TXT - Komentarze do notki "Warto rozmawiać?"

Panie Adadniary!

jjmaciejowski — Fri, 19 Mar 2010 19:50:06 +0000

Przykro mi, że się nie zorientowałem. :)

Pozdrawiam

Panie Jerzy Maciejowski

adadniary — Fri, 19 Mar 2010 08:34:09 +0000

Zle Pan odebrał mój wpis. Byłay tam dwie różne myśli i ani cienia sugestii dotyczącej Pańskich przekonań religijnych.
Poprostu chodziło mi o niechęć pewnego mądrego Żyda do wymiany poglądów, którego Pan cytował.
Pozdrawiam

Panie Staszku!

jjmaciejowski — Thu, 18 Mar 2010 10:36:37 +0000

Uczymy swoje dzieci, że rozwiązywanie sporów za pomocą argumentu siły jest niewłaściwa, niemniej powinniśmy je również uczyć, że są granice takiego podejścia. Jeśli druga strona gra w bambuko, zwane również chruszczówką, to nie można być jak ciele prowadzone na rzeź, tylko trzeba reagować adekwatnie, czyli siłą.

Pozdrawiam

Panie Jerzy

poldek34 — Wed, 17 Mar 2010 21:17:49 +0000

jjmaciejowski

A obrona czci niewiasty? czy zalicza się do obrony koniecznej?

Pozdrawiam

Tutaj wydaje się być wyjątek od reguły – zabił mi Pan ćwieka.. . Nie wnikałbym czy to terapeutyczne czy nie – poprostu fanga w nos!!!

Hehehehe!

pozdrawiam.
************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Panie Staszku!

jjmaciejowski — Wed, 17 Mar 2010 19:23:19 +0000

A obrona czci niewiasty? czy zalicza się do obrony koniecznej?

Pozdrawiam

Panie Jerzy

poldek34 — Wed, 17 Mar 2010 11:34:34 +0000

jjmaciejowski

Czasem danie po twarzy chamowi, to dowód odwagi i wewnętrznej siły. Ja nie uważam bicia słabszych za coś godnego rozważania, więc zakładam, że policzkowany jest porównywalnej wagi i siły, więc zdenerwowany, a taki jest cel spoliczkowania, może być niebezpieczny.

Bicie dziecka po twarzy można zinterpretować tak jak to Pan zrobił, ale to nie ta bajka.

Pozdrawiam

Rękoczyny wg mnie, konieczne tylko w obronie koniecznej albo czyjejś obronie, koniecznej.

Pozdrawiam.
************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Panie Staszku!

jjmaciejowski — Wed, 17 Mar 2010 10:40:05 +0000

Bicie dziecka po twarzy można zinterpretować tak jak to Pan zrobił, ale to nie ta bajka.

Pozdrawiam

Panie Adadniary!

jjmaciejowski — Wed, 17 Mar 2010 10:37:07 +0000

Nie wiem, dlaczego sugeruje Pan, że mam coś wspólnego z buddyzmem. Raczej jest to chybiona teoria.

Terapia ma czasem sens, a czasem nie. Ja nie twierdzę, że strzelenie w twarz ma być terapeutyczne. Ja twierdzę, że czasem jest to jedyna właściwa reakcja. Pamiętam taki tekst profesora Jana Stanisławskiego: „Dlaczego mam się zastanawiać czy cham mnie walnie ręką czy kopnie nogą. Niech cham martwi się sam. Cham ma mały móżdżek to się spoci i niech świat ten smród powącha.”

Współczucie jest dobre, jeśli prowadzi do poprawy sytuacji tego, komu współczuje się. Najczęściej prowadzi do uspokojenia sumienia za pomocą jałmużny.

Pozdrawiam

Po pysku..???

poldek34 — Tue, 16 Mar 2010 22:15:12 +0000

ja aż tak “postępowy nie jestem” – uważam, że danie po pysku, to dowód słabości a nie terapia.

Danie po pysku to bardziej wątpliwa terapia dla tego kto bije niż dla tego kto otrzymuje raz.

Pozdro.

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

po buddyjsku

adadniary — Tue, 16 Mar 2010 20:18:19 +0000

Tak po buddyjsku dać w pysk – z głębokim współczuciem boddishatwy.
Na pewno terapeutyczne. I z korzyścią dla wszystkich istot. :)
Pan Maciejowski jak zwykle dosadnie i mądrością.

A ja jestem zdania,

dorciablee — Mon, 15 Mar 2010 22:18:29 +0000

że warto rozmawiać.

Ale nie z każdym.

I nie na każdy temat.

Dymitrze, bardzo Ci dziękuję za te lekcje historii.
To dla mnie szczególnie ważne.

Panie Staszku!

jjmaciejowski — Sun, 14 Mar 2010 21:53:51 +0000

Pewnie, że tak!

Pozdrawiam

Panie Jerzy

poldek34 — Sun, 14 Mar 2010 12:04:31 +0000

jjmaciejowski

Czasem trzeba dać w pysk. ``Pozdrawiam

Ale to jest terapeutyczne.. . :-))))

Pozdrawiam.

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Panie Staszku!

jjmaciejowski — Sun, 14 Mar 2010 05:11:00 +0000

Pewien mądry Żyd powiedział, że nie lubi wymiany poglądów, bo wymienia swoje doskonałe na cudze kiepskie. Nie z każdym i nie zawsze warto rozmawiać. Czasem trzeba dać w pysk.

Pozdrawiam

@Dymitr

poldek34 — Sat, 13 Mar 2010 23:08:32 +0000

rozmawiać warto a jak się nie da, nie wolno rezgnować z gotowości do rozmowy. Bo jak się przestanie rozmawiać, to pozostaną “zabite deskami furtki, spuszczone psy i złe spojrzenia”.

ps.
ROzmawiać warto Sergiuszu a nie odchodzić.

