TXT - Komentarze do notki "Dymitrijowi Bagińskiemu do szuflady pamięci"

Pino,

tecumseh — Fri, 15 Jan 2010 22:58:17 +0000

kurde rzuciłbym tu powiastkę z deMello, która pokazuje, że narodowość to w jakis sposób etykietka też.

jest taka anegdota u niego, jak pakistańskie wojsko uwolniło Hindusów mówiąc im że są w Indiach, ci wpadli w orgazm prawie patriotyczny, się okazało później, że jeszcze jednak w Pakistanie:)

Bo góry to góry (Himalaje to Himalaje), nie ma gór indyjskich i gór pakistańskich.

To etykietki są, no.

Hierarchię wartości masz dobrą i każdy pewnie tak ma, że najważniejsze to co najbliższe.

Tyle że dla mnie (choć właściwie np. przyjaciół i osoby wazne mam tylko wśród Polaków) nie ma de facto różnicy między Polakami a innymi ludźmi.
I nie rusza mnie bardziej, ze zginęło 20 Polaków niż ze zginęło 20 Hindusow.

Bo niby dlaczego właściwie?

Oooo, znalazłem, z “Przebudzenia” to jest:

Sa takie slowa, ktore nie odnosza sie do niczego. Na przyklad: “Jestem Hindusem”. Przypuscmy, ze jestem jencem wojennym w Pakistanie i mowia mi:

– Zamierzamy cie dzisiaj zabrac za granice, abys mogl rzucic okiem na swoj kraj.

Przewoza mnie wiec za granice, patrze poprzez nia i mysle: “Och, moj kraj, moj piekny kraj. Widze wioski, drzewa i wzgorza. To moj rodzinny kraj”. Po chwili jednak jeden ze straznikow mowi:

– Przepraszam, ale pomylilismy sie. Musimy pojechac jeszcze z dziesiec mil.

Czego dotyczyla moja reakcja? Niczego. Mialem w umysle slowo “Indie”. Ale drzewa to nie Indie. Drzewa to drzewa. W rzeczywistosci nie istnieja granice pomiedzy krajami. To ludzki umysl je stworzyl. Zazwyczaj nalezacy do glupich, ograniczonych politykow. Kiedys moj kraj byl jednym krajem, teraz sa juz z niego cztery. Gdybysmy byli mniej czujni, byloby ich szesc. Mielibysmy wowczas szesc flag, szesc armii. Dlatego jeszcze nikt nie zlapal mnie na tym, bym oddawal honory fladze. Wszystkie flagi narodowe napawaja mnie odraza, gdyz sa falszywymi bogami. Komu mam oddawac honor? Moge oddac honor ludzkosci, ale nie fladze otoczonej armia.

Flagi istnieja jedynie w glowach ludzi. W kazdym razie slownik nasz zawiera tysiace slow, ktore nie maja zadnego odniesienia do rzeczywistosci. Ale wyzwalaja w nas wielkie emocje! Zaczynamy wiec widziec cos, czego nie ma. Naprawde widzimy indyjskie gory, podczas gdy ich nie ma i naprawde widzimy Hindusow, ktorzy nie istnieja. Istnieja jedynie wasze amerykanskie uwarunkowania. Ale to nie jest cos specjalnie godnego podziwu. W krajach Trzeciego Swiata wiele sie dzis mowi o “inkulturacji”. Czym jest to, co zwiemy “kultura”? Nie jestem tym slowem zachwycony. Czy oznacza ono, ze masz chec zrobic cos, poniewaz uwarunkowano ciebie tak, abys to zrobil? Ze chcialbys czuc cos, poniewaz tak cie uwarunkowano? Czy oznacza to mechanicznie podejmowane reakcje? Wyobrazmy sobie amerykanskie dziecko zaadoptowane przez rosyjska pare i wychowywane w Rosji. Nie ma pojecia, ze urodzilo sie w Ameryce. Wychowywane jest w kulturze rosyjskiej i umiera dla Matki Rosji. Nienawidzi Amerykanow. Dziecko to zostaje wpisane w okreslona kulture, nasycone literatura. Patrzy na swiat oczyma nabytej kultury. Mozesz nawet powiedziec, ze nosi swa kulture ze soba, tak jak ubranie. Kobieta hinduska nosi sari, amerykanska cos innego. Japonka nosilaby kimono. Nikt nie identyfikuje sie z ubiorem. A wy chcecie nosic swa kulture z wiekszym zaangazowaniem niz ubranie. Szczycicie sie swa kultura. Uczy sie was, ze macie byc z niej dumni. Pozwolcie mi wyrazic to najdosadniej, jak umiem. Mam przyjaciela, jezuite, ktory powiedzial mi kiedys:

