TXT - Komentarze do notki "Cel - w najprostszych słowach"

Gretchen

Synergie — Mon, 30 Nov 2009 11:11:30 +0000

Dziękuję.

Oprócz słów pięknych ze skarbca Twego.
Chleba naszego powszedniego daj nam Panie.

ciepło pozdrawiam

Pino. Dzięki za wierszyk - pasuje

Synergie — Mon, 30 Nov 2009 11:07:23 +0000

A oto mój:

Święta Joanno,
nie bądź już panną,
porzuć swe ego
i wyjdź do niego.

Taki na poczekaniu napisany. Do kogo ma wyjść Joanna? Jako święta mogłaby do Jezusa, ale również do każdego bliźniego swego, prawda?

pozdrawiam

A propos ega,

Pino — Sun, 29 Nov 2009 23:30:38 +0000

nie ma to jak litania następująca:

Święta Janino,
ześlij nam pianino
i z piętra szóstego
zrzuć na nasze ego

pozdrawiam :P

Synergie

Gretchen — Sun, 29 Nov 2009 20:49:06 +0000

Ja jestem chwilę przed tym, jedną małą chwilę. Coś się musi wydarzyć i wydarzy się.

“Zmiana jaka się dokonała ostatnio (i wciąż się pogłębia) raczej nie jest kwestia wyboru, lecz spontanicznym przestawieniem perspektywy percepcji. Jakbym był fragmentem nieskończonego hologramu; jakby się czasoprzestrzeń rozwarła wokół bardziej zintegrowanej drogi.”

Pięknie napisane i podpisuję się.

Nie dostrzegam sprzeczności. Wszystko się zmienia płynąc. Jakiś czas temu nie napisałbyś takiego tekstu, dzisiaj już możesz napisać go prawdziwie.
Niesamowite.

Pozdrowienia szczególne.

Gretchen

Synergie — Sun, 29 Nov 2009 20:40:49 +0000

Po prostu dostałem od przeznaczenia kilka miesięcy ciszy. Po gwałtownych burzach w życiu, przychodzi zwykle czas na głębsze refleksje.

Pewien etap życia dobiegł końca. Zaczynam nowy. Tu, w tej krótkiej odpowiedzi, pozostanę oszczędny w słowach i ascetyczny.

Napiszę tylko, że moje ego stało się ostatnio bardziej spolegliwe i takie przeźroczyste jakby nie miało już sił, żeby tworzyć granicę pomiędzy mną a całością mojego doświadczenia i świata, w którym żyję.

Zmiana jaka się dokonała ostatnio (i wciąż się pogłębia) raczej nie jest kwestia wyboru, lecz spontanicznym przestawieniem perspektywy percepcji. Jakbym był fragmentem nieskończonego hologramu; jakby się czasoprzestrzeń rozwarła wokół bardziej zintegrowanej drogi.

Idę więc sobie moją drogą jak pielgrzym i dziwię się, że mogłem kiedys marnować tyle czasu na przystankach gniewu, pożądania, rojeń o sukcesach zawodowych, fantazji o misji do wypełnienia, przywiązania do zrobienia czegoś szczególnego i wyjatkowego, uczestniczenia w wyścigach szczurów, itepe, itede… Dziwię się, że nie widziałem celów i pragnień innych ludzi.

Gdy przeczytałaś te słowa, może dostrzegasz sprzeczność z tym, co w notce na górze? Ja nie dostrzegam. Widzę tu raczej komplementarność. Dopełnienie. Moje cele nie są ważniejsze niż cele bliźnich. Stają się bardziej autentyczne, gdy harmonizują i rezonują z celami osób, z ktorymi tworzę wspólnotę. Taki cel można sobie postawić, gdy pojawia się radość z sukcesów innych. A ja, ostatnio odkryłem, że – własnie to – sukcesy innych lecz konkretnych osób, przynoszą do mojego życia radość.

pozdrawiam wieczorowo

Synergie

Gretchen — Sun, 29 Nov 2009 19:48:10 +0000

Tak sobie czytam, co piszesz u siebie i wygląda na to, że dokonałeś niedawno nowego wyboru. Jeśli dobrze czytam, to coś odkryłeś.

