TXT - Komentarze do notki "Czy to możliwe, że można nagle przestać kochać męża?"

Pani Flamingu'o! Panie Sergiuszu!

jjmaciejowski — Sat, 06 Dec 2014 12:00:58 +0000

Jak widać czytanie ze zrozumieniem nie jest moją najmocniejszą stroną. Przepraszam!

Pozdrawiam

Myślenie nie boli! (Chyba, że…)

Panie Jerzy!

sergiusz — Thu, 04 Dec 2014 19:37:55 +0000

Jeśli dobrze rozumiem, Flamingoo napisała, że Panu się chyba nudzi, a nie że Pan nudzi. To wbrew pozorom nie to samo!

Ukłony.

Pani Flamingu'o!

jjmaciejowski — Thu, 04 Dec 2014 18:33:13 +0000

Możliwe, że nudzę. Niestety jestem w tej dziedzinie fachowcem i pewnie dlatego zamiast przyjemnego pierdu pierdu pierdolenia na kanapce z proboszczem częstuję nudnymi radami fachowymi. :(

Pozdrawiam

Myślenie nie boli! (Chyba, że…)

re: Czy to możliwe, że można nagle przestać kochać męża?

Flamingoo — Tue, 25 Nov 2014 11:10:41 +0000

Panie Jerzy a czy ja pisałam do Pana? wydaje mi się że się Pan nudzi :)

Pani Flamingu'o!

jjmaciejowski — Wed, 19 Nov 2014 12:53:05 +0000

Porady osoby w podobnej sytuacji wbrew pozorom nie są najlepszą rzeczą. Dużo lepiej jest poszukać fachowej pomocy, chyba że chodzi Pani o wspólne ponarzekanie, bądź wspólne wypłakanie się.

Pozdrawiam

Myślenie nie boli! (Chyba, że…)

re: Czy to możliwe, że można nagle przestać kochać męża?

Flamingoo — Thu, 13 Nov 2014 16:08:04 +0000

Polinezyjko jestem w podobnej sytuacji odezwij sie do mnie

Hmm

sergiusz — Tue, 14 May 2013 20:08:51 +0000

Może się nie znam, ale 3 czy 5 lat to trochę za szybko na takie decyzje! Przecież to może być całkiem normalna faza “odpoczynku” po tej początkowej intensywności. Każdy związek ma swoje naturalne cykle, dojrzewa, wpada w turbulencje itd, ale to wszystko zajmuje lata całe – a 3 czy 5 lat? no doprawdy, to oka mgnienie zaledwie. Dlatego nie ma nawet pewności, czy Polinezyjka dobrze rozeznaje i odróżnia takie zjawiska jak zakochanie i kochanie (miłość). Z miłości nie można się raczej “wyleczyć”, a z zakochania (czy zauroczenia), to już jak najbardziej, i całe szczęście! Tylko lepiej to akurat zrobić przed ślubem niż po. Gadamy tu trochę jak dobre wróżki, przynajmniej w nadziei, że sprawa jest na serio, a nie że to jakaś, prawda, internetowa podpucha do pogadania, tak więc przychylam się do opinii innych, że dobrze byłoby znaleźć godną zaufania osobę (nie koleżankę, czy, nie daj Panie, kolegę), żeby sprawę przegadać offline, face to face, by zbadać co naprawdę stanowi problem itd, a przede wszystkim dać jej czas. Zobaczyć co się będzie wyłaniać dalej, wniknąć w uczucia męża, zobaczyć siebie jego oczami itd. Słowem, warto popracować trochę, zanim zacznie się myśleć o jakichkolwiek radykalnych posunięciach. Na trudne decyzje o rozstaniu zawsze jest czas, ale lepiej tego nie robić bez dostatecznej pewności, że wiemy co robimy. Całe życie przed Wami i szkoda byłoby, gdyby przez tę całą resztę trzeba było starannie sklejać nieco pospiesznie rozbitą porcelanę. Lub już zawsze szukać nowej, nietłukącej, oczywiście nadaremnie.

Trudna sprawa!

chamopole — Tue, 14 May 2013 13:25:17 +0000

Też się zgadzam z Panem Jerzym! Tytuł wywołujący jest o tyle mylący, że z opisu Polinezyjki wynika, że odkochiwanie się (???) było procesem, a nie nagłym ekscesem.

Smutne to, zwłaszcza z perspektywy faceta, który zbliża się do 34-tej rocznicy ślubu i nigdy nie zastanawiał się, czy czasem się nie odkochał od własnej żony. Ale znam podobne przypadki i to zupełnie blisko.

Panie Grzesiu!

jjmaciejowski — Sat, 11 May 2013 19:02:11 +0000

Jak ja lubię Pańskie stwierdzenia, że w sprawach innych niż polityka zgadza się Pan ze mną. :)

Pozdrawiam

Myślenie nie boli! (Chyba, że…)

odpowiedź

tecumseh — Sat, 11 May 2013 16:25:35 +0000

na retoryczne(?) pytanie z tytułu, wszystko jest możliwe, niestety lub stety.

A co do reszty, o dziwo, zgadzam się z 3 punktami z komentarza pana Jerzego.

Pani Polinezyjko!

jjmaciejowski — Sat, 11 May 2013 08:21:46 +0000

1. Obawiam się, że blog nie jest najlepszym miejscem na takie rozważania.
2. Nie ma dobrej metody na powiedzenie komuś „Już ciebie nie kocham.”
3. Publiczna dyskusja nie pomoże Pani podjąć dobrej decyzji. Do tego raczej potrzebne jest wyciszenie i chłodna kalkulacja, co jest dla Pani ważniejsze. Swoboda, czy poczucie obowiązku?

Jeśli ma Pani ochotę przegadać tę sprawę, to proszę się ze mną skontaktować w ramach prywatnych wiadomości.

Pozdrawiam

Myślenie nie boli! (Chyba, że…)