TXT - Komentarze do notki "Na marginesie wojny "krzyżowej""

Jak można miec fałszywe - Panu Maciejowskiemu i Poldkowi

marrysk — Wed, 25 Nov 2009 15:50:11 +0000

Zwyczajnie. Na metryce chrztu oprócz imienia jest też nazwisko. I ta metryka to jest dokument papierowy, którym potem, w życiu, przy rożnych okazjach trzeba wymachiwać. I dla każdego urzędasa, i cywilnego, i kościelnego, imię, bez nazwiska, byłoby do niczego. A nazwisko na mojej metryce. bylo nie tylko fałszywe, ale jeszcze napisane z błędami, odręcznie, przez niemieckiego księdza. Był to rok 1943 grudzień. Obóz pracy o zaostrzonym rygorze. W samym sercu Niemiec. W każdym razie, w wiele lat potem, przyszło nam z żoną do głowy, że może jednak weźmiemy ślub kościelny? Poszedłem z tym ciekawym dokumentem do proboszcza. 1972 albo 1973 rok. Grzecznie mnie nawet wysluchał. Dokument obejrzał. Na jednej stronie formalna metryka urodzenia “cywilna” wystawiona przez tamtejszy Amt, a z drugiej, odręcznie napisana metryka chrztu. W końcu ksiądz westchnął i zdecydował – LIPA! To nie twoja metryka, synu. Tak więc mam niejako kościelne potwierdzenie lipy. Przeszła nam ochota na ślub kościelny i jakoś, już ponad cztedziesci lat obywamy siię bez tego.

PS. Do czytania i nieczytania Biblii, to powtórzyłem akurat to, co nam ksziądz katecheta na religii w ósmej, lub dziewiatekj klasie ogólniaka (1959 rok) powiedział i pokazał. Z wyraźnym zaznaczeniem, że dozwolone jest tylko to, co ma imprimatur i takowe pokazał gdzie się mieści. I że najwazniejsze to są te komentarze do treści ewangelii. A na marginesie, to religię mieliśmy wtedy normalnie, w szkole. W klasach.
Religia – to wspólnota… Skracam. Jak tylko mogę, to unikam współnot. dla mnie osobiście – kosztowne jak nie wiem co.
Dostęp do Biblii, za komuny blokowali nie komuniści – bo ja w 1961, zupełnie normalnie, w księgarni w Warszawie, na Krakowskim Przedmieściu kupiłem sobie Biblię. Bez Imprimatur. Za złotówki. 5 min spacerku od komitetu centralnegpo PZPR. I mam ją do dzisiaj. Oczywiście, po polsku. Czasem ją czytuję.

Panie Staszku!

jjmaciejowski — Tue, 24 Nov 2009 20:15:56 +0000

Właśnie przykład osobisty jest tajemnicą metody harcerskiej/skautowej. Niemniej, to nie rodzina jest substytutem harcerstwa, tylko prędzej harcerstwo substytutem rodziny. Oczywiście mowa o porządnym harcerstwie, gdzie kadra nie wyznaje zasady podwójnych standardów.

Pozdrawiam ciesząc się, że się zrozumieliśmy

Panie Ryszardzie

poldek34 — Tue, 24 Nov 2009 19:45:23 +0000

marrysk

Z tym obdarowaniem mnie nazwiskiem i imieniem na chrzcie,

Na chrzcie (przynajmniej u Katolików) nadają tylko imię, nazwisko nie ma żadnego znaczenia.

Mój Pan B. mnie lubi. I ja jego też.

To dobrze. Chociaż ja mam wrażenie, że mnie czasem lubi a czasem nie.. . A ja.. , też czasem się wkurzam na Niego ale mi szybko przechodzi – znaczy wstyd mi, że się wkurzam.

Religia to nie wiara.

Rzeczywiście nie. Można znać 49 religi i być niewierzącym. Można być teologiem niewierzącym. Można znać zasady gry w piłkę i nigdy w piłkę nie zagrać... – to podobna różnica wg mnie.