Ego lubi się prezentować, od tego jest, wiem co mówię – moje robi to samo. Im bardziej się staram, tym bardziej się wydziera. :)

Miliony razy się przekonałam, że tylko w ciszy się znajduje, a moje ego swoje i swoje.

Może prowadzi Cię ten sam Ktoś?
To wielce prawdopodobne.

Gretchen Odkrywanie siebie

Synergie — Sun, 29 Nov 2009 19:22:09 +0000

Gretchen

Wydawało mi się, że coś sobie wymyśliłam, próbowałam to zignorować po jakimś czasie, ale się nie dało. Ktoś prowadził mnie do tego nieustępliwie i sprytnie. Ktoś pomógł mi odkryć.

Zastanawiam się teraz, kto mnie prowadził? Komu dziś ufam, kogo kocham, komu jestem winien wielką wdzięczność?

Taki mały rachunek sumienia. Cała litania świętych przesunęła się przed moimi oczami. No i ja, taki niewdzięcznik. Mam co spłacać.

Taki mały rachunek sumienia w ciszy, którą wciąż moje ego zagłusza. Wyrywa się przed szereg. Chciałoby iść na czele orszaku i głosić swoje racje.

serdecznie pozdrawiam

grześ Jak nie muszę to się nie ruszam

Synergie — Sun, 29 Nov 2009 19:08:01 +0000

Kiedyś lubiłem podróże po świecie. Byłem w różnych miejscach – bajecznie pięknych. Dziś – wystarczy wyjść za próg domu i ruszyć w dowolną stronę i mamy całe piękno polskich gór. Niby krajobraz ten sam i już zapisany na twardym dysku szarych komórek, i nic nowego, ale to pozór. Każde najmniejsze źdźbło zmienia się i wibruje w zmianach całego pejzażu. Piękne są zaś detale, których wczoraj nie dostrzegałeś a dziś już widzisz, w miejscach, które już niby znasz na wylot.

Niby ta sama brzoza, niby ten sam krzaczek róży – a przecież z każdą chwilą inny. Może mi się coś kiedyś o tym napisze.

pozdrawiam

poldek34 Piwniczka też jest - malutka.

Synergie — Sun, 29 Nov 2009 18:56:49 +0000

Teraz zagracona resztkami farb w puszkach, płytek i róznych resztek po pracach wykończeniowych. W przyszłości idealna na wino i przetwory.

Dom nowy, więc może postoi bez remontów. Ale wokół domu roboty pełno. Budowa budynku gospodarczego do dokończenia, ogród na stromych skarpach – to praca na lata. No i te kilka hekatarów nieużytków wokół domu, porastających młodym lasem i łąką, którą raz do roku trzeba skosić. W moim pierwszym roku po przeprowadzce posadziłem sporo drzew, i ozdobnych, i owocowych. Niestety te owocowe muszę ogrodzić, bo sarenki je niszczą namietnie.

Zaczynam lubić pracę w ogrodzie. Ale zanim będę mógł się pochwalić tym ogrodem minie pewnie kilka lat.

pozdrawiam

Synergie

Gretchen — Sun, 29 Nov 2009 18:55:15 +0000

Odkryłam i nadal, co jakiś czas odkrywam, że odkryłam. To daje siłę, światło, wyznacza kierunek.

Chociaż to chyba było inaczej… Wydawało mi się, że coś sobie wymyśliłam, próbowałam to zignorować po jakimś czasie, ale się nie dało. Ktoś prowadził mnie do tego nieustępliwie i sprytnie.
Ktoś pomógł mi odkryć. Tak też bywa.

Piękny tekst Synergie.
Dziękuję.

