TXT - Komentarze do notki "Wojna o obecność krzyża. Duszno tutaj"

Panie Jerzy...

abcalfanumeryczny — Mon, 30 Nov 2009 22:22:26 +0000

prosty przykład

Żonaty mężczyzna mówi do kobiety -jestem emocjonalnym kaleką, niedojrzałym uczuciowo narcyzem i liczę na to że ty jesteś ode mnie mniej inteligentna.
A w ogóle rodzice nigdy nie mieli dla MNIE czasu!

Tak pomijając duchowość, -mógłby powiedzieć.

POZDRAWIAM.

Pani(e) k24!

jjmaciejowski — Sun, 29 Nov 2009 06:25:07 +0000

Gdyby człowiek był automatem, albo miał tylko świadomą część psychiki, to nie byłoby problemu. W realnym świecie człowiek jest „aż tak „głupi””, że wie, iż należy postępować inaczej, a mimo to postępuje tak, jak postępuje. Prosty przykład. Żonaty mężczyzna ma ochotę spędzić noc z piękną dziewczyną. Jeśli powie jej na „dzień dobry”, jestem żonaty, to szanse na seks spadają gwałtownie. Czemu zatem to robi?

Pozdrawiam

z drugiej strony Panie Jerzy...

abcalfanumeryczny — Sat, 28 Nov 2009 22:00:07 +0000

człowiek nie jest aż tak “głupi” -też coś czuje, doznaje.

Być może za mało wiemy by trafić do człowieka!
Na pewno nigdy nie jest za późno no…łatwo nie jest

Pozdrawiam

Pani(e) k24!

jjmaciejowski — Sat, 28 Nov 2009 19:02:20 +0000

Zgadzam się z Panią/em. Dojrzałość trzeba wyrabiać w dziecku od najmłodszych lat. Wtedy jest szansa, że młody człowiek mając 15 czy 16 lat nie będzie wierzył we wszystko, co powiedzą w telewizji, a mówiąc prościej będzie dojrzały.

Pozdrawiam

Panie Jerzy!

abcalfanumeryczny — Sat, 28 Nov 2009 18:21:29 +0000

Tak. dobrze Pan pisze!
Ale współcześnie -ludzie nie zgłębiają doznania wiary. Są mocno zagubieni.
Ile razy to widać! co dzień !

By rozumieć to o czym Pan wyżej pisze, potrzeba trochę dojrzałości.
A skąd ludzie to mają wiedzieć – OD PANA Z TELEWIZORA? Chyba nie.

Pozdrawiam

Panie Marku!

jjmaciejowski — Sat, 28 Nov 2009 09:06:47 +0000

Ja niestety mam tak porobione, że szukam logiki w argumentacji. Dlatego czasem się zgadzamy, a czasem nie…

Pozdrawiam

Pani(e) k24!

jjmaciejowski — Sat, 28 Nov 2009 09:05:11 +0000

Wiara w Boga, to coś zasadniczo różnego od wiary w człowieka. Można nie wierzyć w Boga, niezależnie od wiary w człowieka. Można również wierzyć w Boga, a nie wierzyć w człowieka.

Zakładanie, że wiara w to, co mówi pani w telewizji jest tożsama z wiarą w sens życia i nagrodę po śmierci jest błędna logicznie. Użycie tego samego słowa nie powoduje opisu identycznego zjawiska.

Można żyć w przekonaniu, że dany jest nam czas od narodzin do śmierci, a potem nie ma niczego. Tyle, że takim ludziom jest ciężko i łatwo mogą wpaść w depresję.

Pozdrawiam

Panie Jerzy

marekpl — Sat, 28 Nov 2009 08:04:35 +0000

dokładnie tak.

Pozdrawiam :)
__________________________________________
mnie już nic nie przeraża tak bardzo
wzrusza mnie płacz skrzywdzonego dziecka
i bezsilność złamanego człowieka.

grześ -WIARA JEST ZAWSZE !

abcalfanumeryczny — Fri, 27 Nov 2009 22:58:03 +0000

I zawsze ma swoje oblicze. Albo uskrzydla albo niszczy.
Nic po środku nie ma.
Stąd WOLNY wybór!

I tożsamość.

To jest ryzykowna teoria. Ale. Im bardziej masz oczy otwarte i serce, tym bardziej wierzysz.
NIE MODNIE – CO NIE ?!