Religia, wedle mnie, to instrument pozwalajacy różnym kościołom i instytucjom religijnym, rządzić ludźmi, wykorzystując ich wiarę. Podobno to rządzenie ma na celu moje dobro. Głównie to pośmiertne.

Religia to wspólnota a ludzi wierzących wziąwszy pod uwagę wszystkich wyznawców danej religii. Zaś Religia w sensie kanonicznym jest spisaną na papierze treścią wiary. Albo przyjętą przez wspólnotę treściami wiary.

Tak więc dla mnie religia, to nie wiara, i żaden kościół, to nie Pan B. I pacierz, to nie modlitwa.

To zależy jak Pan rozumie modlitwę. Dla Pana pacież nie a dla mnie “pacierz” będzie jedną z jej form. Forma modlitwy to rzecz wtórna. Ja lubię takie stwierdzenie: każdy niech się modli jak umie najlepiej. A najlepsza modlitwa to życie wg wyznawanej Wiary.

Już nie wspomnę o czyms takim, co ma najmniej współnego z Pismem Świętym , a nazywa się Katechizmem. Zresztą, Katechizm, to dość nowiutki wynalazek.

Katechizm to skrócona forma zasad wiary. Stworzona jak podręczny słownik nauki lub korzystania z danego języka – Synteza teologiczna zasad wiary. PISmo św. jest jego źródłem. Wiara Katolicka bez Pisma św. nie istnieje.. – nie ma jej.

A co młodszym przypomnę, że prawowiernemu polskiemu katolikowi, samodzielne czytanie Pisma Świętego, do lat sześćdziesiatych ub. wieku bylo zakazane.

Zakazane nigdy nie było ale językiem Mszy św. była łacina.. – pozostałość po cesarstwie rzymskim – język na terenie cesarstwa w którym rozwijało się dynamicznie chrześcijaństwo od edyktu mediolańskiego. Zatem Mszę św. odprawiano w tymże języku zaś Biblii nie zabraniano czytać. Ks. Jakub Wujek przetłumaczył Biblię dłuuugo wcześniej niż zaczęto myśleć o II soborze watykańskim. A więc już po polsku przed soborem można było sobie czytać. A w czasach komuny WIELKI BRAT dbał o to aby nic nie rozpowszechniać “opium dla ludu” więc Biblia nie uśmiechała się z zza witryn księgarni i sklepików lecz funkcjonowała w II obiegu.

A już jak ktoś by chcial Ewangelię wtedy poczytać, to tylko taką wersję, która miała osobiste komentarze władnego biskupa na każdym marginesie. A miały być tylko dwie uwagi.

Miał Pan Biblię ks.Jakuba Wujka w ręku? Obawiam się, że nie. Zaś każdy przekład musi być zatwierdzony przez Kościół. Jednak warto pamiętać, że np. badania nad Biblią: jej przekładami, badania hostoryczne, lingwistyczne, archeologiczne i doprowadzenie jej do ówczesnej postać to badania nie tylko katolików ale ewangelików, i innych wspólnot chrześcijańskich. Ostatnio nawet Świadkowie Jehowy posługują się Biblią Tysiąclecia mimo, że przez lata ogłaszali wszem i wobec, że to zmanipulowany przekład Chrześcijan.. .

Pozdrawiam.
************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Panie Jerzy

poldek34 — Tue, 24 Nov 2009 18:25:07 +0000

jjmaciejowski

Rodzice lubią zwalać na kolegów, szkołę i wszystko inne skutków swoich błędów wychowawczych. To jest uspokajanie sumienia, ale nie ma niczego wspólnego z rzeczywistym wpływem.