Synergie

poldek34 — Sun, 29 Nov 2009 18:37:03 +0000

.. no właśnie mi o to zdrowie chodziło. Gdy mieszkałem w Krakowie na nowym osiedlu, miałem sąsiadów emerytów. Plusy – jak sami twierdzili- o dom trza byłoby dbać, palić w piecu, nosić do kominka, itp. A w bloku o wszystko się troszczy administracja, tylko kasę na czynsz.. . A przy domu to zawsze coś trza reperować, remontować, naprawiać. Fajnie jak się jest sprawnym, gorzej jak coraz mniej.. .

Jak czytam o Twoich planach, to widać, żeś w sile wieku. :-))) Więc niech Ci tak zostanie. Mi by jeszcze w tym Twoim opisie piwniczki z domowym winem z własnego ogrodu i przetworów brakowało.

Pozdrawiam!

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Synergie,

tecumseh — Sun, 29 Nov 2009 18:29:46 +0000

no fakt, teraz lepiej siedzieć w domku, jeszcze jak się ma do tego kominek i winko:) i góry za oknem:), ja bym chyba się na twoim miejscu z domu nie ruszał, he, he.

Pozdrowienia wieczorne.

poldek34 Plusy przeważają

Synergie — Sun, 29 Nov 2009 14:57:43 +0000

Pojedziemy dziś po raz drugi do szpitala powiatowego. 20 km od domu i 20 minut jazdy. Pamietam, gdy w Krakowie dojazd do biura zajmował mi ponad godzinę, a raptem było do przejechania 4-5 km w korkach.

Dziś do biura dojeżdżam po 40 minutach spokojnej jazdy – równo 30 km do przejechania w jedną stronę i jestem w dużym mieście.

Oby więc zdrowie było i będzie dobrze.

pozdrawiam

grześ Da się pewnie zrobić!

Synergie — Sun, 29 Nov 2009 14:50:24 +0000

Wobraź sobie, że od roku, gdy się tu do siebie przeprowadziłem, nie zrobiłem ani jednego zdjęcia. Ale co tam: zacznę od wiosny chodzić po okolicy i coś tu zamieszczę. Teraz aura taka, że nie chce się nosa wychylać. Ale dzikość natury wyczuwa się na każdym kroku.

pozdrawiam

PS. A ze stroną techniczną dam sobie radę. Kilka słów też napiszę, gdy zacznę pstrykać te zdjęcia.

Synergie

poldek34 — Sun, 29 Nov 2009 14:23:56 +0000

Trzymam kciuki za Małżonkę – niech da radę przetrzymać to zapalenie.

A mieszkanie na wsi ma swoje plusy i minusy. Jak człowiek sprawny to zdecydowanie tak. Ale jak się trzeba leczyć... – wszędzie daleko. Ale pagórkowatego terenu wokół zazdroszczę. Jakoś w takim krajobrazie czuję się “u siebie”, :-)))

Zdrowia życzę!!!

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Synergie, tu cię mam:)

tecumseh — Sun, 29 Nov 2009 11:28:03 +0000

“Mieszkamy na wsi, w takich uroczych krajobrazach górskich (podgórskich). Przeniosłem się tu z wielkiego miasta Krakowa rok temu. No i uczę się życia na wsi.”

Może jakieś zdjęcia tych krajobrazów, znaczy fotoblog:) z tamtych okolic, bo odkąd zniknął bloger Tarantula to zdjęć (po)górskich brak na TXT.

A wrzuca się całkiem prosto, nawet, ja analfabeta techniczny umiem.

Więc poddaję kiedyś w ramach rozrywki w długą zimową noc:) pod rozwagę.

Pozdrawiam serdecznie.

grześ. Kominek daje ciepło i nastrój.

