TXT - Komentarze do notki "Wiara w nauce czyli scholastyczny Harry Potter"

Mechanizm kontroli odwoływanie się do nieznanego

AnnaP — Fri, 02 Mar 2012 22:05:13 +0000

dzięki brakowało mi teorii do mych praktycznych przykrych życiowych odczuć, jak zawsze czytam i pozdrawiam

Nie chce mi się,

Pino — Fri, 02 Mar 2012 20:42:46 +0000

rozkładam się na kanapie mojej wyjechanej współlokatorki w charakterze malowniczych zwłok. :D

Tak.

goofina — Fri, 02 Mar 2012 20:09:09 +0000

Sobie.

Magia

Pino — Fri, 02 Mar 2012 19:59:46 +0000

Mam się pokłonić? :)

Pino

goofina — Fri, 02 Mar 2012 19:58:30 +0000

1. Jeśli uczęszczala, to lęk mógł pozostać.

2. Miejsce optymizmu zajął racjonalizm stosowany. Ogranicza nagłą a nieprzewidzianą dwubiegunowość do minimum. Bez wspomagania.

Magia

Pino — Fri, 02 Mar 2012 19:35:34 +0000

Ad drobny druk: gdzie Twój optymizm pedagogiczny! Ze mną się udało.

Ach, jestem niemal pewna, na ile kojarzę jej rodziców, że musiała uczęszczać. Biedni ci rodzice, młodsza córka ateistka, starsza jeszcze coś gorszego, za co już bankowo idzie się do piekła. Są liczne cytaty w Biblii na ten temat. :D

No proste, w takiej wersji bardziej intelektualnej to się nazywa niepokój metafizyczny. Też miałam. :D

To zależy

goofina — Fri, 02 Mar 2012 19:27:58 +0000

czy Twoja polonistka (ta fajna, nie ta durna) była ateistką od dzieciaka i nigdy nie uczęszczała.
Jeśli nie, to takie wdrukowanie bywa skuteczne na dłuuuuugie lata. Nie na darmo, jedną z najbardziej efektywnych metod kontroli jest wzbudzania lęku poprzez odwoływanie się do nieznanego.

Drobnym drukiem: ^{#nawettakieniechwyci} :)

Magia

Pino — Fri, 02 Mar 2012 19:06:47 +0000

No nie wiem. Moja polonistka (ta fajna, nie ta durna) była ateistką, a o paruzji miewała po nocach straszliwe koszmary. Dosyć było zabawne słuchanie jej porannych opowieści na stołówce podczas wycieczki szkolnej. Najwyraźniej jakiś strach jest w ludzi wdrukowany, niezależnie od poglądów religijnych.

Drobnym drukiem, #jaktusierobidrobnydruk to ja bym wolała dłuższe i bardziej skomplikowane, ale takie powinno lepiej chwycić.

Pino

goofina — Fri, 02 Mar 2012 19:03:39 +0000

Miałam na myśli straszenie paruzją. Tą nie przestraszysz ani ateisty ani żadnego religijnego bezwyznaniowca. Za to nadaje się bardzo do straszenia/sprowadzania do właściwego miejsca w szeregu wszystkich wyznawców religii monoteistycznych.

Czasami bywa tak, że ktoś, kto niby ma w sobie miłość i odwagę, używa ich na zewnątrz do całkiem innych celów. Znaczy, nieustraszenie oraz z miłością straszy...

ps. Przepraszam za obszerność tekstu. Skracałam się, jak mogłam. Niestety w stu słowach nie szło tego opisać. Mea magica culpa!

Magia

Pino — Fri, 02 Mar 2012 18:21:14 +0000

Hm, nie, raczej nie straszył. Miał ten swój durny model hierarchiczny – katolicyzm uber alles, ale żeby się szczególnie czepiał innych wyznań und bezwyznaniowców, to tego nie mogę powiedzieć. Tam, gdzie się czepiał, akurat miał rację (tzn. fatalny poziom prawosławnego kleru pod koniec caratu).

I raczej starał się umacniać und podnosić zagubionych, jeśli ten kościelny żargon coś Ci mówi. Aha, odegrał też bardzo dużą rolę polityczną, raczej pozytywnie.

Aha, haha, z jego pism przebija kolejna rzecz trafna, tylko że błędnie ujęta; przeczucie nadchodzącej Zagłady (umarł w 1938 roku, przypominam). No i środki, jakie kombinował, żeby przeciwdziałać, były anachroniczne.

Rozwijać dalej? Bo mogę. :P

Wyjaśnienia proszę, Pino

goofina — Fri, 02 Mar 2012 18:09:59 +0000

Nazwisko abpa Kakowskiego nic mi nie mówi. Nie spotkałam się nigdzie z jego poglądami, myślami, itd. – ergo: guzik wiem.
Piszesz, że “miał dobrą intuicję i miał w sobie Miłość, a nie miał w sobie strachu”.
W sobie.
To rzuciło się mię na oczy.
Czy to samo świadczył wszem i wobec? Nie straszył nikogo choćby czyśćcem? O końcu świata, sądzie ostatecznym i mękach piekielnych już nawet nie wspomnę.

Magia

Pino — Fri, 02 Mar 2012 17:44:25 +0000

Kiedy czytam #dolicencjatu pamiętniki abpa Kakowskiego (zm. 1938), to dzieje się ze mną dziwna rzecz. Zaraz, żeby to było zrozumiałe…

Poldek, Terlikowski itd. budzą wyłącznie politowanie, bo w nich jest strach przed Bozią i ostatecznym sądem. No tylko współczuć, jeśli nie kumają, że świat jest na świecie, a nie kurwa na chmurce.

Kakowski był człowiekiem swoich czasów. Za chuja się nim nie zgadzam w rozmaitych kwestiach (rozwody, emancypacja kobiet, blablabla), ale to jakby nie ma znaczenia. Bo facet miał dobrą intuicję i miał w sobie Miłość, a nie miał w sobie strachu. Serio, on dla tych wszystkich ludków chciał dobrze, a co najwyżej nie umiał.

Taka maleńka różnica.

Komentarz w stylu grzesia, bo doczytałam na razie do połowy, idę kończyć.