Metoda wychowania skautowego/harcerskiego była stosowana w harcerstwie dość dawno temu. Zatem bycie w harcerstwie teraz, nie gwarantuje żadnej pozytywnej zmiany. Jak już pisałem, nie każdy wpływ, jest wychowaniem. Wychowanie to kształtowanie osobowości, a konkretnie struktury odpowiedzialnej za normy i tu trzeba mieć niesamowitą pozycję u wychowanka, żeby móc marzyć o kształtowaniu tejże struktury. Taką pozycję mają z natury rodzice. Jeśli drużynowy harcerski przestrzega metodyki harcerskiej (oryginalnej, a nie socjalistycznej), to ma szansę stać się takim wzorcem. Tu nie ma łatwych rozwiązań, ale za zejście dziecka na złą drogę rodzice mogą winić tylko siebie. Niestety dla rodziców…

Pozdrawiam

To może jednym zdaniem jakie chyba moja mama powtarzała i zapamiętałem – z czym się zgadzam.

Takie harcerstwo to można mieć w domu, wg maksymy:

przykład pociąga a słowo buduje. Chce ktoś wychowywać, to niech mniej mówi a więcej czyni.. – przykład ma magiczną moc. Gadania na długo nie starczy.

Nie sądzi Pan, że w tym ukryty sekret harcerstwa, że jest on zaproszeniem do przeżywania jasno sprecyzowanych celów wychowaczych -> ideałów i stosowania ich w życiu we wspólnocie?

Wspólnotą jest też rodzina – więc może być substytutem harcerstwa.

Pozdr.
************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Panie Ryszrdzie!

jjmaciejowski — Tue, 24 Nov 2009 17:42:41 +0000

Jestem bardzo ciekawy, jak mógł Pan dostać fałszywe imię i nazwisko. Nie twierdzę, że to niemożliwe, tylko ciekawi mnie jak to się stało.

Natomiast co doilości komentarzy, to staramy się jak możemy. :)

Pozdrawiam

Słów mi brak

marrysk — Tue, 24 Nov 2009 17:19:17 +0000

Przyznam sie, że nie spodziewalem się aż tylu komentarzy. Bo przecież starałem sie, zeby notka nie była “przeciwko” nikomu. Nie wyszło. Może i dobrze? takie dwie uwagi dodatkowe do mojego tekściku. Z tym obdarowaniem mnie nazwiskiem i imieniem na chrzcie, to nie wiem czy dar ten prawnie mi przysluguje. Bo obdarowano mnie fałszywym imieniem i nazwiskiem. Nie wiem jak w takiej sytuacji wyglada prawomocność kanoniczna tego wszystkiego. I druga uwaga. Może niezbyt precyzyjnie to w swojej notce opisalem. A tak się starałem! To teraz to zrobię dobitnie, tak – łopatą. Mój Pan B. mnie lubi. I ja jego też. Religia to nie wiara. Religia, wedle mnie, to instrument pozwalajacy różnym kościołom i instytucjom religijnym, rządzić ludźmi, wykorzystując ich wiarę. Podobno to rządzenie ma na celu moje dobro. Głównie to pośmiertne. W zamian za 10% dobra doczesnego. Jedne religie idą na stuprocentowy uklad mafijny z rządami “cywilnymi”, dają się albo upaństwowić, a inne na przykład rząd cywilny “uświęcają”. ( Jak można poświęcić nowy samochód albo stado świń w chlewie, to czemu nie rząd?) Taka spóła. Pojedynczego cywilnego rządu nie lubię, bo w końcu, to mnie doi, a jak jeszcze wejdzie w świętę “spółę”? Tak więc dla mnie religia, to nie wiara, i żaden kościół, to nie Pan B. I pacierz, to nie modlitwa. Już nie wspomnę o czyms takim, co ma najmniej współnego z Pismem Świętym , a nazywa się Katechizmem. Zresztą, Katechizm, to dość nowiutki wynalazek. A co młodszym przypomnę, że prawowiernemu polskiemu katolikowi, samodzielne czytanie Pisma Świętego, do lat sześćdziesiatych ub. wieku bylo zakazane. A już jak ktoś by chcial Ewangelię wtedy poczytać, to tylko taką wersję, która miała osobiste komentarze władnego biskupa na każdym marginesie. A miały być tylko dwie uwagi.