Synergie — Sun, 29 Nov 2009 08:47:15 +0000

Jesienią i zimą sporo czasu spędzam w salonie. Mieszkamy na wsi, w takich uroczych krajobrazach górskich (podgórskich). Przeniosłem się tu z wielkiego miasta Krakowa rok temu. No i uczę się życia na wsi. Ma ono swoje uroki, ale też pojawiły się nowe obowiązki. Trzeba sobie popracować co rusz fizycznie.

Suma sumarum – nie jest źle.

pozdrawiam

Synergie,

tecumseh — Sun, 29 Nov 2009 02:03:11 +0000

tego odpalonego/zapalonego kominka to ja zazdroszczę:)

Pozdrówka nocne.

Jacku,

tecumseh — Sun, 29 Nov 2009 02:02:13 +0000

“Lubić ludzi. Z ludźmi gadać.
Najbardziej lubić najmarniejszych pozornie.
Moje obecne zajęcie sprzyja realizacji mojego celu.”

Niezłe i takie ludzkie, mądre,, pasuje też do blogowania:)

I w ogóle dobre.

Jacek Jarecki. Piję lamkę wina, już piątą.

Synergie — Sat, 28 Nov 2009 21:05:03 +0000

Żona choruje na grypę. Zastrzyki antybiotyki. Mieliśmy pojechać do mojego szwagra Andrzeja na andrzejki. Tam zawsze pełno ludzi. A tu pech. Jak pech, to pewnie pójdę już spać, bo bidulka kaszle. Ma lekkie zapalenie płuc.

Siedzę teraz przy kominku. Ciepło i tak romantycznie. Jutro naniosę drzewa. Najpierw jednak pojedziemy do szpitala…żona dostanie zastrzyk w dupę. Żeby chorować w Polsce, yrzeba mieć końskie zdrowie.

pozdrawiam

Faktycznie troche podobne

jarecki — Sat, 28 Nov 2009 20:24:48 +0000

Ja od ludzi kupuje różne metale,makulaturę...takie tam.
No, głownie od firm. Na samym skupie to byśmy zdechli z głodu, ale otwarte jest i wiaruchna zaczyna przynosić. Wózkami zwozić. Różne historie, gaduły.

Zimno dzisiaj – Może kawy się pan napije?
Dopieroż gadać.

Wspólny blog I & J

Jacek Jarecki Dobrze trafiłeś, bo do najmarniejszego

Synergie — Sat, 28 Nov 2009 19:55:31 +0000

jarecki

Lubić ludzi. Z ludźmi gadać.
Najbardziej lubić najmarniejszych pozornie.
Moje obecne zajęcie sprzyja realizacji mojego celu.

Moje obecne zajęcie to maleńka działlność gospodarcza w branży finansowej. Idzie jak po grudzie. Fatalnie. Po pracy w korporacjach, chcę jednak odkupić własne grzechy i zacząć coś małego. Byle z głodu nie umrzeć i dzieciom coś zostawić, jeżeli łaska boska mnie na amen nie opuściła.

pozdrawiam serdecznie

Mój cel

jarecki — Sat, 28 Nov 2009 19:33:39 +0000

Lubić ludzi. Z ludźmi gadać.
Najbardziej lubić najmarniejszych pozornie.
Moje obecne zajęcie sprzyja realizacji mojego celu.

Wspólny blog I & J

dorcia blee. Już tam biegnę.

Synergie — Sat, 28 Nov 2009 19:11:36 +0000

Uwielbiam zgłębiać życie razem z kobietami. Kobiety są najcudowniejsze. Kochane. Moja natura odżywa przy kobiecej naturze.

pozdrawiam

flow. Tako też można!

Synergie — Sat, 28 Nov 2009 19:09:26 +0000

W sumie każdy chciałby mieć życie radosne. Ja niby mam ostatnio piekny czas w życiu, ale forsy trochę mniej. Ciekawe, czy wystarczy pragnienie, żeby sakiewka wypełniła się złotymi dukatami. Coś mi mówi, jakaś zmora obrzydła, że to trochę mało.

pozdrawiam