“Zawsze gdy widze zebraka lub biedaka, nie moge nie dac mu jalmuzny. Nauczyla mnie tego matka.”

Jego matka czestowala posilkiem kazdego biednego, ktory stanal na jej drodze.
Powiedzialem mu:

“Joe, to co robisz, to nie cnota. To jest jedynie przymus, calkiem mily z punktu widzenia zebraka, niemniej jednak przymus.”

Przypominam sobie tez innego jezuite, ktory zwierzyl sie na spotkaniu swego zgromadzenia w Bombaju: “Mam osiemdziesiat lat, jestem jezuita od lat szescdziesieciu pieciu. Ani razu nie zaniedbalem swej godzinnej medytacji, ani razu.” Moze to byc bardzo chwalebne, ale tez moze to byc jedynie przymus. Nie ma nic wspanialego w tym, ze pozostajemy jedynie mechanizmem. Piekno czynu nie polega na tym, ze stal sie on nawykiem, ale na jego wrazliwosci, swiadomosci, jasnosci spostrzegania i celowosci reakcji. Moge powiedziec “tak” jednemu zebrakowi, a innemu “nie”. Nie jestem zniewolony przez zadne uwarunkowania ani zaprogramowanie ze strony dotychczasowych doswiadczen lub mojej kultury

To nie o to chodzi,

Pino — Fri, 15 Jan 2010 22:24:42 +0000

dla mnie normalny porządek to: ja, moja rodzina i kumple, potem mój kraj, potem mój krąg kulturowy. Jakoś się nie fascynuję Indianami, ani nikim takim. Wolno mi, mam nadzieję?

A w ogóle to moja chata z kraja, co ja się tak wciągam w te polemiki, zaraz coś na mnie plunie ogniem z góry i nic nie zostanie po mua, ni śladu, ni popiołu.

No mi tu zgrzyta,

tecumseh — Fri, 15 Jan 2010 21:47:59 +0000

ale różne rzeczy mi zgrzytają, również zgrzyta mi np. podkreślanie zawsze rytualne “zginęło ileś osób, w tym kobiety i dzieci”.

P.S. Argument ze znaniem mnie nie przekonuje, ile masz osób w Polsce, których śmierć naprawdę mogła cię by obejść? 10,20,30?

Moim zdaniem to wynika (a potwierdzeniem tego była np. cała szopka wokół 11 września) z tego europo i amerykanocentryzmu, wedle którego życie Białego człowieka jest więcej warte niż życie jakiegoś tam Somalijczyka np.

Nie rozumiem?

Pino — Fri, 15 Jan 2010 21:42:55 +0000

Statystycznie na drogach co weekend ginie kilkaset osób.

Nagle ginie ktoś, kogo dobrze znasz. Jednostka.

To jest dla Ciebie gorsze? Dlaczego? Przecież jeden to znacznie mniejszy problem niż kilkuset.

Drugi przykład też jest dla mnie bez sensu. Stracą rolnicy, zarobi sektor turystyczny. Jest wiatr, to żeglujemy, nie ma wiatru, idziemy grać w badmintona.

Kogo Ty chcesz zabijać?

Pino,

tecumseh — Fri, 15 Jan 2010 20:36:04 +0000

“Grzesiu – jeśli jestem Polką i mam kogokolwiek bliskiego w danym Mogadiszu, to życzę sobie, żeby w polskich wiadomościach najpierw powiedzieli, czy wśród ofiar nie ma Polaków.”

Okej, ale jak ja słyszę to rytualne na szczęście wśród ofiar nie ma Polaków i uśmiech ulgi na twarzy prezentera, a w następnym zdaniu info o setkach czy tysiącach ofiar i obrazki krwawe czy tragiczne widzę, to mnie coś trafia.

