TXT - Komentarze do notki "Słowo na sobotę, 27 grudnia 2014"

Panie Sergiuszu!

jjmaciejowski — Wed, 21 Jan 2015 15:17:39 +0000

Jak to jest proste, to ja jestem cesarzem chińskim!

Pozdrawiam

Myślenie nie boli! (Chyba, że…)

Panie Jerzy,

sergiusz — Mon, 19 Jan 2015 15:02:05 +0000

A co tu do rozumienia, poza samym tekstem?

Jakoś nie wydaje mi się, by miał Pan jak się domyślać, o czyj tekst chodziło, no naprawdę, zero szans.

Zresztą, jest to bez znaczenia dla meritum, co zaznaczyłem w swoim tekście.

Nadto, ja się nie zdenerwowałem, całkiem przeciwnie, zupełnie się nie zdenerwowawszy, zniecierpliwiłem się, a następnie zwyczajnie wkurwiłem dopiero co przeczytanym ględzeniem, niby do ludzi, a tak naprawdę, do lustra. Dzięki temu napisałem teksta powyżej. Dzięki czemu nawet owoż wkurwienie mi natychmiast przeszło.

Sam Pan widzi, ja prosty człowiek jestem i sprawy u mnie idą prosto, niczym drut, prawda.

Ukłony.

Panie Sergiuszu!

jjmaciejowski — Sun, 18 Jan 2015 16:36:33 +0000

Nie jestem pewny, o czyim tekście Pan pisze, niemniej jeśli się dobrze domyślam, to tym bardziej nie rozumiem Pańskiego zdenerwowania.

Pozdrawiam

Myślenie nie boli! (Chyba, że…)

Grzesiu,

sergiusz — Sun, 04 Jan 2015 23:07:47 +0000

No ale przecież wszystko w naszym życiu ma jakieś znaczenie, nawet jeśli wydaje się, z bliska lub z perspektywy, że nie bardzo. Znaczenie niekoniecznie dla nas samych, dodajmy!

Jedyny problem jest taki, że odkrycie tego znaczenia może nastąpić albo nigdy, albo w sporej odległości czasowej, więc tu łatwo o przeoczenie takiego połączenia i o pochopne wnioski o “bezsensie” tego czy owego w życiu. No i dodatkowo to połączenie sensów może nastąpić poza naszą wiedzą, bo skąd możemy wiedzieć jakie znaczenie mogło wystąpić, powiedzmy nieskromnie, po stronie czytelnika?

Ale jako się rzekło, z rozmyślania o tym nic szczególnie fajnego nie wynika, więc może lepiej po prostu żyć, mając nadzieję, że wszechświat zatroszczy się o te połączenia sensów itp dodatki?

Życie jest fajne!

@Serg

tecumseh — Sun, 04 Jan 2015 02:21:56 +0000

“Czy zauważyliście, że większość egzystencjalnych rozterek bierze się z poświęcania własnej osobie zbyt wiele uwagi — bezpośrednio, lub poprzez pozorne zainteresowanie innymi i światem w ogóle, podczas gdy własna osoba wszędzie się wciska jako konieczny kontekst, podtekst, a najlepiej centrum odniesienia?”

Jakbym ja to wiedział te 7 lat temu, to by nie było tych pewnie 90% moich tekstów tu, ale pewniej mnie by było lepiej.
No ale teraz już od dawna nie ma (i nie będzie) dzielenia się swoimi deprechami i i analizowania samego siebie, jest za to życie, różne, ale do przodu.

Panie Referencie,

sergiusz — Thu, 01 Jan 2015 08:51:25 +0000

O kurczę! Starałem się najlżej jak tylko potrafię, ale skoro wyszło obuchem, to widać materiał źródłowy musiał być jeszcze cięższy, niż mi się pierwotnie zdawało. Ten tekst to tylko bardzo, bardzo delikatne muśnięcie w zestawieniu z tekstem, który wywołał u mnie refleksję, a w zasadzie najpierw pewne zniecierpliwienie w reakcji na przejmujące egzystencjalne ględzenie. Chyba musiałem to zniecierpliwienie z siebie zrzucić. Mam też nadzieję, że jest w miarę jasne, że nie ma w tym tekście ani słowa o mnie, ani moim lustrze :) To zwyczajnie echo tekstu, który mnie wkurwił, pardą! Nie miałem też intencji nikogo niepokoić, a jedynie chciałem wrzucić list w butelce do oceanu! Trochę się tłumaczę, beznadziejnie, ale to tylko dlatego, że sam już nie wiem, co właściwie napisałem, a co się ludziom przeczytało. Tak to jest ze słowem na sobotę — duch tchnie kędy chce!

A za miłe słowo dzięki i zapraszam ponownie.

Lepszego w Nowym Roku dla Pana i dla Pani Referentowej!

Sergiusz

referat — Wed, 31 Dec 2014 12:05:49 +0000

Uważnie przeczytałem, co – jak się potem okazało – mówią starsi. I nic akuratnego do głowy mi nie przychodzi…, do głowy. Może poza tym, że te całe blogi, to przecież obnażanie się w postaci czystej, czystej jak fartuch bufetowej. Zaprzeczenia nic nie dadzą. Bez tego nie ma nic, jak mawiał zuchwały i niezłomny Pan Kononowicz z Podlasia. Zatem czekam, kiedy dojdziemy do tego, że przeglądanie w ich źrenicach – też nie do rzeczy, a co najmniej, nomen omen, za mało. Co ja jednak ostatecznie mogę wiedzieć, prawda, jak mam poniekąd wykształcenie humanistyczne i pracuję zazwyczaj umysłowo. Zgodzę się też z Panem łatwo, że “to tym bardziej mi się nie chce”. Przyjmuję cały przekaz jednak ze smutkiem. I to nie pewnym smutkiem, ale takim jak obuchem między oczy, bezprzymiotnikowym. Puenta jest wprawdzie poprawna formalnie, bo osadzona w Piśmie, ale jednak niepokoi. Trafił Pan w świąteczny nastrój, jak mało kto! ;-)

Pozdrawiam Pana, Panie Sergiuszu, z niegasnącą sympatią!