TXT - Komentarze do notki "Jak się uczyć języka nie tylko niemieckiego - poradnika mojego część druga (wstęp nudny i teoretyczny)"

a dziękuje za polecenie

tecumseh — Mon, 30 Jul 2012 09:16:01 +0000

pozdrawiam.

Panie Grzesiu!

jjmaciejowski — Fri, 15 Jun 2012 12:31:42 +0000

To nie jest uzupełnienie. To jest moja koncepcja nauki języka. Zero gramatyki i nauka wyrażeń czy pojęć a nie słówek.

Mam dla Pana na szybko dwie zagadki:

Proszę podać znaczenie słówek angielskich:

on, in, cup, mug.

Pozdrawiam

Szybka nauka niemieckiego

vovk — Fri, 15 Jun 2012 10:03:46 +0000

Polecam ten bezpłatny kurs internetowy języka niemieckiego. To taki niemiecki w pigułce – trochę ważnego słownictwa, podstawy gramatyki i co najważniejsze – porady, jak tanio dojechać do Austrii i jak się szybko uczyć niemieckiego w codziennych sytuacjach (np. słuchając radio internetowe, korzystając z materiałów dostępnych w sieci) http://porteuropa.eu/portal/nauka-jezykow/3892-bezplatny-internetowy-kur...

Wasyluzły,

tecumseh — Mon, 14 Sep 2009 21:22:26 +0000

większość osób studiujących filologię (i to nie tylko tych z dużych miast i ośrodków akademickich) wyjeżdża za granicę i na stypendia (mięsięczne, 3-miesięczne, semestralne) czy jako au-pair czy do pracy w wakacje.

Nie jest to niczym nadzwyczajnym więc.

re: Jak się uczyć języka nie tylko niemieckiego - poradnika moje

wasylzly — Mon, 14 Sep 2009 21:09:43 +0000

o wlasnie Pan Jerzy ladnie to ujal – roznice miedzy znajomscia jezyka, fatyczna praktyka. Wlasnie kazdy szanujacy sie student na zachodzie odbywa podczas studiow -obowiazkowy semestr zagraniczny, potem 6 miesieczna zagraniczna praktyke zawodowa – najczesciej anglojezyczny,o ile pochodzi z germanskigo kregu kulturowego. O ile jezyk angielski w tym kregu jest prawie druga muttersprache -ludzie swiadomi – jada na 6/12 miesiecy do kraju gdzie te umiejetnosci moga szifowac na codzien,w sklepie, na campusie,na uczelni.

Wracaja do krajow pochodzenia z praktyczna pewnoscia poslugiwania sie jezykiem w wort und schrift. Czy w Polsce, ktos moze sobie pozwolic na semestr zagraniczny w usa ? w australii ? Ale przeciez jest blizej do Szwecji, czy filandii. Blad nauczanie lezy w zubozeniu calego systemu nauczania w kraju, ktory jest uzalezniony od poziomu lektorow -ci ktorzy wyjerzdzaja do krajow jezykow,ktore nauczaja li tylko na urlop -oczywiscie nie zapewniaja zadnej kompetentnej obslugi potencjalnych odbiorcow uslugi. To mechanizm i rutyna tzw.humanistow, gdy np.tacy ludzie ja ja z tytulem inzynierskim zachodniej uczelnii – stawiaja wymagania takie jakie stawia dzsiejsze szybkie zycie -schnell, effektiv, perfekt.

Grüss Gott
-wz

Panie Grzesiu!

jjmaciejowski — Mon, 14 Sep 2009 04:51:42 +0000

Trick polega na tym, że „on a bus” znaczy „w autobusie”, zaś „in a picture” to „na obrazku”. „Cup” to zazwyczaj filiżanka, zaś „mug” to kubek. Niemniej w Warsie podają Panu herbatę w kubeczku jednorazowym, czyli „cup”. To jest właśnie problem, o jakim mówię. Słowo nie ma znaczeń. Słowo jest symbolem pojęcia kryjącego znaczenie. Znajomość języka, to znajomość tych znaczeń ukrytych, a nie reguł opisujących je w sposób formalny.

