TXT - Komentarze do notki "Migawki (2). Gdzie Bóg chowa głowę w piasek"

Szanowna Gretchen

marekpl — Fri, 18 Sep 2009 17:11:49 +0000

dziękuję bardzo za takie wyróżnienie mojego skromnego wpisu
Usmiecha mnie Pani, nie pierwszy raz

Grzesiu i Panie Jerzy!
Również i Wam serdecznie dziękuję

Pani G…!

jjmaciejowski — Fri, 18 Sep 2009 06:20:18 +0000

Dzięki Bogu i rodzicom, nie jesteśmy jednakowi i niech tak zostanie.

Pozdrawiam

Marku,

tecumseh — Wed, 16 Sep 2009 20:54:46 +0000

rozmówki się rozwineły, bo czemu miałyby sie nie rozwinąć:)

To lubie na TXT, że w sumie zupełnie nieprzewidywalne to jest, który tekst wywoła lawinę komentarzy, a który nie, czesto się zastanawiam od czego to zależy.

A poza tym jak patrze na TXT w ostatnich dniach, to sparafarazować Twaina mam ochotę:

Pogłoski o mojej smierci sa mocno przesadzone (Maszyna TXT:))

P.S. Mam wrażenie, że nie gniewasz się za mą spamerską więc nie na temat do końca aktywność, ale to w sumie mój znak rozpoznawczy:), no i zawsze możesz się odwdzięczyć kiedyś, komentując dużo mój tekst jakiś:)

Szanowni Państwo

Gretchen — Wed, 16 Sep 2009 20:54:45 +0000

Po pierwsze to chciałam powiedzieć, że ten zgrzyt jest właśnie tym czymś, co dla mnie tworzy ten tekst, czyni go wyjątkowym.

Po drugie, do Pana Jerzego: pięć dni w tygodniu wstaje Pan w nocy i nie marudzi? Ja bym marudziła, nawet nie wiem czy kiedykolwiek bym przestała. :)

Panie Jerzy,

tecumseh — Wed, 16 Sep 2009 20:50:34 +0000

pan to w ogóle (bo nie wiem czy pan wie, ale jednym z moich hobby jest zwracanie uwagi na czasy wpisów i komentarzy tekstowiczów) o dziwnych porach aktywny jest:)

Z takich osób, co pisały np. o 5 rano komentarze czy teksty to pamietam jeszcze Zenka (on chyba wstawał przed 4-tą:), wyrusa (ten to chyba czyta do rana), RRK (też nocny marek z pani Renaty).

Za to ja to tak dłużej niż do 3 chyba w internecie nie dotrwałem:), a jedyny komentarz w życiu, kóry napisałem na TXT o 5-tej, to było jak umierałem na grypę, kaszlałem cąłą noc, wszystko mnie bolało i stwierdziłem, że miast spac, to trzeba na TXT popisać:)

Szanowni Państwo!

jjmaciejowski — Wed, 16 Sep 2009 20:46:48 +0000

Proszę się nie chwalić, bo ja przez pięć dni w tygodniu wstaję o 4:15 i nie marudzę. (Na polski czas jest to 5:15, ale to niczego nie zmienia.)

Pozdrawiam

Panie Jerzy,

tecumseh — Wed, 16 Sep 2009 20:45:13 +0000

trafna uwaga, miałem też o tym napisać.

Znaczy zgrzyt w tekście Markowym jest.

Pewnie świadomy, ale też zacząłem czytać, w klimat się wciągnąłem już, a tu końcówka taka inna, brutalna, to pana porównanie całkiem adekwatne.

Troszkę koncept tekstu i ten zgrzyt między niewinnością a jej utratą skojarzył mi się z “Pierwszym krokiem w chmurach” Hłaski.
Też zresztą Marka:)

Pozdrawiam.

No i jak

marekpl — Wed, 16 Sep 2009 20:27:20 +0000

się rozmówki nam tutaj rozwinęły ;)
Tak świadomy a Twoje porównianie Grzesiu … s u p e r ! w samą dyszkę

Grzesiu

Gretchen — Wed, 16 Sep 2009 20:23:42 +0000

To czekam.
Sama wstaję jutro o piątej (!!!!) więc rozumiem…

Gre,

tecumseh — Wed, 16 Sep 2009 20:20:08 +0000

napiszę zaraz o tej książce w komentarzu pod jednym moim tekstem, znaczy w HP kulturalnym, który zamarł więc go wskrzesić należy, bo na nowy tekst w blogu nie mam weny, a jutro trza mi wstać o godzinie masakrycznie koszmarnej czyli 5.30 najpóźniej:(

A do domu wrócę o godz. 19 )wprawdzie między jedna praca a drugą 4 godziny przerwy ale i tak nie mam co robić wtedy:(

Ale za 10 min o książce będzie więcej.

Grzesiu

Gretchen — Wed, 16 Sep 2009 20:10:56 +0000

Piękna recenzja.

Przeczytam z pewnością. Może jutro kupię w księgarni, bo przede mną podróżniczy weekend.

Dziękuję, bardzo lubię takie książki.

Panie Marku

Gretchen — Wed, 16 Sep 2009 20:08:05 +0000

Proszę bardzo, polecam się na przyszłość. :)

Panie Marku!

jjmaciejowski — Wed, 16 Sep 2009 19:51:13 +0000

Szczerze mówiąc, za bardzo kontrastuje mi nastrój pierwszej części z publicystyką zakończenia. Jagbym poślizgnął się na g… podczas masszu z głową w chmurach.

Pozdrawiam

Życie to przegrywanie, zycie to wygrywanie,

tecumseh — Wed, 16 Sep 2009 19:37:19 +0000

troche na temat, troche nie, piękną książkę przeczytałem dziś.
Nazywa się “Samira i Samir”.
Autorka to Siba Shakib, urodzone w Iranie, a cz chyba z pochodzenia Afganka.