K24,

tecumseh — Fri, 27 Nov 2009 22:32:20 +0000

ale czemu sugerujesz (jeśli sugerujesz?) że ateiści w nic nie wierzą.

Wierzą w wiele rzeczy: w siebie,w innych ludzi, w człowieka, w zasady, w miłość, w dobro, w humanizm, w nicość itd

A i oczywiście można (nie) wierzyć w nic.

Acz w sumie trudno nie wierzyć w nic jak śpiew pewien zespół.

PROSZĘ PAŃSTWA!

abcalfanumeryczny — Fri, 27 Nov 2009 22:24:19 +0000

Nie można w nic nie wierzyć !!!

Ateizm, albo neutralność jest odjechaną bajką.
Nie rodzi się w trudnym, złożonym czasie.

I nie chciał bym doczekać morału TEJ bajki

Jeżeli w ogóle ktoś go powie !!!

@Poldek

Ziggi — Sun, 22 Nov 2009 20:29:27 +0000

Oczywiście – myślę, że temat został w zasadzie wyczerpany
Pozdrawiam.

Nie donos,

Pino — Sun, 22 Nov 2009 20:19:16 +0000

Donoso… taki Hiszpan, najpierw liberalny katolik, potem ultramontanin

Za monarchii lipcowej Francuzi zrywali se krzyże ze ścian

Zbigniew

poldek34 — Sun, 22 Nov 2009 20:12:11 +0000

Nie podzielam Pana sposobu widzenia zarówno kwestii Krzyża w szkole jak i wogóle kwestią zwyczajów i tradycji związanych z zapraszaniem przedstawicieli Kościołów na uroczystości Państwowe. W tym gdzie Pan widzi niezdrowe zasady współżycia ja widzę właśnie zdrowy objaw tego współżycia gdyż Państwo nie jest czymś ponad obywatelami ale ich emanacją.. .

Chyba nie ma sensu nasza dyskusja. Nasze stanowiska są tak różnobiegunowe, że niemożliwe jest zbliżenie. Poznałem Pana sposób widzenia – Pan poznał mój.

Na tym poprzestańmy.

Pozdrawiam.

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Pani Pino!

jjmaciejowski — Sat, 21 Nov 2009 20:28:38 +0000

Co to za artykuł i co to za donos?

Ludzie, wbrew pozorom nie zmieniają się za bardzo. Tacy, jacy żyli 180 lat temu, żyją i teraz, więc ówczesne spory powtarzają się i dzisiaj.

Pozdrawiam

Wiecie co,

Pino — Sat, 21 Nov 2009 19:27:53 +0000

czytałam dzisiaj artykuł Jacka Bartyzela o Donosie i doszłam do wniosku, że z naszymi wojenkami krzyżowymi jesteśmy spóźnieni prawie 180 lat :P

@Poldek

Ziggi — Sat, 21 Nov 2009 19:07:23 +0000

Dalej nic nie rozumiesz. Przestań proszę traktować szkołę publiczną jako miejsce, gdzie rodzice i nauczyciele uzgadniają pryncypia. Gdyby tak miało być, to mże np. w szkole publicznej, gdzie uczą się sami katolicy rodzice i dyrekcja mogliby uzgodnić, że z programu biologii wyrzucą nauczanie teorii ewolucji – no bo przecież jeśli nikt się nie sprzeciwia… ?

W szkole publicznej mają obowiązywać zdrowe zasady współżycia społecznego i eksponowanie krzyża jest niczym innym, tylko demonstracyjnym pokazaniem przez Państwo, że afirmuje określoną religię i związany z nią światopogląd. Zmusza ponadto, żeby uczniowie, którzy się nie zgadzają z taką demonstracją aktywnie wnioskowali o zdjęcie krzyża – występując niejednokrotnie przeciw autorytetowi nauczyciela i innym uczniom. Wątpię zresztą, żeby coś takiego odbyło się gładko – zapewne taki uczeń czy uczennica, która nie życzy sobie symbolu religijnego w klasie zostanie szczegółowo odpytana z powodów, skrytykowana i dobrze zapamiętana…

A ja nie poczuwając się do żadnych więzi z SLD akurat w tym przypadku posłanke Senyszyn całkowicie popieram. Podoba mi się też jej opinia o obchodach Święta Odzyskania Niepodległości zamieszczona na jej blogu:

Biskupi są dziś celebrytami na miarę Joli Rutowicz. Toteż, jak zwykle po 1989 roku, podczas uroczystości 11 listopada, było czarno od sutann. Fiolet miał odcień biskupi, a zapięte pod szyją były nie amaranty, ale koloratki.

