TXT - Komentarze do notki "Biały kruk, czarny bocian"

Marku, a proszę:)

tecumseh — Wed, 18 Nov 2009 11:50:17 +0000

acz nie wiem za co.

pzdr

Nutko, Grzesiu

marekpl — Tue, 17 Nov 2009 21:51:56 +0000

Dziękuję :))

Pozdrawiam
__________________________________________
mnie już nic nie przeraża tak bardzo
wzrusza mnie płacz skrzywdzonego dziecka
i bezsilność złamanego człowieka.

Grzesiu :)

danutka — Tue, 17 Nov 2009 21:45:26 +0000

Ważne są słowa, płynące z serca…i to jest błysk ;) Tekst i wyczucie, tylko tyle i aż tyle !

Nutko, może trza konto na bloger zmienić?

tecumseh — Tue, 17 Nov 2009 20:05:00 +0000

Albo blog założyć:)

Albo redakcji zapytać, zresztą o gwiazdkowaniu tekst jest w sumie z dzisiaj, mozna znaleźć i się wczytać, what’s up:)

Nic to

danutka — Tue, 17 Nov 2009 19:56:20 +0000

Panie Marku, a mi gwiazdki nie działają :) Widocznie nie mam uprawnień , ale…
Pozdrawiam piszącego

Grzesiu

marekpl — Mon, 16 Nov 2009 07:55:42 +0000

dla mnie piszącego, w sumie i prawie żadnego

:)
wszędzie można natrafić na przysłowiowe czy to pająk, czy to menda… – fragment z klasyka ;)

Gnam do pracy, kręgosłup odpowiednio nagiąć
__________________________________________
mnie już nic nie przeraża tak bardzo
wzrusza mnie płacz skrzywdzonego dziecka
i bezsilność złamanego człowieka.

Marku, ale jak widzisz,

tecumseh — Mon, 16 Nov 2009 07:33:13 +0000

gwiazdek masz więcej niż komentatorów, ci co dali słabą ocenę, to milczą:)

Pozdro i olej gwiazdki, co to ma za znaczenie w sumie.

Tiaa

marekpl — Mon, 16 Nov 2009 07:22:06 +0000

bardzo świetne, a nawet niesamowite i dramatyczne też, wystarczy spojrzeć na gwiazdki :)
Ale nie dla ocen piszę. Gdybym dla nich pisał, to napisałbym coś o niczym

Serdeczności dla Szanownego Grona :))))))))))))))))))) lewe oko
:))))))))))))))))))) prawe oko
:-) uśmiech

Boże strzeż mnie przed fałszywymi przyjaciółmi, z wrogami poradzę sobie sam
__________________________________________
mnie już nic nie przeraża tak bardzo
wzrusza mnie płacz skrzywdzonego dziecka
i bezsilność złamanego człowieka.

Marku

poldek34 — Sun, 15 Nov 2009 23:48:41 +0000

tekst dramatyczny aczkolwiek tak skonstruowany, że optymista będzie myślał o dobrym zakonczeniu a pesymista o tym, że wróci.. i dokona tego co zamyślił.

Przyznam, ze przed czytaniem tego tekstu oglądnąłem sobie zdjęcia z mojego pobytu w okolicach Jeleniej Góry.. . Kilka zdjęć w małej wiosce ale ze smutnymi domami i wogole jakoś taka smutna okolica.. .
Twój tekst też taki smutny.. .

Jednak jego finał – jak dla mnie – przewidywalny. Z premedytacją zbudowałes napięcie by “obejść” narzucające się zakończenie “psem”. :-)))

Znaczy się, ja jestem optymista pomimo smutnych zdjęć i smutnego tekstu. Optumistą co do jego zakończenia, no!

pozdrawiam!

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Panie Grzesiu!

jjmaciejowski — Sun, 15 Nov 2009 22:49:00 +0000

A od czego a Pan wyobraźnię?

Pozdrawiam

Marku,

tecumseh — Sun, 15 Nov 2009 22:07:17 +0000

przeczytałem, świetne choć przytłaczające strasznie.

Będzie ciąg dalszy czy to tylko taka miniatura?

Bo mogłoby się jeszcze pewnie rozwinąć.

Znaczy albo prequel albo sequel bym przeczytał i dowiedział się chociaż co bohatera do takiej decyzji skłoniło i w ogóle bliżej go poznał.

A w ogóle tak mi się skojarzyło:

Hm, przeczytam jak mnie oczy boleć przestaną:)

tecumseh — Sun, 15 Nov 2009 18:16:21 +0000

ale czuje, pobieznie przejrzawszy, że dobre i mroczne, więc lepiej nocą czytać pewnie.

Pozdrawiam.

Panie Marku!

jjmaciejowski — Sun, 15 Nov 2009 16:55:03 +0000

Jak zwykle niesamowite!

Pozdrawiam

Obraz

danutka — Sun, 15 Nov 2009 13:38:33 +0000

“Odrodzenie w plenerze”. Jakże smutne musiały być oczy PRZYJACIÓŁ, ale jakże pełne wiary – niezawodne w swojej obserwacji.
Pozdrawiam