TXT - Komentarze do notki "Piękno i brzydota. ( W cyklu bajek metafizycznych)"

Umiar i trzeźwość - odpowiem metaforycznie

Synergie — Wed, 20 Jan 2010 08:39:33 +0000

Po wielu latach błędów i poszukiwań, nie jestem wolny od błędów i poszukiwań.
To jedno mam zagwarantowane.

Tak, masz rację. Alkohol “zamiast” kontaktu ze sobą i drugim człowiekiem, bywa problemem, gdy pojawia się nawyk i rytuał picia. Uzależnienie rodzi się zawsze stopniowo i niezauważalnie – aż nawyk robienia czegoś przekształci się w nałóg.

To ogólny problem.

Co możemy z tym zrobić? Jak możemy sobie poradzić z tymi groźnymi, jak i pozornie niewinnymi nawykami, które programują nasze życie?

Zazwyczaj sobie nie radzimy. Dlaczego? Bo nie widzimy problemu.

Zaczniemy sobie więć radzić, gdy zobaczymy rzeczy takimi jak są, zobaczymy nasz niewielki lub już ogromny garb nawyków, narośl nad naszą wolnością.

To nie jest w żadnym momencie życia proste. Ani raz na zawsze dane.

W praktyce wciąż pojawiają się przyjemności płynące z pewnych reakcji na sytuacje życiowe, które nawykowo wybieramy byle uciec od cierpienia (i towarzyszącego mu lęku). I w tych przyjemnościach zamontowane są niewidzialne pułapki. Idziemy ku przyjemnościom a wpadamy w pułapki nawyków.

Tak wygląda ogólnie mechanizm warunkowania.

Pozdrawiam

Synergie

poldek34 — Tue, 19 Jan 2010 14:11:10 +0000

generalnie alkohol w moim domu rodzinnym pełnił funkcję towarzyską od święta. I cenię sobie tę lekcję mojego taty.

Natomiast co do popijania alkoholu sądzę, że fakty ukrywania się z piciem wina, piwa przed żoną, rodziną świadczy o uzależnieniu. I wiem też, że łatwo jest wprowadzić sobie zwyczaj picia lampki wina czy koniaku, itede, wieczorkiem.

To są bardzo ważne subtelności dlatego też, ważne jest całe otoczenie. Jeśli nie ma wspólnych rozmów z zoną, dziećmi, radosnego z nimi spędzania czasu a zaczyna się siedzenie przed TV, internetem, zamiast “NICH” popijanie lampką czegoś to zaczyna istnieć problem:

1. erozji relacji i kontaktu z rodziną
2. alkohol może być formą “zamiast” kontaktu z rodzina, małżonką, dziećmi, itepe.

Zdaję sobie z tego sprawę, i dla mnie ważne jest otoczenie – jakoś mojego bycia dla żony i dzieci.

Stąd też alkohol wbrew pozorom jest poważną sprawą i może być poważnym “wskaźnikiem” jakości bycia dla rodziny.. .

Chociaż tajemnica długowieczności francuzów jest czerwone wino.. . I zgadzam się, że lepiej o te długowieczność dbac wspólnie z żoną niż samemu. :-))))

Pozdrawiam.

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

I słusznie się martwi

Synergie — Tue, 19 Jan 2010 12:18:03 +0000

Lepiej pić w towarzystwie. Gdy alkohol staje się naszym kompanem do picia, ludzie niezauważalnie przesuwają się na dalszy plan.

Ale…skoro żona wie, znaczy się degustujesz w jej towarzystwie.

Naczytałem się, że podobno są ludzie, którzy w genotypie mają zapisaną skłonność do alkoholizmu i tacy, co mają relatywnie większą odporność na uzależnienia.

Potwierdza to moje obserwacje.

Pozdrawiam

Synergie

poldek34 — Tue, 19 Jan 2010 00:50:22 +0000

Synergie

No a jak przybędzie do domostwa jakiś sąsiad lub kolega, to nawet sama stawia. Taka jest – rozumie język chłopów ze wsi.
pozdrawiam

W towarzystwie problemu nie ma z degustacją ale jak sobie sam naleję czasem wieczorem to wzbudza “podejrzenie” . W rodzinie żony jest alkoholik, ale taki co co popija wieczorami przed telewizporem jak nikt nie widzi. Więc żona trochę martwi się jak sam sobie nalewam wina.

pozdrawiam!

