TXT - Komentarze do notki "Duchowe skretynienie"

Wyjątkowo się zgadzam, że...

chamopole — Wed, 08 Aug 2012 11:21:51 +0000

ten film to wyjątkowo bezmyślne badziewie o wyjątkowo intelektualnym kształcie.

Ze zdaniem twoim

tecumseh — Sun, 05 Aug 2012 23:02:49 +0000

odnośnie feminizmu się nie zgadzam oczywiście, ale całkiem zabawna ta recenzyja, niektóre fragmenty mnie pozytywnie rozwaliły.

a filmu na (nie?)szczęście nie oglądałem, pewnie nie obejrzę, bo i poco.
Zresztą zaległości w ważnych filmach mam bez liku (co to jest ten lik?)

pzdr

@ Magia

GadajacyGrzyb — Mon, 23 Jul 2012 19:10:19 +0000

Pocieszające te recenzje – świat nie stracił jeszcze ze szczętem zdrowego rozsądku ;)

Jeśli usnęłaś, to nic nie straciłaś ;)

pozdrawiam

Gadający Grzyb

:)

goofina — Sun, 22 Jul 2012 17:00:16 +0000

Film nosi tytuł “Jedz, módl się, kochaj”. Jest oparty na (ponoć autobiograficznej) opowieści Elisabeth Gilbert wydanej pod tym samym tytułem.
Jedz – opowiadać ma o Italii.
Módl się – o Indiach.
Kochaj – to z kolei niby opowieść o Indonezji.
:P

Książka jakimś cudem trafiła na listy bestselerów. No cóż, wystarczy zajrzeć do recenzji polskich czytelników.

Film też został generalnie rozjechany. Wyjątkowo zbieżne z Twoimi spostrzeżeniami były recenzje w Rolling Stone, gdzie Peter Travers porównał jego oglądanie do “zostania uwięzionym z uprzywilejowaną osobą, która tylko jęczy, jęczy i jęczy” oraz Marca Kermode z BBC, który skwitował go dosadnie: “jedz, módl się, kochaj… wymiotuj”. :)

Ja niestety nie doczekałam końca tego dzieła. Usnęłam. Zdaje się, że przy szorowaniu podłóg. :)