Kler, niczym rzep, podczepił się pod Święto Odzyskania Niepodległości, choć w okresie międzywojennym biskupi zabraniali odprawiania w tym dniu mszy dziękczynnych, o które prosiły władze II RP, bo 11 listopada był dla nich dniem triumfu socjalisty Piłsudskiego. Odprawiano wówczas msze żałobne. Podobnie, jak za mordercę prezydenta Narutowicza.

Panie Staszku!

jjmaciejowski — Sat, 21 Nov 2009 05:21:38 +0000

Ja wyraźnie napisałem, że powieszenie krzyża powinno być decyzją rodziców i nauczyciela. Dlaczego zielonoświątkowiec czy mormon uczący w szkole ma to robić w sali z symbolem innej religii?

Natomiast nie byłoby problemu zdejmowania krzyży, gdyby powieszenie było uzgadniane przez nauczycieli i rodziców. Przecież wiadomo by było, że komuś krzyż przeszkadza na etapie rozważania czy powiesić i by go nie wieszano. W tych rzadkich przypadkach nie byłoby problemu.

Co do pani S. to nie ma o kim rozmawiać, więc spuśćmy zasłonę milczenia. :)

Pozdrawiam

Grześ

poldek34 — Fri, 20 Nov 2009 20:48:18 +0000

tecumseh

“Stąd w naszym kraju widok krzyża nikogo nie dziwił. Dziwił zawsze komunistów i teraz dziwi postkomunistów – oni wywołują ten temat. Wiec tyle na ten temat. “

Strasznie upraszczasz i jedziesz skrótem, niczym Igła czasem:)

Wiem – dziś jestem zmęczony i nie mam za bardzo siły na szczegółowy elaborat. jednak staram się istotę napisać.

Poza tym twierdzenie, że jak ktoś uważa, że symbole religijne nie powinny byc w miejscach publicznych, jest komunistą czy postkomunistą, jest zwyczajnie fałszywe.

Nawiązuję do kontekstu. Temat wywołała posłanka Szenyszyn i wezwała do zdejmowania Krzyży a wiadomo jaki rodowód ma SLD i jaki od zawsze ma stosunek do Katolików. Stosunek pragmatyczno-polityczmy. Kościół bedzie postrzegany zawsze wrogo poprzez stronnictwa prezentujace relatywizm pozbawiony pryncypiów w każdym zakresie, Gdyż pojecie dobra wspólnego jest postrzegane w kategoriach plemiennych a nie uniwersalnych.

Pozdrawiam/

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Poldku,

tecumseh — Fri, 20 Nov 2009 20:27:37 +0000

“Kompromisem dla mnie mogłoby być umieszczenie krzyża w sali nauki religii. A jeśli ktoś chciałby powiesić Krzyż w innym miejscu niech to uzgodni z innymi użytkownikami danej sali, danego lokalu. Źle by było gdyby ktoś wieszając krzyż nie brał pod uwagę zdania innych użytkowników sali.

Co Pan myśli o takim rozwiązaniu?”

Akurat bardzo sensowne, sam to proponowałem, krzyż w sali od religii, inna sprawa jednak, że nigdy nie ma tak, że jeden przedmiot odbywa się tylko w jednej sali, więc religia niekoniecznie musi odbywać się zawsze w sali od religii.

pzdr

Poldku,

tecumseh — Fri, 20 Nov 2009 20:25:17 +0000

“Stąd w naszym kraju widok krzyża nikogo nie dziwił. Dziwił zawsze komunistów i teraz dziwi postkomunistów – oni wywołują ten temat. Wiec tyle na ten temat. “

Strasznie upraszczasz i jedziesz skrótem, niczym Igła czasem:)

Poza tym twierdzenie, że jak ktoś uważa, że symbole religijne nie powinny byc w miejscach publicznych, jest komunistą czy postkomunistą, jest zwyczajnie fałszywe.

Panie Jerzy

poldek34 — Fri, 20 Nov 2009 20:18:05 +0000

jjmaciejowski

Tu raczej chodzi o zakres wolności. Czym innym jest, gdy nauczyciel wspólnie z rodzicami decyduje się zawiesić krzyż, bo wszystkie dzieci chodzą na religię, a wiele z nich bierze udział w życiu parafii, a czym innym jest krzyż zawieszony na polecenie odpowiedniego ministra.