Panie Staszku!

jjmaciejowski — Mon, 23 Nov 2009 17:13:09 +0000

Rodzice lubią zwalać na kolegów, szkołę i wszystko inne skutków swoich błędów wychowawczych. To jest uspokajanie sumienia, ale nie ma niczego wspólnego z rzeczywistym wpływem.

Pozdrawiam

Panie Jerzy

poldek34 — Mon, 23 Nov 2009 16:36:10 +0000

No cóż, wg Pańskiej logiki Ci którzy nie są/nie byli w harcerstwie to gorzej wychowani lub jeszcze “źlej..”.
Przywołując harcerstwo – niechcący – potwierdza Pan moją tezę. Wychowuje obok rodziców środowisko w jakim przebywa adept. Może nim być np. organizacja(Harcerstwo) duszpasterstwo, klub zainteresowań a także przyjaciele, koledzy, osoby ze środowiska w jakim przebywa adept którzy mają autorytet.

Czasem to co schrzanią rodzice naprawi ktoś z zewnątrz(nie wnikam w szczegóły). I całe szczęście, że nie ma Pan racji gdyż to naprawienie nie byłoby możliwe. Nie deprecjonuję powyższym odpowiedzialności i mocy sprawczej rodziców w zakresie wychowania. Jednak – na szczęście – a czasem wręcz przeciwnie(na nieszczęście) otoczenie wpływać może zarówno na korzyść jak i niekorzyść wychowanka.

Pozdrawiam.

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Panie Staszku!

jjmaciejowski — Mon, 23 Nov 2009 15:49:10 +0000

Tylko rodzice są wzorcami osobowymi i tylko oni wychowują. Proszę nie wierzyć w bzdury wypisywane przez teoretyków wychowania. Te dywagacje nie mają żadnego oparcia w nauce, zaś praktyka wyrzuciła je do kosza (sfalsyfikowała negatywnie). Tylko metoda skautowa wychowania okazała się skuteczną, czego dowodem był udział harcerzy w działaniach wojennych w czasie II wojny światowej. To co piszę, mogę poprzeć stosowną teorią, ale nie widzę powodu, żeby zanudzać czytelników.

Odnośnie ~~gówniarza~~ młodego człowieka, to został skreślony z listy uczniów jak tylko skończył 17 lat (to było tuż przed podniesieniem górnej granicy obowiązku szkolnego).

Pozdrawiam

Panie Jerzy

poldek34 — Mon, 23 Nov 2009 11:31:00 +0000

Z podstawówki wyrzucić nie można ale można takiemu delikwentowi pobyt w szkole “uprzyjemnić”.
Z własnej praktyki szkolnej jako nauczyciel mogę powiedzieć, że uczniowie nad którymi rodzice nie maja kontroli to zdecydowana mniejszość a więc przypadki szczególne.

Poszedł za daleko – to miłe, że Pan podziela zdanie Romana Giertycha, byłego ministra edukacji który chciał wzmocnić nauczyciela.

Jednak szkoła nie jest pozbawiona władzy nad uczniem. Pytanie tylko dotyczy tego, czy nauczyciele zechca być kimś więcej niż tylko przekaźnikami wiedzy udając, ze wychownie do nich nie należy.. .

Natomiast co do wychowania, jest to złożony proces ale wynika nie z zapisów ale z postaw jakie prezentują ludzie dorośli obcujący z młodzieżą.

pozdrawiam.

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Panie Staszku!

jjmaciejowski — Mon, 23 Nov 2009 08:34:13 +0000

Nie ma rozwiązania w sprawie pijanego ucznia, bo sprawa dotyczy szkoły podstawowej. System ochrony ucznia przed nauczycielem zaszedł tak daleko, że nauczyciel może pogrozić palcem a i to jest ryzykowne.

Wychowanie to bardzo specyficzny wpływ, a nie każdy. Owszem, każdy spotkany człowiek w jakiś sposób na nas wpływa, ale to nie jest wychowanie. :)

Pozdrawiam

Panie Jerzy

poldek34 — Sun, 22 Nov 2009 20:06:18 +0000

Krzyż nie wisi w szkole, w domu, Kościele by nie grzeszono.. – gdyż to niemożliwe, ale by przypominał o tym, że człowiek jest nieustannie i bezwarunkowo kochany aż po śmierć-to tak z mojego punktu widzenia.