Niesmaczne trochę to mi się wydaje.

Coś jak sytuacja, gdy w kraju susza, upały od tygodni, lasy płoną, plonów nie ma, a głupiutka pogodynka w TV z błogim uśmiechem ogłasza: _jutro będziemy mieć piękną słoneczną pogodę”.

No zabić tylko:)

Foxx,

Pino — Fri, 15 Jan 2010 11:49:23 +0000

nie. U mnie to było tak: jako młody łepek, szesnastoletni powiedzmy, myślałam tak samo, jak ten pan wyżej, co ma chyba ze cztery dychy więcej od mua, oraz jak gro ludzi z Ł3 (wasza grupa, nazwijmy to, powstańcza, to jednak węższa specjalizacja, mam wrażenie). I tu rzeczywiście, jak w bardzo niewielu sprawach, przekonał mnie i odkręcił mi poglądy ojciec. On się zajął poważnie tym tematem i grzebał w źródłach, bo przygotowywał się do pisania scenariusza na konkurs, rozpisany, już nie jestem pewna – przez Muzeum chyba?... Wtedy mnie szokował agresywnymi stwierdzeniami typu “nienawidzę Powstania Warszawskiego”. Ja tak nigdy nie powiem, wiele z nim dyskutowałam na ten temat, ale w końcu musiałam przyznać, że merytorycznie ma słuszność. No i tak.

Pozdrawiam

Pino

Foxx — Fri, 15 Jan 2010 08:21:22 +0000

Czy Białoszewski był pierwszą relacją z Powstania, z jaką się zetknęłaś?

Wiem, że napisał.

merlot — Fri, 15 Jan 2010 08:11:04 +0000

Nie czytałem. Jestem troglodytą. Żałuję.

Merlocie,

Pino — Fri, 15 Jan 2010 04:30:24 +0000

czy ja kurwa piszę po chińsku?

Jeśli nie wiesz, że Białoszewski napisał takie cuś, jak Pamiętnik z Powstania Warszawskiego (z perspektywy cywila w piwnicy), to faktycznie jesteś troglodytą. So sorry.

Grzesiu – jeśli jestem Polką i mam kogokolwiek bliskiego w danym Mogadiszu, to życzę sobie, żeby w polskich wiadomościach najpierw powiedzieli, czy wśród ofiar nie ma Polaków. So sorry.

Pino, ja nie wiem,

tecumseh — Thu, 14 Jan 2010 20:13:58 +0000

czy jestem apologetą PW czy jego krytykiem, albo inaczej nie jestem ani tym ani tym.
ja zwyczajnie jestem tu za gupi, by mieć zdanie w tej sprawie.

Ale ciekawa dyskusja (to do wszystkich), czyta się dobrze, choć temat znany i przerabiany a i mało sympatyczny.

Igła,

“16 poległych rangersów z Mogadiszu wywołuje łezki nowojorskich panienek & pedałów kilkuset zabitych przy okazji Somalów nie istnieje i nie zaistnieje.”

To nie tylko kwestia nieliczenia się życia na wojnie, to kwestia nieznośnej i mnie osobiście strasznie wkurwiającej niekiedy “europocentryczności” czy w ogóle hierarchii ofiar, znaczy jak Polak, to znaczy najwięcej, jak kobieta i dziecko, to też, jak Europejczyk i Amerykanin, to też tragedia, ale jak jakiś z Afryki, Azji czy innej dziczy, to kogo to obchodzi?

Niestety polskie media obok wielu grzechów od zawsze czyli odkąd pamiętam i ten grzech popełniają.

Pino,

merlot — Thu, 14 Jan 2010 20:04:17 +0000

czyli słynny problem – gdybym wtedy żył, to bym poszedł czy nie poszedł?
Akurat tego problemu nie miałem. Znalazłem sobie motywację zastępczą.

Życie na wojnie się nie liczy

igla — Thu, 14 Jan 2010 19:48:16 +0000

Nawet teraz, kiedy media są szybsze od wojska.