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Moja aż tak nie protestuje

Synergie — Mon, 18 Jan 2010 20:45:20 +0000

No a jak przybędzie do domostwa jakiś sąsiad lub kolega, to nawet sama stawia. Taka jest – rozumie język chłopów ze wsi.

pozdrawiam

Synergie

poldek34 — Mon, 18 Jan 2010 20:38:46 +0000

.. nalewka z wiśni i pigwy brzmi bajkowo.. . :-)))

Chyba sobie dziś naleję pigwówki.. naparstek. Cuś mnie przeziębienie otula więc nawet wskazane sobie nalać – mam alibi przed żoną, :-)))

Pozdrawiam.

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Pewnie

Synergie — Mon, 18 Jan 2010 19:59:07 +0000

A ja nie mam nic przeciw temu.

Mnie też chwilami ogarnia ten nałóg. bardziej niż nałóg alkoholowy.

Pewnie

Synergie — Mon, 18 Jan 2010 19:59:06 +0000

A ja nie mam nic przeciw temu.

Mnie też chwilami ogarnia ten nałóg. bardziej niż nałóg alkoholowy.

No:),

tecumseh — Mon, 18 Jan 2010 19:06:47 +0000

ja nie żebym się wpraszał, ale z obecnie piszących na TXT mam chyba najbliżej:)

spadam, bo znowu nałóg komputerowy mnie wciąga.

Kto tam wie?

Synergie — Mon, 18 Jan 2010 18:53:15 +0000

Może jakieś ognisko rozpalę koło przesilenia letniego…

Gościom przyszłym też zazdroszczę więc

tecumseh — Mon, 18 Jan 2010 18:49:02 +0000

Od słów do czynu.

Synergie — Mon, 18 Jan 2010 18:42:44 +0000

Właśnie sobie nalałem – żona pozwoliła sobie nalać pół kieliszka. Dobre, mocne, na czystym spirytusie…zdaniem żony chyba troszeczkę za słodkie, ale takie z aromatem wiśni i pigwy. Lepsze niż nalewki babcine ze sklepu. Na zaś dam mniej cukru.

W sumie można podawać gościom.

Hm,

tecumseh — Mon, 18 Jan 2010 18:34:54 +0000

zazdroszczę tych nalewek:)

Pewnie dobra wyszła.

A ja spadam zakosztowąc białej herbaty, bo dziś postanowiłem zkaupić takie cuś, by obaczyć co to w ogóle jest:)

grześ A myślisz, że ja nie?

Synergie — Mon, 18 Jan 2010 18:26:29 +0000

Też wolę...i czasami nawet realizuję tą wolę. Ostatnio na Sylwestra, było, nie było – coś się wypiło.

Dziś sobie naleję szklaneczkę wiśniówko-pigwówki własnej roboty – pora zakosztować, zanim trafi na stół dla gości. Bo ni mom pojęcia zielonego, co to wyszło za badziewie…

Hm, ja chyba wole upijanie się niż trzeźwienie

tecumseh — Mon, 18 Jan 2010 18:18:28 +0000

:), nawet jak trzeźwienie jest z kimś.

Igła Nic dodać, nic ująć

Synergie — Mon, 18 Jan 2010 16:23:09 +0000

Możemy oddać.

Pewnie, że możemy, czasami nawet powinniśmy, żeby kogoś czegoś nauczyć. Też tak potrafię, gdy nie widze innego wyjścia.
Wolę jednak z godnością się oddalić, niż pchać się w jakieś spory np. blogerskie. No chyba, że ktoś (lub coś przebrane za kogoś) nie pozwoli mi odejść. Wówczas, acz niechętnie, potrafię pisać ostro i udowadniać swoje rację. Ino że na wścieknięte i zranione istoty (trolli) to nie działa.
Muszą wypluć gorycz i jad ze swych trzewi, bo je trawi i pali, więc plują na oślep, by ze ulżyć i odreagować.

Z drugiej strony, potyczki z trollami na blogu są gówno warte. Niewiele znaczą – przynajmniej dla mnie. Co innego, gdy pojawia się okazja do merytorycznej i trudnej dyskusji na temat (a nawet poza tematem) – to jest b. cenne.