Co do wychowania. Nadal uważam, że ludzie spoza rodziny ale prezentujący “coś sobą” mają wpływ na młodzież. W tym znaczeniu nauczyciele mają taki wpływ na uczniów. Mało tego, każda szkoła ponadpodstawowa posiada swój profil wychowawczy i katalog wartości jakie preferuje.

Co do pijanego ucznia. Można takowego wyrzucić ze szkoły średniej lub zawodówki – Grześ to rozwinął. Uczeń tak naprawdę może sobie pozwolić na tyle, na ile pozwolą mu nauczyciele i dyrektor szkoły. Więc trefnisie w szkole o tyle rządzą o ile wyczują słabość nauczycieli. Musi być jakieś rozwiązanie gdyż gdyby nie było właśnie tacy przychodzący po pijaku czuli by się bardziej u siebie w szkole niż nauczyciele. Nie wskażę Panu procedury gdyż wypadłem z branży jakieś 10 lat temu. Może Grześ pomoże gdyż uczy w szkole.

Pozdrawiam.

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Panie Jerzy,

tecumseh — Sun, 22 Nov 2009 19:51:15 +0000

ja obiecuję się wziąć kiedys za tę notkę państwo i pogadać o rzeczach, które mnie tam zainteresują.
Np. edukacji.

Ale nieprędko to nastąpi, mam nadzieję, że prędzej niż obiecany m.in. panu tekst mój o edukacji:), który coś mi się napisać nie chce.

A w ogóle w planie mam odwyk od internetu niedługo, więc nie wiem jak to wszystko pogodzić:)

Pozdrawiam.

Panie Grzesiu!

jjmaciejowski — Sun, 22 Nov 2009 14:52:59 +0000

Jeszcze raz! To wcale nie jest tak daleko od tematu walki o krzyże. W nieobowiązkowej szkole nie byłoby problemu krzyża. Przecież jeśli komuś by krzyż przeszkadzał, to posyłałby dziecko do takiej szkoły, gdzie krzyż by nie wisiał. Przy płaceniu za naukę w każdej szkole, różne instytucje prowadziłyby szkoły i niekoniecznie byłyby to instytucje kościelne, wyznaniowe, ale także stowarzyszenia wolnomyślicieli, czy inne świeckie organizacje. To jest całkiem blisko tematu. :)

Totalitaryzm powoduje, że nawet rozdział ziemniaków w zakładzie pracy był politycznym zagadnieniem. Teraz kwestia wieszania bądź nie symboli religijnych jest taka. Socjalizm ma to do siebie, że ~~niewolnik~~ obywatel nie może o sobie decydować, że muszą to za niego robić inni, mądrzejsi.

Pozdrawiam

Panie Jerzy, racja

tecumseh — Sun, 22 Nov 2009 14:51:23 +0000

“To się działo w czasach 8 letniej szkoły podstawowej (połowa lat 90 ubiegłego wieku) i dotyczyło ucznia, który doczekał końca obowiązku szkolnego, przed końcem szkoły podstawowej. O ile wiem, jeśli przed ukończeniem szkoły podstawowej skończy Pan 18 lat, to gimnazjum nie będzie obowiązkowe.”

ale teraz to by było trudne:), bo podstawówkę kończy się w wieku 13 lat i raczej nie ma tam wiecznie zimujących uczniów sprawiających problemy.

Problem jest za to udziałem gimnazjum (choć i je większość kończy) i idą dalej, acz właściwie nie wiadomo po co dalej idą, bo na nauce/edukacji/obecności w szkole im nie zależy.

Oczywiście mówię o pewnej grupie, nie o całości.