16 poległych rangersów z Mogadiszu wywołuje łezki nowojorskich panienek & pedałów kilkuset zabitych przy okazji Somalów nie istnieje i nie zaistnieje.

Literacko?

Pino — Thu, 14 Jan 2010 19:40:12 +0000

Tu chodziło o życie.

Takie nudne, bezbronne, cywilne…

nie, literacko byłem

merlot — Thu, 14 Jan 2010 19:26:10 +0000

raczej troglodytą.

Niektóre zaniedbania ponadrabiałem, ale do ideału daleko.

A wychowałeś się w szacunku i podziwie

Pino — Thu, 14 Jan 2010 19:17:23 +0000

dla Mirona Białoszewskiego?

W kwestii apologetów:

merlot — Thu, 14 Jan 2010 19:02:56 +0000

Wychowałem się w szacunku i podziwie dla tych chłopców i dziewczyn. Niektórych z nich poznałem osobiście.

Do bycia apologetą Powstania jako myśli wojskowej i politycznej jest mi daleko.

Nie wciągniesz mnie w to.

Pino — Thu, 14 Jan 2010 15:39:46 +0000

Chłopcy są niewinni,
Chłopcy są uroczy
Chłopcy mają karabiny,
Każdą przepaść chcą przeskoczyć

Ja sobie mogę pomyśleć, jadąc Alejami, o tych ludziach, co siedzieli w piwnicach.

Ten tekst

igla — Thu, 14 Jan 2010 15:26:42 +0000

nie jest o zasadności lub bezzasadności PW.
Powstanie było, i tyle.

Proszę raczej spojrzeć na te relację jako opis okrucieństwa wojny.
Fatalizmu.
I jej praw.

Tak, ale

Pino — Thu, 14 Jan 2010 09:44:20 +0000

mentalność się zmieniła, na szczęście. Proszę bardzo, można wrzucać ile wlezie na moje pokolenie, prawda taka, że nie miało do głów wkładanej w szkołach romantycznej sieczki, kultu Wodza i jego kasztanki, toteż masowo wyrżnąć by się po prostu nie pozwoliło… Kolaborować, kombinować, konspirować, przetrwać. Nie kopać się z koniem.

Pozdrawiam, pełzający pragmatyk Pino

Powstanie było

jozefstopczyk — Thu, 14 Jan 2010 08:25:05 +0000

i tego się nie zmieni. wszystkie dywagacje “co by było gdyby” można wsadzić między bajki.

były chwalebne epizody tego wydarzenia, ale całokształt jest niekorzystny.

niestety romantyczny mesjanizm tak wydrenował polskie umysły, że już chyba zawsze będziemy pławić się w swoich klęskach. tym bardziej im większa ilość krwi do pławienia ….

=moje nudne i banalne foty=

Oceny zasadności PW

chamopole — Thu, 14 Jan 2010 08:18:28 +0000

każdy nosi w sobie, i różnią się. Niezależnie od opracowań historyków, wspomnień uczestników, kłótni polityków…

Nie zgadzam się,

Pino — Tue, 12 Jan 2010 16:20:24 +0000

wojna to jedno, rozpętanie tego szaleństwa to zgoła co innego.

Nie widzieli, co się stało w Wilnie? (mam nadzieję, że nie bredzę, dwudziestka to nie moja specjalność...) Nie mogli posłuchać Iranka?

Za śmierć najlepszych dzieci Warszawy i tysięcy cywilów, wieczna hańba generałowi Borowi.

(ależ patos)

Ja nie jestem ani byłem

igla — Tue, 12 Jan 2010 16:12:21 +0000

apologetą powstania czy wojny.
Tyle, że uznaję jej ( wojny ) nieuchronność, czasem konieczność i jej cały brud.

chwalcy i krytycy

MAW — Tue, 12 Jan 2010 16:06:03 +0000

wystarczy odkopać dyskusje z sierpnia, i zaraz widać kto jest kim…

Foxx,

Pino — Tue, 12 Jan 2010 16:02:05 +0000

zapomniałam się odnieść do jednej Twojej uwagi: frakcja apologetów jest i ma się dobrze, przychodzą mi do głowy na razie: Gretchen, Merlot, Mida, Jerzy Maciejowski, być może w jakimś sensie także Grześ.