Pozdrawiam

Panie Jerzy,

tecumseh — Sun, 13 Sep 2009 19:30:02 +0000

zgadzam się z koncepcją:), a właściwie zgadzma się z jej drugą częścią.

Co do zagadek, niestety mój angielski jest słaby, ale spróbuję:)

(acz oczywiście podejrzewam, że znaczen one moga mieć mnóstwo lub kilka)

on -na, po,
in- w, (ale pewnie nie tylko)
cup -filiżanka(?)
mug- nie znam tego słowa

+

tecumseh — Sun, 13 Sep 2009 18:41:54 +0000

jjmaciejowski

Cała zabawa polega na tym, że z nauką języków jest tak jak ze wszystkim. Nie ma jednego dobrego sposobu. To co jest świetne dla Pana, nie musi być świetne dla mnie.

100 proc zgody, piszę o tym w każdym odcinku:)

jjmaciejowski

Co do nauki gramatyki, to jest to zbędne obciążenie. Szczególnie, że często formułowane przez naukowców zasady nie mają niczego wspólnego z rzeczywistością języka.

I tak i nie.
Jeżeli nauka gramatyki nie ma przełożenia na praktykowanie w tym języku (pisanie, mówienie itd), to nie ma sensu.
jeżeli jest odpowiednio i umiejętnie powiązana,to ma.

jjmaciejowski

iMyślałem, że jako znawca problemów z językiem „obcym”, wpadnie Pan na to, że jest różnica pomiędzy pojęciem i słowem. Stąd, gdy mnie uczniowie pytają o znaczenie jakiegoś słowa, to mówię: „W tym kontekście, to słowo znaczy…”.

Trafia pan w sedno, aż się sobie dziwię, że o tym nie napisałem.

Tu jest kolejny problem, szczególnie dla początkujących.
Znaczy nie uczenia się słów w kontekstach, tylko hasłowo, że to znaczy to, (a np. brak wiedzy jaką rejestr stylistyczny ma to słowo, czy jest potoczne, oficjalne itd)

Wielu uczniów też nie umie sie posługiwać słownikiem (zresztą wiele słowników jest nie do końca dobrz eopracowanych) i np. biora pierwsze znaczenie słowa i piszą je, nie sprawdzając czy w tym kontekście czy w tej kolokacji (stały związek wyrazów) moż eono się znaleźć.

Dziękuję za uzupełnienie

Pozdrawiam.

Panie Grzesiu!

jjmaciejowski — Sun, 13 Sep 2009 18:06:40 +0000

Cała zabawa polega na tym, że z nauką języków jest tak jak ze wszystkim. Nie ma jednego dobrego sposobu. To co jest świetne dla Pana, nie musi być świetne dla mnie.

Co do nauki gramatyki, to jest to zbędne obciążenie. Szczególnie, że często formułowane przez naukowców zasady nie mają niczego wspólnego z rzeczywistością języka.

Myślałem, że jako znawca problemów z językiem „obcym”, wpadnie Pan na to, że jest różnica pomiędzy pojęciem i słowem. Stąd, gdy mnie uczniowie pytają o znaczenie jakiegoś słowa, to mówię: „W tym kontekście, to słowo znaczy…”.

Pozdrawiam

Wasylu, ja nie kojarzę,

tecumseh — Fri, 11 Sep 2009 21:18:32 +0000

znaczy nie wwiem, co by to miało znaczyć, choć każd esłowo oddzielnie jest banalne, ale konstrukcja dziwczna.
Najbardziej dziwaczne (i prawie nieużywane) konstrukcje w niemieckim to Futur II, jeśli chodzi o czas, brzmi to tak:
np.