Z drugim akapitem też się zgadzam, zresztą skręślenia z listy uczniów to z tego co wiem naprawdę rzadkość w większości szkół, raczej stosuje się strategię przepychania i wyciagania kogoś na siłę do następnych klas…

pzdr

Panie Grzesiu!

jjmaciejowski — Sun, 22 Nov 2009 14:46:07 +0000

Ja jestem za wprowadzeniem odpłatności za naukę i traktowaniem jej jako dobra rzadkiego i cennego. Uczniowie osiągający dobre wyniki mogliby być zwalniani z opłat. Wie Pan jakby podniósł się poziom i jak uczniowie by chcieli się uczyć?

Oczywiście odpowiednia propozycja zawarta jest w moim tekście „Państwo…”, tylko kto to czytał?

Pozdrawiam

Panie Grzesiu!

jjmaciejowski — Sun, 22 Nov 2009 14:42:23 +0000

To się działo w czasach 8 letniej szkoły podstawowej (połowa lat 90 ubiegłego wieku) i dotyczyło ucznia, który doczekał końca obowiązku szkolnego, przed końcem szkoły podstawowej. O ile wiem, jeśli przed ukończeniem szkoły podstawowej skończy Pan 18 lat, to gimnazjum nie będzie obowiązkowe. To wynika raczej z tego, że normalnie dzieci kończą gimnazjum zanim osiągną wiek umożliwiający rezygnację z obowiązku szkolnego.

Regulamin regulaminem, niemniej jeśli dzieciak się uprze, to do 18 roku może grać szkole na nosie, a jakaś szkoła musi się nim zająć, bo on musi do szkoły chodzić i wyrzucony z jednej może zwrócić się do kuratorium o wskazanie szkoły, która go przyjmie. Co zrobić jeśli w miejscowości jest jedna szkoła ponadgimnazjalna. Dziecko może nie mieć środków i zdrowia na dojazdy. To jest praktyczne zastosowanie socjalizmu.

Pozdrawiam

Większy nacisk być powinien

Pino — Sun, 22 Nov 2009 14:41:59 +0000

na technika i porządne zawodówki

Grześ, ile można międlić te krucjaty :)

Panie Jerzy, do 18 musi

tecumseh — Sun, 22 Nov 2009 14:38:20 +0000

to jest akurat głupie, moim zdaniem, znaczy widzę sprzeczność tu, jeśli już obowiązek ma istnieć, powinien on się moim zdaniem kończyć na gimnazjum, lepiej jakby niektórzy szli do pracy w wieku 16,17 lat niż męczyli się bez sensu w szkole dalej, której często i tak nie skończą.

pzdr.

P.S. Chyba trochę od tematu odbiegliśmy:)

Panie Jerzy,

tecumseh — Sun, 22 Nov 2009 14:33:09 +0000

fragment regulaminu z pewnej szkoły:) średniej

1. Uczeń może zostać skreślony z listy uczniów w przypadkach:

1) skazania prawomocnym wyrokiem sądu,

2) nieusprawiedliwionego nieuczęszczania ucznia do szkoły w tym także z powodu pobytu w areszcie,

3) naruszenia nietykalności cielesnej i godności osobistej albo kierowania gróźb karalnych względem innych uczniów, nauczycieli, pracowników administracji, obsługi oraz innych osób przebywających na terenie szkoły,

4) zaboru lub niszczenia mienia szkoły lub osób wymienionych w pkt. 3,

5) wywierania szkodliwego wpływu na zdrowie fizyczne i psychiczne osób wymienionych w pkt. 3,

6) przebywania na terenie szkoły w stanie nietrzeźwym i pod wpływem narkotyków oraz posiadanie, przechowywanie lub rozpowszechnianie alkoholu lub narkotyków,

7) świadomego i systematycznego naruszanie obowiązków ucznia określonych w statucie,

8) prostytuowania się lub czerpania korzyści z prostytucji,

9) rażącego naruszania zasad współżycia społecznego,

10) Nie wywiązywania się z terminów wyrównywania różnic programowych określonych w decyzji Dyrektora Szkoły w tej sprawie,

11) Nie dopuszczenie przez Radę Pedagogiczną do egzaminów klasyfikacyjnych w przypadku nieusprawiedliwionych nieobecności.

