TXT - Komentarze do notki "Adwent - co pozostawisz bliskim na odchodne.. ."

Pino

poldek34 — Sun, 29 Nov 2009 21:36:02 +0000

“zbawienny uwiąd wyobraźni.. .”. :-)))

Myślę, że to będzie zaskoczenie po otwarciu “zamkniętych oczu..” .

A to określenie jest bombowe!

Pozdrawiam.

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Poldek,

Pino — Sun, 29 Nov 2009 14:02:47 +0000

Grześ

poldek34 — Sun, 29 Nov 2009 13:56:28 +0000

jakoś tak, to umieranie dla mnie jest czymś naturalnym i w gruncie rzeczy dobrym. Nie kojarzy mi się ze smutkiem czy przygnębieniem.
Przecież zegar naszego życia puka i stuka i odejście jest jedyną pewną rzeczą jaka spotka mnie.

Więc najmądrzej jest chyba żyć tak, jakbym chciał każdą chwilę wykorzystać jak niepowtarzalną szansę.. . Niepowtarzalną szansę, gdyż nic dwa razy się nie zdarza.. .

No, a jak adwentować – oczekiwać, to nie bzdurnych świąteczno-adwentowych świecidełek ale rzeczywiście oczekiwać tego co realne i godne oczekiwania.

Myślę, że Adwent jest szkołą oczekiwania.. . Wszak śmierć to tylko przejście do tego właściwego życia dla którego stworzeniśmy.

Więc, warto porządkować relacje z sobą, innymi by ten cel nie został zastawiony ścianą o której dzisiejsza Ewangelia mówi: “uważajcie aby serca wasze nie było ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa, itd..” – czyli generalnie wskazówka by zbytnio nie przywiązywać się ani fizycznie ani psychicznie do “używek” gdyż będę je musiał i tak kiedyś zostawić.. .

Fajnie jest żyć ze świadomością śmierci, ale takiej która jest źródłem radości – takiej, jak wtedy gdy oczekuję prezentu na gwiazdkę.. .

I fajnie jest żyć: śmiać się i płakać, tak, jakby już było się jedną noga na tym drugim świecie. Takim właśnie życiem jest chrześcijaństwo. Jedną nogą “tam” ale jeszcze tutaj.. – napięcie wiary i “zasysanie” ducha który przywołuje jak wiosna przywołuje budzące się ze snu zimowego zwierzęta.. .

Jakoś refleksyjnie mi się napisało.

Pozdrawiam

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Poldku, pięknie napisane,

tecumseh — Sun, 29 Nov 2009 11:24:00 +0000

dwa skojarzenia i dwie ilustracje muzyczne tylko, bo nie ma się czego przyczepić:) albo nie mam sił dziś:)

http://w903.wrzuta.pl/audio/21JFz92u8iR/adwent

A z tego drugiego to jakoś mnie sie skojarzyło:

“Znów płakałam, wczoraj znów płakałam
Że nie umiem na skrzypcach grać
I że wszyscy umrzemy wszyscy
I że któregoś dnia
Mój syn zostanie całkiem sam “

pzdr

Synergie

poldek34 — Sat, 28 Nov 2009 21:52:43 +0000

dorastam z żoną i dwoma chłopakami i jest fajnie. Nie strasz mnie, że dziewczyny(córki) są takie wymagające. :-)))

Pozdrawiam!!

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Nie byłem taki mądry, gdy moja Ania miała 6 miesięcy

Synergie — Sat, 28 Nov 2009 21:24:29 +0000

Kochaj to dziecko. I ucz się od niego, razem z nim.

To raczej nie będzie łatwa droga – dorastać razem ze swoją córką po prostu trudno. Takie czasy, takie labirynty…Bedzie dobrze.

pozdrawiam
Dobranoc.