Ich werde gemacht haben
Jakby dołożyc jeszcze modalny alo zrobic passiv z modalnym w zdaniu podrzednym, to wyjdzie potworek, ale też nie taki, jak ty napisałeś.

pzdr

Przepraszam,ze przepraszam

wasylzly — Fri, 11 Sep 2009 20:55:46 +0000

czy istnieja np.taka forma.

“Ich habe es machen werden sollen gehabt “?”

za krotkka odpowiedz bede wdzeiczny.

-wz

Oj, wsaylu, namotałeś i zamieszanie w twoim komentarzyu, że hej,

tecumseh — Fri, 11 Sep 2009 20:41:34 +0000

acz kilka rzeczy trafnych, np. że gadac trza, błędy są naturalne, wyśmiewanie się z prób gadania kogoś w obcym języku (nawet jak to Tusk) słabe jest itd

Co do kursów językowych, tu różnie bywa.
Napisze o tym wkrótce, szczególnie o kwestii native speakerów

Znajomość niemieckiego w Bawarii jest bardzo dobra, tylko że to jest odmiana niemieckiego zwana “bayrisch” i de facto od Hochdeutscha się ona troche rózni.

O, dobrze że mi przypomniałeś, może zahacze o kwestię dialektów w sumie kiedyś:)

Gre

tecumseh — Fri, 11 Sep 2009 20:37:09 +0000

to w sumie mogłaś na romanistykę iść:)

To co piszesz o ammie i angielskim, kojarzy mi się z ciekawym fargmentem z autobiografi Eliasa Canettiego (zresztą polecam ten cykl autobiograficzny jego), jak matka go uczyła niemieckiego:)

Była to dla niego trauma, ale wyszło, że niemiecki znał świetnie i nawet stał się językiem, w którym Canetii pisał. Choc jego język ojczysty to było ladino, a od 1938 mieszkał aż do lat 70-tych w Wielkiej Brytanii.

Co do ostatniego zdania, tak, bardzo prawdopodobne, akcent, intonacja, wymowa, to wszystko łątwiej im przychodzi.
(Ja akurat w tym cienias jestem)

Gdyby nie te der die das -to bybyly Niemce z nas

wasylzly — Fri, 11 Sep 2009 15:36:17 +0000

Szanowny Panie Grzesiu,
ciesze sie ze Pan otworzyl taki interesujacy watek, ale jak widac nieuctwo, wstyd, tumiwisizm -jest jakby domena leniwych Polakow. Poruszyl Pan cenne uwagi, ale wlasciwie to np. dla tych z Blogmedia24.pl to czarna magia. Jezeli Polacy czytaja pol ksiazki na rok, trudno bedzie rozgrzac do czerwonosci -polska mysl intelektualna, boz cokolwiek niewladna we swoim patriotycznym belkocie, a coz dopiero w tym, ktorym na dzien dobry Jaro podaje noge, czy zna ze spluwaczek na peronie we frankfurcie.
Ja sobie tak mysle, leni do nauki jezyka moze zmusic tylko KONIECZNOSC, poniewaz taka nie zachodzi, trudno liczyc na poruszenie ospalych i z nautry ociazalych do jakiegos wiekszego wysilku umyslowego.
Blokada polska jest wszedzie obawiany wstyd – mysla ze jak sie nawzajem wysmiewaja z siebie w kraju, takoz jest i za granica. Jezeli juz zapisuja sie na jakis kurs jezyka -chca byc perfekcyjni, nawet jak autochtony -beda starac sie rozmawiac i pisac w 2 czy 3 czasie perfekt – skladni na wymarciu i praktycznie nie majacego zastosowania w mowie, czy pis -owinii -mowy “potocznej”. Polacy leniwi purysci -beda sie wysmiewac nawzajem z kazdego zle postawionego przecinka, czy odmiany przypadku – ten sposob zachowania jakzesz podkreslil Wodz Polski – 160 cm w kapeluszu, gdy Tusk spelnlal swoj obowiazek witajac w angielszczznie gosci.

