TXT - Komentarze do notki "Moja Droga Gretchen [11]"

Magia

Gretchen — Sun, 25 Oct 2009 18:01:41 +0000

Nie mogłam tak napisać przed , bo wiarygodności by nie było, a wizerunek trzeba trzymać mocno, coby się nie wyślizgnął. :)

Wytarganie za włosy wydaje się bardziej dramatyczne w przebiegu, zapamiętam.

Pozdrowienia, uściski, podziękowania.

Grzesiu

Gretchen — Sun, 25 Oct 2009 17:59:40 +0000

Zgadzam się z Tobą w całości i rozciągłości.

Piosenka smutna strasznie, strasznie smutna.

Pozdrowienia.

Moja Droga Gretchen

goofina — Sun, 25 Oct 2009 17:40:33 +0000

Następną razą trza koniecznie napisać, że natarłam Ci uszu i/lub wytargałam za włosy. ;)

Uściski serdeczne.

Krzyczeć nie ma sensu,

tecumseh — Sun, 25 Oct 2009 16:54:10 +0000

czasem najbardziej drażniące są takie porady w stylu “weź się w garść” itd, czasem trza coś innego, no, choćby obecnośći, wspólodczuwania, przytulenia się itd

Zrozumienia.

Bez porad, pocieszania itd

Zresztą prawdziwi przyjaciele jak są obok, to wiedzą, co trza.
W sumie, acz nie zawsze.

A Nosowska?

No mam tak samo, jak jej słucham i jak ją czytam.
Bliskość jakaś jest totalna.

A fraza, fakt, cudowna,od zawsze mnie zachwyca.
Tak jak i to, acz i smuci w sumie:

Panie Marku

Gretchen — Sun, 25 Oct 2009 10:16:44 +0000

Jest wiele rzeczy, które możemy sami sobie zrobić, a które z pewnością nie będą nam dobrze służyć. Jedną z nich jest wmówienie sobie, że jest się silnym i twardym tak, że nic nas nie ruszy.
Moim zdaniem nie w tym rzecz, bo nie ma ludzi tak silnych, by nie znalazł się jakiś podmuch, który spróbuje nas zmieść z powierzchni.

Udawanie jest tylko pozorną siłą. Jest jak zbroja, pod którą kryje się przestraszony człowiek. Zbroja, to nie my.

Siła nie istnieje bez słabości, bez chwil, którym oddajemy swoje zwątpienie, niepewność, rozpacz, pytanie co dalej? .
Istota tkwi w tym, żeby przetrwać. Żeby umieć przetrwać.

I pewnego dnia stanąć twarzą do słońca, poczuć to bezpieczne ciepło, uśmiechnąć się mając poczucie, że znowu udało się wygrać ze sobą.

Zadzwonił wczoraj do mnie przyjaciel, mówię mu, że staram się nad sobą nie użalać, a on mi na to ale czasem trzeba się nad sobą użalić . Ma rację, ma rację.

Moja siła czerpie energię z takich okresów, w których jest mizernie, kiedy chowam się w siebie, lecz nieustannie szukam, jakby podświadomie, drogi do słońca.
Nieporadna, Szanowny Panie Marku, to ja wcale nie jestem. Miałam kilka okazji, by się o tym przekonać. :)

Powiem Panu jeszcze, że człowiek, który sam nie doświadczył ciemności, nie jest przesadnie wiarygodny w mówieniu o sensie poszukiwania tego co dobre, ciepłe i jasne.

Dziękuję za Pańskie słowa.
Cieszę się, że odstąpił Pan od krzyczenia na mnie, bo Magia wczoraj wyczerpała limit, czym niejako wyręczyła Pana i innych chętnych. :)

Dobrej niedzieli.

Przemyslałem nocą

marekpl — Sun, 25 Oct 2009 08:21:12 +0000

była dłuższa niż inne – więcej czasu do poleniuchowania.
Szanowna Gretchen.
W wielu sytuacjach, to Pani swym mądrym słowem dawała innym nadzieję.
Pamiętam.
Myślę(myślałem) sobie: tak silna osobowość jest w stanie znieść wszelkie niedogodności jakie staną Jej na drodze.

Jednak kiedy czytam powyższy wpis (i inne też) zauważam ten dwugłos -to rozwarstwienie logicznej konsekwencji i zwyczajna życiowa nieporadność(?) wobec spraw zwykłych ludzkich, w które los wkomponowuje: wzniesienia, upadki, radości mniejsze i większe i.. dramaty.
Potem przychodzi czas na żal po stracie.
Solą życia są srebrzyste pasemka na włosach, i to nie od twojego stylisty-fryzjera, załamania na gładkim licu, spojrzenie zza klucza melancholii.
Solą życia jest odbicie w lustrze naszej duszy. Odbicie widziane w załamaniu perspektywy dobrego czasu,który leczy nas od środka.
Wiem, czuję i … nie nakrzyczę nie poradzę – weź się w garść
Nie będę filozofował, bo nie ma na to miejsca, a można łatwo wpaść w wazon pustosłowia
A po co?(...)
Poczekam na ten dobry czas

_____________________________
I wszystko jest już oczywiste

Zamotek :o

marekpl — Sat, 24 Oct 2009 22:13:16 +0000

Jakoś tak nijak. Ni w kij ni w drewno
Smutno :(
W sumie nie wiem czy, czy dobrym słowem pocieszyć, czy nakrzyczeć?
Pomilczę Szanowna Gretchen i nie pytam, czy Pani pozwoli
_____________________________
I wszystko jest już oczywiste

Gretchen

goofina — Sat, 24 Oct 2009 16:36:19 +0000

Nie powinno. :)
Koń mówił to, co chciał. Za co go chwalę.

Tymczasem pozdrawiam.

Magia

Gretchen — Sat, 24 Oct 2009 11:48:59 +0000

Jak sobie wyobrażę co koń Ci odpowiada, to od razu jakoś raźniej…

Grzesiu

Gretchen — Sat, 24 Oct 2009 11:43:18 +0000

Znów płakałam, wczoraj znów płakałam
Że nie umiem na skrzypcach grać

Cudne, po prostu cudne. Zdaje się, że Kasia Nosowska coś ma podobnie do mnie urządzone w głowie.
No, to ja jej nie zazdroszczę.

Nic? Zamotek?

goofina — Sat, 24 Oct 2009 06:21:35 +0000

A gdzie skleroza? Aaaa no tak… Jest! Nikt nie włączył odświeżania pamięci.

Zabieram marchewki i jabłka. Idę gadać z koniem.

Kurde!

Hm,

tecumseh — Sat, 24 Oct 2009 05:00:44 +0000

Znów płakałam, wczoraj znów płakałam
Że nie umiem na skrzypcach grać

Smutny utwór, ale jakoś zawsze on mnie podnosi na duchu w trudnych chwilach.

Pozdrawiam porannie.