TXT - Komentarze do notki "Wykrzyknik nad Ypsylonem"

Tylko nie ten grubszy…

merlot — Wed, 27 Jan 2010 10:58:55 +0000

…tak to może powiedzieć Mida, albo Gretchen, a nie efemeryczne awatary z Paryża;-)

Moze lepiej nie...

agawa — Wed, 27 Jan 2010 10:36:04 +0000

Ten grubszy skaleczyl sie grzybem:(

Program Mama ? :))

grzybki? można je dodać do pesto z królika?

Pino — Wed, 27 Jan 2010 10:27:41 +0000

Moze wolisz taniec grzybkow?

agawa — Wed, 27 Jan 2010 10:21:40 +0000

Martwie sie :)

agawa — Wed, 27 Jan 2010 10:05:45 +0000

Kropeczka zamiast Pino ?
Incoguto u Peugeota?

Pino gdzie jestes?

agawa — Wed, 27 Jan 2010 09:56:47 +0000

Tancz wesoly Pingwinku, moze Pino sie usmiechnie?

jesteśmy w salonie Peugeot

Pino — Wed, 27 Jan 2010 09:56:39 +0000

Wiedziałam, że tak będzie,

Pino — Tue, 26 Jan 2010 14:47:10 +0000

widzeniem się zaraziłam, czy jak?

Radzę się pośpieszyć, bo jesienią będziemy tu mieli Zjazd Socjologiczny… Uciekać, uciekać!

Wysłuchałam, a juści!

goofina — Tue, 26 Jan 2010 14:40:27 +0000

A teraz zastanawiam się dlaczego wystąpiły u mię wybuchi śmiechu kiedy tylko akordeon usłyszałam.
Diagnosta poczebny od zaraz!
:)

Ja nie straszę.

Pino — Tue, 26 Jan 2010 14:28:38 +0000

Na dowód przytoczę fragment z audycji Rozmowy bażantów:

pinomc
13:37:49
trzymaj się wojownicza księgowo

Gretchen
13:38:12
i Ty wojowniczy bażancie

pinomc
13:38:21
ja jestem miła i sympatyczna

Gretchen
13:38:51
a ja nie?

pinomc
13:39:25
no tak, w sumie to obie jesteśmy sympatyczne. o ile jesteśmy.

Gretchen
13:40:00
o ile

I tego będziemy się trzymać, proszę Nieświętego Oficjum!

Proszę nie wymachiwać miotłą, tylko posłuchać tego… :)

I znowu straszysz.

goofina — Tue, 26 Jan 2010 14:24:56 +0000

Teraz litrą mleka na zimnym polu? ;)

Ja się bardziej boję teściowej, co przykazała żur skisić według południowej i starodawnej mody.
Ciekawe czy w szabaśniku wyląduję na “trzy zdrowaśki”, jak schrzanię to cudo?
;p

Masz ci los :)

Pino — Tue, 26 Jan 2010 14:12:39 +0000

Ale czego się spodziewać, na tym piekielnym sabacie?

Z czarnym kotkiem i jeszcze Rudym kotem do kompletu?

Widzę, że łapiesz akcent. Dobra nasza. Zapraszamy do nas, choć na polu zimno, ale zawsze można kupić litrę mleka i schować się w chałupie… Podaję namiary: taka wieś z dużym rynkiem i ogromnym zamkiem, niedaleko Czebinii.

To nie moja wina, że to była linia do Łowicza…

Notuję pilnie w kajeciku...

goofina — Tue, 26 Jan 2010 14:05:35 +0000

Pod kołami pociągu Warszawa-Sochaczew…

——-
A teraz będzie strasznie! ;)

Zawezwana telefonem lazłam w noc, gdzieś o czeciej czydzieści czy.
A kiedy odpędziłam już wszystkie złe duchy, czekając na sen (nie mój), czytałam o Mlecznej Drodze. W jej całej jaskrawości.

Telepatia, kurde. :)

No patrz,

Pino — Tue, 26 Jan 2010 11:09:00 +0000

bażant wielu talentów jesteś, widzę.

Ja umiem to wyć, jak i większość jego piosenek, ale nie chciałabyś tego słyszeć. :)

Umiem pisać, rymować i gadać, nic poza tym… Sif.

Pino

Gretchen — Tue, 26 Jan 2010 11:05:06 +0000

Udławienie się życiem może spotkać każdego.
Chyba szczególnie tych zachłannych i ciekawych, którzy nie idą na kompromisy, nie zatrzymują się tylko smakują, kopią, sprawdzają.
Drepcząc ścieżkami raczej niezaludnionymi.

To jest fascynujące, lecz niesie za sobą niebezpieczeństwa. Płaci się wysoką cenę czasem, może nawet częściej niż czasem.

Stachura umiał pięknie pisać o samotności poszukującego.

Dla niego nauczyłam się grać na gitarze. :)

No tak

marekpl — Tue, 26 Jan 2010 06:34:31 +0000

Też kocham poezję Stachury

No właśnie,

Pino — Tue, 26 Jan 2010 00:24:46 +0000

to chwila wspomnień rodzinnych, skoro dzisiaj i tak mamy Wieczór Pieprzenia Od Rzeczy… Hm, zasadniczo taki Wieczór mamy tu co wieczór, ale nie bądźmy drobiazgowi.

Moja matka nie znosi dłuższych wypowiedzi pisemnych. Na mnie całe dobro i piękno w tym względzie przeszło od Czajnika.

Który ma talent, no cóż, szlachetniejszy od mojego… Jeśli on jest Dostojewskim, to ja jestem Chmielewską. :P

Bo ja lubię Stachurę, Wojaczka, Tyrmanda, Hłaskę i tych wszystkich porąbanych grafomanów, a od większości poważnej literatury mnie odrzuca.

Taki stajl. No cóż, albo się coś ma, albo nie ma.

Kiedyś usłyszałam, w formie ciężkiego zarzutu, że oto przestałam odróżniać Literaturę od grafomanii… Bullshit, nigdy jej nie odróżniałam.

Całe moje życie jest jedną wielką grafomanią, to jaka ma być moja poezja und proza?

Stachura kochał Życie tak bardzo, że w końcu się nim udławił. Nie wykluczam, że i mnie to czeka, choć staram się brać sobie do serca maksymę prezesa Legii – Jedzmy łyżką, a nie chochlą! W efekcie ciągle nie możemy nawet wygrać tej poronionej ligi…

Pino

Gretchen — Tue, 26 Jan 2010 00:01:22 +0000

Przeraźliwie to smutne.

Stachurę kocham od dziecięcia i jeszcze nie wyrosłam. Symptomatyczne, że tak powiem.

Piękny wiersz.

Można też tak, choć można i inaczej (to się odnosi do piśniczki).