Zostal natychmiast skarcony smichem i emocjonalnymi gestami, przez facia, ktory w zadnym jezyku ani me,ani be -czy to nie typowo polskie ?

Tymczasem zycie jest cakiem inne i stawia inne wymagania -aby poznac jezyk nalezy go porostu uzywac, obojetnie jak ale starac sie mowic,pisac,czytac i myslec w owym jezyku, pomaga czytanie prasy w necie,sluchanie obcojezycznej telewizji. Kurys jezykowe NIC nie daja -ucza jezyka literackiego, a gdy facio zacznie juz z tym habe werden gehabt – przecietny Niemiec patrzy na niego jak na wariata.
Nauka niemieckiego w Polsce -to sztuka dla sztuki,jezyka literackiego,balastu grmatyki nie do przebicia -tak ze facio, aby cos zamowic u rzeznika,zanim posklada w glowie regulki,przypadki,do tego dopasuje odpowiednia mimike, moweraki i nog – to moze tak wyjsc ze go wypchna z kolejki -nie Niemcy ci sa nadzwyczaj pomocni i kulturalni, ale np. Polacy swym smiechem i parskaniem.

I powiedzmy sobie szczerze – niejedn Niemiec, gdy pisze cus do urzedu, pismo ma malo wspolnego z poprawnoscia pisownii, a znajomosc niemieckiego na Bawarii to temat osobny na inna notke.

W kazdym razie temat fajny und ich bin schon sehr gespannt, wie es weiter gehen wird;-))))))))))))))))

Mit freundlichen Grüssen
-wz

Grzesiu

Gretchen — Fri, 11 Sep 2009 11:48:44 +0000

Mój mózg w czasach licealnych został skutecznie wyprany językami.

Łacina, francuski w zakresie rozszerzonym, co się przekładało na sześć godzin tygodniowo i włoski, który moja klasa miała zamiast rosyjskiego. Włoskiego mieliśmy normalną ilość godzin, czyli dwie tygodniowo.

Rozumiesz więc, że francuski pędził niczym struś, a włoski ledwie dysząc starał się go dogonić.
Trzeba jednak przyznać, że przy galopującym francuskim, włoski był dziecinną igraszką. To prosty język jest i bez udziwnień.

Z tych czasów mam wdrukowane do dzisiaj fragmenty tekstów rozmaitych…

Z łaciny, to do dzisiaj powiem używając heksametru Aurea prima sata est aetas…

Z włoskiego początek pierwszej czytanki, z książki L’italiano per tutti “sono liberi questi posti?”.

Francuski to była sama poezja, dzięki naszej nauczycielce, która była w swojej makabrycznej nieznośności cudowna po prostu (są więc cudowni nauczyciele).
Kiedy wyglądaliśmy z klasy, już po dzwonku na lekcję, z nadzieją, że może jednak dzisiaj jej nie ma i nas na tym przyłapała, tonem czarownicy z błąkającym się straszliwym uśmiechem mamrotała j’arrive, j’arrive . :))

Przez pół życia moja Mama, próbowała mnie prośbą i groźbą zmusić do uczenia się angielskiego, do którego mam organiczną niechęć. Zaczynałam ileś razy i rezygnowałam kiedy szło mi zbyt łatwo i nachodziły mnie mdłości.

Efekt dzisiaj jest taki, że najlepiej mówię po angielsku. Ot, jakiś kolejny paradoks życia.

Natomiast w wymowie niektórych słów, zawsze pierwszy rzuca mi się francuski.
Dla na przykładu: impossible.
Drugi na przykład to tytuł pierwszego Bonda z Craigiem. Dla mnie to casino zawsze będzie rłajal i koniec.

Mam takie spostrzeżenie, ale nie wiem na ile trafne, że osoby z dobrym słuchem muzycznym szybciej i łatwiej uczą się języków.