

- gospodarz który znalazł perłę, sprzedał wszystko i kupił tę ziemię gdzie ona się znajduje – zagubionej drahmie

nie przychodzi mi nic więcej na myśl ale przypowieści było więcej.

******

A pustka potrzebna jest bo jest jak nadejście czasu “podcięcia winnej latorośli”, “wymiany wody w dzbanku w kwiatach”, to jest właśnie ten moment w życiu.. .
W tym znaczeniu pustka jest wpisana w życie człowieka. Bo gdyby jej nie było nie trzeba byłoby nic zmieniać w swoim życiu.. . A ona własnie popycha nas do przodu.
A w sensie duchowym – wydaje mi się – jest tak, że “... im więcej GO masz, tym więcej pragniesz.. . “ Człowiek źle znosi świadomość oddalenia się od Boga gdyż nie może już wypełnić niczym pustki jaka powstałą po usunięcia Go na “bezpieczną odległość”.

Może być jeszcze inaczej. Sam Bóg wybierając sobie duszę którą szczególnie ukochał “daje pustkę” by ją zapełnić po zwróceniu się duszy ku Niemu. Ten kto nie doświaczył pustki, nie doświadczy jej napełnienia.. . Pustka w sensie duchowym jest więc czasem darem – gdy ducha jest ok. wobec Boga a mimo to odczuwa pustkę i gorycz. Takie poczucie przez wiele lat miała Matka Teresa z Kalkuty, i takie “zjawisko” dotyczy mistyków.. .

W ich przypadku można rzec – w pustce -ukazało się źródło łaski, świętości, mistyki.. . Ale oni wiedzieli kim są, wiedzieli kim są wobec Boga, stali się ludźmi wiernymi Bogu mimo pustki.

A niektórzy mówią, że wiara w Boga jest interesowna bo daje “poczucie” bezpieczeństwa.. . A guzik prawda gdyż można być wierzącym i doświadczać pustki i bezsensu mocniej niźli niewierzący gdyż żyć ze świadomością bliskości Dobrego Ojca ale bez żadnych “uniesień i profitów” z tego tytułu niekoniecznie każdy potrafi.

Pozdr.

Fajnie pisze: http://987654321.salon24.pl/123982,przeplywy-milosci-i-obfitosci-14

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Poldku,

tecumseh — Mon, 07 Sep 2009 21:31:03 +0000

przeczytałem jeszcze raz, pieknie napisane to jest.

Acz oczywiście sobie powątpiewam, piszesz, że pustka jest potrzebna, ale jak ona taka permanentna jest?
I tak nie wiadomo czemu?

A w ogóle to zamawiam przynajmniej cotygodniowe rekolekcje twoje:)
Znaczy raz na tydzień wpis dla wątpiących i szukających:)
I wypalonych.

Co ty na to?

Takie uduchawianie tej internetowej przestrzeni a konkretnie TXT.

P.S. trochę sobie oczywiście żartuje, bo wiadomo, że czasu brak itd, ale to tylko trochę w sumie.

pzdr

TXT - Komentarze do notki "&quot;Effatha!&quot; - poldka receptura na wypalenie i zmęczenie życiem.. ."

Grześ

Hm, czytałem

w kwestii żab

Meldunku o żabach ciąg dalszy:)

Grześ

Gre,

Grzesiu

No i wypiłem to piwo:)

Panie Igło,

Igła

No nadale nie rozumiem

Grzesiu

O, to przeczytam jesczzo raz,

Dajcie spokój tym żabom :)

Poldku, no może sie odważę

Grześ

A Francuz odpowie że udka

Grześ

A w teorii literatury jest z kolei tzw.

Grześ

Poldku, no właśnie

Grześ

Przeczytałem,

Grześ

Poldku,

TXT - Komentarze do notki ""Effatha!" - poldka receptura na wypalenie i zmęczenie życiem.. ."