P.S. Co do gimnazjum i podstawówki, fakt, one są obowiązkowe.

Panie Grzesiu!

jjmaciejowski — Sun, 22 Nov 2009 14:31:25 +0000

Propozycja pani Pino jest do zrealizowania, ale tylko w bardzo specyficznych warunkach i przy zgranym zespole. Poza tym, muszą wystąpić sprzyjające warunki czyli brak świadków.

Jeżeli uczeń jest w pierwszej lub drugiej klasie gimnazjum (7, 8 dawnej podstawówki) to do 17 na pewno, a możliwe, że nawet do 18 roku życia musi uczęszczać do szkoły. Proszę to sprawdzić w przepisach. Jest obowiązek szkolny i szkoła nie musi być ukończona, ale ~~gówniarz~~ młody człowiek, musi uczęszczać do niej.

Pozdrawiam

Panie Jerzy,

Pino — Sun, 22 Nov 2009 14:30:08 +0000

coś się za bardzo zaczynamy zgadzać :) Nie znam się na kodeksach, ww. sposób został skutecznie zastosowany przed pewnym koncertem w stosunku do zalanego pianisty.

Panie Jerzy, nie jest tak,

tecumseh — Sun, 22 Nov 2009 14:24:36 +0000

można wyrzucić ucznia ze szkoły, także 17-letniego, szkoły średnie nie są obowiązkowe.

Inna sprawa, że pewnie ten uczeń znajdzie inną szkołę, gdzie też będzie sprawiał kłopoty.

Pino propozycja ma swój urok ale niemożliwa jest do wykonania:)

Pani Pino!

jjmaciejowski — Sun, 22 Nov 2009 14:20:05 +0000

Czy Pani chce wysłać wszystkich nauczycieli płci męskiej na zieloną trawkę. Takie zachowanie jest niedopuszczalne i pozbawienie prawa do wykonywania zawodu w sądzie pewne.

Tu chodzi o działanie zgodne z kodeksem ucznia i innymi tego typu bzdurami. Bo gdyby taki człowiek, trafił do prowadzonej przeze mnie szkoły prywatnej to by miał wybór: dostosować się do reguł obowiązujących w szkole, albo wylecieć. Tyle, że socjaliści wprowadzili obowiązek szkolny i dzieci muszą chodzić do szkoły, a ta nie może ich wyrzucić (do pewnego wieku).

Na tym polega urok debilizmów typu obowiązkowa oświata.

Pozdrawiam

Jak to co zrobić?

Pino — Sun, 22 Nov 2009 12:04:48 +0000

17-latek, o ile nie pakuje na siłce i nie uprawia SW, jest słabszy od dorosłych facetów. Zakładam, że paru nauczycieli płci męskiej tam było? (o właśnie, oto przykład zawodu dla odmiany nadmiernie sfeminizowanego) Zaciągnąć do łazienki i lać zimną wodą, póki nie wytrzeźwieje. Sposób praktyczny i uniwersalny.

TXT - Komentarze do notki "Na marginesie wojny &quot;krzyżowej&quot;"

Jak można miec fałszywe - Panu Maciejowskiemu i Poldkowi

Panie Staszku!

Panie Ryszardzie

Panie Jerzy

Panie Ryszrdzie!

Słów mi brak

Panie Staszku!

Panie Jerzy

Panie Staszku!

Panie Jerzy

Panie Staszku!

Panie Jerzy

Panie Jerzy,

Panie Grzesiu!

Panie Jerzy, racja

Panie Grzesiu!

Panie Grzesiu!

Większy nacisk być powinien

Panie Jerzy, do 18 musi

Panie Jerzy,

Panie Grzesiu!

Panie Jerzy,

Panie Jerzy, nie jest tak,

Pani Pino!

Jak to co zrobić?

TXT - Komentarze do notki "Na marginesie wojny "krzyżowej""