Ogólna refleksja: szkoda czasu na trolli, lecz warto mieć recenzentów i krytyków.

Sytuacja zmienia się radykalnie w realnym życiu. Trafisz na takiego typa wyttrolowanego z równowagi wewnętrznej (lub jędzę) i musisz walczyć z chamem, bo w grę wchodzą realne byty i zwłaszcza, realni ludzie, czasami najbliżsi.

Tak, zawsze stoimy wobec wyboru. A w realnym życiu wybory są tylko realne. I zawsze obfitują w swoje konsekwencje.

pozdrawiam

Słusznie..

igla — Mon, 18 Jan 2010 15:39:42 +0000

Generalnie chodzi o prawo wyboru.

Coś dajemy, coś bierzemy.
Coś przyjmujemy, coś darowujemy.
Z czegoś rezygnujemy, coś dostajemy.
Fizycznie i w przenośni.

Łapiemy równowagę, staramy się być ułożonymi wewnętrznie.

Stoimy z wyciągniętą dłonią i patrzymy, jeden ją uściśnie, drugi na nią splunie.
Nie zawsze możemy ją cofnąć
Ale, na abarot, wracamy do prawa wyboru.

Możemy oddać.

Igła Dodałbym jeszcze - z czego..

Synergie — Mon, 18 Jan 2010 09:36:49 +0000

Trzeźwieć można wielu rzeczy i stanów umysłu.

Nałogi są różne – alkohol, narkotyki, używki – to ledwie wierzchołek góry lodowej.

Mamy też różne nawyki, które kontrolują nasze życie i powodują, że poruszamy się po świecie jak marionetki.

Niektóre trudno zlokalizować i rozpoznać jako coś groźnego. Inne są zupełnie niegroźne i sny, które śnimy pod ich wpływem, wydają się całkiem przyjemne. Do czasu.

Gdy sterują nami nawyki, mała jest przestrzeń wolności, a ogrom konieczności z każdym mijającym rokiem życia zdaje się powiększać i rosnąć jak góra śmieci.

Trzeźwienie jest jak sprzątanie domu umysłu, który zamieszkujemy.

Dlatego dobrze się czasami napić z kimś życzliwym wybornej śliwowicy i potem razem z nim trzeźwieć.

pozdrawiam

Zależy z kim się trzeźwieje

igla — Sun, 17 Jan 2010 19:59:22 +0000

i w jakiej sprawie.

Trzeźwość jest piękna!

Synergie — Sun, 17 Jan 2010 19:54:32 +0000

Musiałem to napisać pod tą bajką.
Hough!

Pino

Synergie — Sun, 17 Jan 2010 19:42:39 +0000

Wyobraziłem sobie siebie w takiej sytuacji – dziś byłbym jak nic alkoholikiem. Słaba płeć, słaba wola…

pozdrawiam

grześ Następne wino wypiłem gdzieś koło 18- ski.

Synergie — Sun, 17 Jan 2010 19:39:41 +0000

Terapia była skuteczna.

pozdrawiam

A ja piłam dosyć dużo i głupio,

Pino — Sun, 17 Jan 2010 14:11:32 +0000

od małego miałam taki pociąg, żeby się niszczyć używkami. :) Ile ja się nakombinowałam, żeby znaleźć dostęp do marianny…

:)

tecumseh — Sun, 17 Jan 2010 13:51:30 +0000

rozbawiła mnie rozmowa Synergie i Pino, a uwierzycie, że ja pierwszy raz piłem alkohol jak miałem 18 lat?

Nie licząc czekoladek z alkoholem w dzieciństwie, z których raz nawet się spowiadałem chyba:)

Eh, cżłowiek to był gupi

cóż winien niełaskawy los? ...
Nie dosyć człowiek był szalony,
nie dosyć śmiały, nie dość zły,
niegotów polec za androny,
niegotów błądzić pośród mgły.
Wypić za młodu się nie chciało,
a gdy się piło, to nie dość,
cóż winne nazbyt trzeźwe ciało,
cóż winien zbyt łaskawy los.
Nie dosyć człowiek był zalany,
nie dosyć śmiały, nie dość zły,
niegotów skonać za banały,
niegotów brodzić pośród mgły.

Różne szkoły wychowania

Synergie — Sun, 17 Jan 2010 13:34:17 +0000

mamy za sobą.