Pozdrawiam.

************************
W poszukiwaniu światła w szarej codzienności.. .

Witam

KriSzu — Sat, 13 Mar 2010 22:12:55 +0000

Dziękuję za wszystkie komentarze, szczególnie ten Sergiusza. Wróciłem właśnie z Poznania, konferencja była ciekawa i udana, choć może zbyt krótka. Dr Kulińska zareklamowała swoją pracę o działalności UWO i OUN w II RP. Myślę, że będzie to jedno z fundamentalnych dzieł na temat stosunków polsko-ukraińskich.

Nadzwyczajna ciekawostka: poznaniacy pokazali mi wycinek z Gazety Wyborczej, artykuł z wydania poznańskiego, oczywiście krytykujący konferencję. Sugerowano w nim, że spotkania takie jak dzisiejsze, marnują dorobek polskiego poparcia pomarańczowej rewolucji. Artykuł był zilustrowany zdjęciem pomnika poznańskiego Czerwca’1956, na którego tle powiewała pomarańczowa flaga, wywieszona jakoby w 2004 r. przez poznaniaków dla poparcia pomarańczowej rewolucji. Zdjęcie wyraźnie nosiło znamiona fotomontażu. Od rodowitych poznaniaków dowiedziałem się, że przed pomnikiem Czerwca w ogóle nie ma żadnych masztów, na których można by zawiesić flagę!. Tak więc zdjęcie musiało być prymitywnym fałszerstwem. Ręce opadają!

Panie Sergiuszu!

jjmaciejowski — Sat, 13 Mar 2010 19:10:31 +0000

Chwała Panu za to!

Pozdrawiam

Panie Dymitrze!

jjmaciejowski — Sat, 13 Mar 2010 19:09:50 +0000

Jak zwykle doskonały tekst. Rafał Ziemkiewicz miewa dobre teksty. Jak widać, nie wszystkie, co wiem od dawna. Może powinien zastanowić się o czym pisze? Bo jak przypieprza władzy (warszawskie czy brukselskiej) to robi to nieźle. Natomiast jak się wypowiada w sprawach społecznych, wolności obywatelskich, to zaczyna mówić od rzeczy.

Pozdrawiam

Autorze,

oszust1 — Sat, 13 Mar 2010 16:47:46 +0000

Najpierw wielkie dzięki za wszystkie wpisy. Co prawda wydawało mi się, że nie należę do tych 86% (wołyńskie korzenie rodzinne, więc coś tam usłyszałem), ale wiele faktów, dzięki Twoim wpisom, poznałem. Jeszcze raz serdeczne podziękowania.

Co do dialogu. Za wcześnie. Dopiero od dwudziestu lat możemy o tym rozmawiać bez ograniczeń, a Ukraińcy znacznie krócej. Najpierw trzeba policzyć i opłakać ofiary, zgromadzić dokumentację i nazwać winnych (choćby od wielu lat nie żyli) po imieniu. Pokolenie, które to przeżyło, a które odchodzi, musi odejść w przeświadczeniu, że ta tragedia nie zostanie zapomniana.

Nie każmy na siłę się jednać ludziom, którzy byli świadkami mordów lub stracili najbliższych. Ich nie interesuje kontekst, wielka polityka, ofiary po drugiej stronie itp.

Z oficjalnym pojednaniem poczekajmy jeszcze kilkanaście, a może kilkadziesiąt lat. Niech dialog buduje się powoli, oddolnie, bez wielkich politycznych gestów. Musi być wola i przekonanie po obu stronach, a nie puste gesty. A może to młode pokolenie zrobi to po swojemu, znacznie lepiej, niż nam się wydaje.

Pozdrawiam z nadzieją, że blog zostanie w tym samym miejscu, pomimo okoliczności

DB,

tecumseh — Sat, 13 Mar 2010 13:54:55 +0000

z nacjonalistami i szowinistami czcącymi zbrodniarzy nie warto, nie ważne, czy oni sa Ukrainy, Polski czy skądkolwiek indziej.

W ogóle zreszta mam wrażenie, że często nie warto rozmawiać, także ze zwykłymi ludźmi, a przynajmniej nie zawsze i nie na każdy temat, bo i po co?

pzdr

Info dla Dymitra i Czytelników jego bloga

txtroot — Sat, 13 Mar 2010 10:13:00 +0000

Nawet jeśli dojdzie do zamknięcia TXT, blog ten będzie zarchiwizowany i nadal dostępny online.

Dymitrze, szacunek za wytrwałą i trudną pracę, chylę czoła.

Sergiusz
e-mail: tekstowisko [at] gmail [dot] com

Szanowny Dimitrze

marekpl — Sat, 13 Mar 2010 08:28:17 +0000

są sytuacje, jak ta którą przytoczyłeś, w których nie warto rozmawiać, gdyż z góry są skazane na fiasko, albowiem jedna strona, strona oprawców za wszelką cenę, rożnymi środkami włącznie z ordynarnym zakłamywaniem faktów dąży do zmiany, wybielenia historii.

Z Twojego tekstu ostrym snopem światła rzuconego na fakt wywiezienia Polaków na Sybir podświetlone zostaje pytanie – kto dokonał ohydnych zbrodni?
Rzecz jasna, w zestawieniu dowodów, pytanie staje się retoryczne.

A Rafał Z.
Bardzo go cenię, aczkolwiek mam wiele uwag, choćby takie, że sporo mojego materiału wykorzystał przy publikacji swoich książek, zapominając o czymś takim jak wskazanie chociażby źródła, jeśli z jakichś powodów moje nazwisko jemu nie pasowało :)
A jednym z źródeł był mój portal

Pozdrawiam