Tak mi się skojarzyło z dyskusją Gre i Marka.

Ksiązka, która każe marzyć, dążyć, żyć, wybierac dobrze czy źle, ale iść dalej.
O byciu wolnym ona jest i o tym, by iść swoją drogą.
Nie drogą tradycji, rodziny, konwenasów, konwencji, religii itd

Piękna rzecz, może napisze o niej więcej, niestety ją oddałem dzis do biblioteki, więc nie zacytuję nic, acz cos mi sie kojarzy na temat tego, czy człowiek ma wpływ na swoje zycie czy nie.

W każdym razie polecam wszystkim.
Krótka recenzja acz nie oddaje klimatu jest tu:

http://www.granice.pl/recenzja.php?id=5&id3=1002

Szanowna Gretchen

marekpl — Wed, 16 Sep 2009 19:36:09 +0000

dziękuję za wyczerpującą wypowiedź.
PS
Do mojej głowy nawet cień myśli o jakiejś Paninej głupocie mi nie wpadł :)

Panie Marku

Gretchen — Wed, 16 Sep 2009 19:31:16 +0000

Sam Pan zauważył, że jak już na coś wpływu nie mamy, to zawsze jeszcze pozostaje wybór czy tę sytuację zaakceptujemy, czy nie.

Nie chodziło mi o to, że wszystko i zawsze zależy od nas. Taka durna to nie jestem, a i też za wiele razy waliłam głową w mur, by takie herezje ogłaszać.
Oczywiście, że wielokrotnie znajdujemy się w sytuacjach, których za nic nie chcieliśmy, albo przeciwnie bardzo czegoś pragnęliśmy i nic z tego.

W moim przekonaniu pozostajemy jednak wolni tak długo, jak długo głowa i serce mówią naszym własnym głosem.

Co do tytułu to całkiem mi się podoba, wcale nie uważam, żeby był obraźliwy czy niewłaściwy. Do tytułu czepiałam się u Pana Dariusza.

Pozdrowienia.

Panie Jerzy,

tecumseh — Wed, 16 Sep 2009 19:29:58 +0000

całym sobą:)
Jestestwem znaczy.
Wewnętrznym uśmiechem.

Moge jeszcze wymieniać:)

Panie Grzesiu!

jjmaciejowski — Wed, 16 Sep 2009 19:24:08 +0000

Ja rozumiem, że można pisać „cóś” zamiast „coś”. Ale „cuś”?!

A dnośnie Boga, to jestem ciekawy jak on się uśmiecha, skoro nie ma głowy…

Pozdrawiam

Tak

marekpl — Wed, 16 Sep 2009 19:14:15 +0000

masz rację.
Też mi się widzi i dokładnie idzie o tekst i jej głos

Marku,

tecumseh — Wed, 16 Sep 2009 19:09:03 +0000

ja w ogóle się uzależniłem od tej piosenki, tekst prosty, muzyka nic nadzwyczajnego, ale ma ona w subie cuś i moge jej słuchać cąły czas.

No i głos Renaty Przemy, jednej z ciekawszych rodzimych wokalistek tyż jest nie bez znaczenia.

I jeszcze Grzesiu

marekpl — Wed, 16 Sep 2009 19:04:36 +0000

tekst tej piosneczki idealnie koreluje z tekstem, itd.. :)

Grzesiu

marekpl — Wed, 16 Sep 2009 16:24:56 +0000

ot, przypadek wstałem wcześniej rześki i gotowy do pracy.
Ja też przed szóstą wstaję do pracy i powiem Ci w sekrecie, że mnie się chce wstawać. ostanio rzadko miewam lenia.. :)

Pozdrówka

PS
Co do Boga, to myślę bardzo podobnie jak Gretchen i Ty.

Brrrrr, co ty o 4.57 w necie robisz?

tecumseh — Wed, 16 Sep 2009 05:08:33 +0000

Podziwiam:)

Ja z trudem wstałem o 6.30 (jutro muszę o 5.30:(
No chyba że nie kłądłeś się spać, to rozumiem wtedy.

Marku,

tecumseh — Wed, 16 Sep 2009 05:07:16 +0000

pointa mnie zaskoczyła tak trochę:)

Ale pierwsza część taka klimatycznie romantyczna, że mi się z pewną piosenką skojarzyło, do której mam straszną sympatie, no.

A tytuł?

Ja mam podobne wrażenie jak Gretchen, znaczy nie wiem nic o głowie i o piasku, ale mam wrażenie, że Bóg się uśmiecha.
Najczęściej pewnie z politowaniem i pobłażaniem patrząc na to co wyrabiamy, ale jednak to uśmiech jest.

Dzięki za tekst.

Szanowna

marekpl — Wed, 16 Sep 2009 02:57:19 +0000

dziękuję za oba wpisy.

Cieszy mnie fakt, że tekst wywołał u Pani wspomnienia, a nadto śmiech.
Śmiech to zdrowie i takie tam:)

Jednak nie zawsze sami wybieramy. Niekiedy to los tak, a nie inaczej, rozdaje karty, że nie mamy w y b o r u.
Jedynym wyborem jaki mamy w sytacjach jakie za nas zrządzenie losu zdecydowało, to to, że możemy ową(e) sytacje zaakceptować lub z nie…

Pozdrawiam wcześnie porannie.

I jeszcze jedno. Tytuł nie jest prowokację, ani nie ma zadania obrazy.
Ot jest taki na miarę myślenia 15 latka, który zderzył się z pirwszą swoją miłością, a potem ujrzał to co ujrzał. 15 latek zadał sobie proste (nie całkiem) pytanie ;)