Co Pan proponuje?

Religia i religijność jest sferą sacrum i nie powinna mieszać się z profanum. Tak jak państwo nie powinno interweniować w sprawie krzyżyków noszonych przez katolików, tak nie powinno interweniować w sprawie krzyży w szkołach czy innych miejscach publicznych. To powinno się rozgrywać pomiędzy użytkownikami tych miejsc. :)

To ciekawa propozycja. Ale wg mnie to nie metoda. Uważam, że większy nacisk należy położyć na aspekt wychowawczy szkoły a nie poszerzanie sfery profanum.

Myślę, ze zgodzi się Pan ze mną co do tego, że zachowywać się przyzwoicie trzeba niezależnie od tego jaki znak wisi na ścianie. Innymi słowy nie zawsze większość ma rację – mam na myśli większość reprezetująca profanum w zakresie braków w wychowaniu.

Natomiast użytkownicy tych miejsc decydują o tym – rodzice.

Powiem Panu szczerze, że dla mnie nie ma znaczenia czy w miejscu w którym przebywam wisi krzyż czy nie- jestem wewnętrznie zintegrowany i “mam go w sobie”. Nawet nie zwracam na to uwagi. U mnie w gabinecie w firmie nie ma krzyża i nie brakuje mi go.
Jednak szkoła to specyficzne miejsce. W mojej pracy nie ma gazetek szkolnych i wielu rzeczy które są niezbędne w szkole. Kompromisem dla mnie mogłoby być umieszczenie krzyża w sali nauki religii. A jeśli ktoś chciałby powiesić Krzyż w innym miejscu niech to uzgodni z innymi użytkownikami danej sali, danego lokalu. Źle by było gdyby ktoś wieszając krzyż nie brał pod uwagę zdania innych użytkowników sali.

Co Pan myśli o takim rozwiązaniu?

Pozdrawiam.

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Zbigniew

poldek34 — Fri, 20 Nov 2009 20:04:29 +0000

Co do systemu wartości jaki niesie Katolicyzm w odniesieniu do podstaw i postaw wobec Państwa nie budzi i nie budził wątpliwości. Stąd w naszym kraju widok krzyża nikogo nie dziwił. Dziwił zawsze komunistów i teraz dziwi postkomunistów – oni wywołują ten temat. Wiec tyle na ten temat.

W odniesieniu do symboli religijnych tak uważam, ze Krzyż i Katolicyzm ma ogromne zasługi dla Państwowości polskiej. Jednak nie ma dyskryminacji innych religii nie znam przykładów aby zdjęto w szkole ze ścian inny symbiil religijny.

Natomiast ateizm nie jest religią więc temat nie dotyczy, że tak powiem. Chyba, ze ateiści dażą do konfrontacji z ludźmi religijnymi. Ale w tym przypadku łamią reguły demokracji.

Pani która “powiesiła genitalia” na krzyżu na jednej z wystaw na swoją obronę powiedziała, ze krzyż nie jest opatentowanym znakiem którego w sztuce nie można używać. Skoro taka opinia artysty niewierzącego, to może ateiści w kontekście usuwania krzyża z instytucji publicznych mają jakąś fobię? Najdziwniejsze jest to, krzyż z genitaliami nie budził niesmaku i nie narusza norm społecznych a bez genitaliów ma zniknąć bo budzi złe odczucia?

Dla mnie to jakiś zabieg za którym kryje się agresja.

Pozdrawiam.
************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Panie Staszku!

jjmaciejowski — Fri, 20 Nov 2009 18:59:30 +0000

Pozdrawiam

Poldku

Ziggi — Fri, 20 Nov 2009 12:49:33 +0000

W szkole publicznej to państwo a nie rodzice decydują o tym, co wchodzi a co wisi a co nie wisi na ścianach. Dyskusja dotyczy szkół publicznych. W prywatnych – mogą decydować rodzice a nawet osobiście woźny – nic mi do tego.

W świetle tego, co napisałeś – wydaje się, że chcesz powiedzieć, że chociaż teoretycznie w szkole mogłby wisieć każdy symbol religijny, to jednak w praktyce tylko krzyż na tyle zasłużył się w dziejach Polski, że ma tam wisieć prawo. Bardzo zabawne. Brawo – 10 punktów za demagogię!

Drugą co do wielkości grupą społeczną w Polsce po Katolikach są niewierzący. Ale nie ma w planach nauczania przedmiotu “ateizm” – może szkoda?