TXT - Komentarze do notki "DROGA DO W."

Panie Referencie,

sergiusz — Fri, 20 Jul 2012 16:34:16 +0000

To są bardzo dobre pytania. Z jednej strony Sergiusz nie dziwi się, że mu takie pomysły chodzą po głowie, ale z drugiej, jasne, to tylko odruch/impuls sentymentalny jakiś, prawdopodobnie. Bo może tego zegara historii wcale nie należy zawracać z jego biegu.

Tak czy owak, miło Pana widzieć w tych progach skromnych.

-->Sergiusz

referat — Thu, 19 Jul 2012 20:11:30 +0000

To jest bardzo ciekawa sprawa. Czy należy tak robić. To znaczy odkupić dom, odkupić ziemię, skoro wiadomo, że tego całego czasu na pewno nie da się odwrócić, a nawet tam w gruncie rzeczy mieszkać (przynajmniej na razie). Sprawa indywidualna. Ale fakt, że chodzą różne rzeczy po głowie. Trzeba się pilnować ;-)

Ładne

sergiusz — Thu, 19 Jul 2012 10:37:00 +0000

To ja też coś opowiem.

Mały Sergiusz jeszcze dziecko jeździł z rodzicami na rodzinne zjazdy do Babci Anny prawie co roku, przez całą Polskę. To i tak blisko, bo inni przyjeżdżali z Anglii czy RFN-u. Okazje były różne, czasem wesela rodzinne, a czasem bez okazji, co w tych czasach wydaje się niezwykłe. Dom Babci (wliczając magiczną stodołę) pełen był opowieści z całego świata, biegających dzieci i zapachu pieczonych ciast (w ilościach hurtowych, żeby nadążyć za popytem). Po ponad stu ziemskich latach Babcia poszła do Nieba (zresztą zawsze była zapracowanym aniołem), a jej najstarsza córka, teraz ponad 80-letnia też babcia, sprzedała ten rodzinny dom na wsi (zdaniem Sergiusza już nie dziecko – domek) i przeprowadziła się do miasta. Niby normalna kolej rzeczy, domek wcale nie jakiś uroczy sam w sobie, ale z jakiegoś powodu Sergiuszowi już nie dziecko chodzi po głowie, żeby ten domek odkupić, nawet jeśli biegu czasu nie da się odwrócić. Dziwna sprawa, choć zarazem prosta i zwyczajna.